خشکی دهان

خشک شدن غیرطبیعی داخل دهان است. بیماری‌هایی مانند روماتیسم، دیابت، نارسایی کلیه و ایدز علت آن‌اند و ممکن است عارضهٔ درمان سرطان نیز باشد.

به عوامل متعدد ایجاد می‌شود:

• پرتودرمانی سر و گردن
• تمام جراحی‌های سر و گردن از جمله برداشتن غدد بزاقی
• برخی داروهای شیمی‌درمانی
• عفونت دهان
• برخی درمان دارویی و وضعیت ویژه مانند دیابت
• برای کاهش چه کنیم؟

بهداشت دهان را رعایت کنیم:

• پیش خواب و پس هر غذا مسواک بزنید.
• مسواک نایلونی کوتاه با سر نرم استفاده کنید. اگر کافی نرم نیست در آب گرم مدتی بگذارید.
• با نخ دندان تمیز کنید.
• غرغرهٔ جوش‌شیرین ممکن است.
• مرتب با آب‌نمک بشویید (نصف قاشق نمک در 250 ml آب).
• هر دو ساعت یا در نیاز با آب‌نمک بشویید. دهان را مرطوب و بزاق غلیظ را رقیق می‌کند.
• از دهان‌شویهٔ تجاری حاوی الکل، پاک‌کننده یا شیرین‌کننده دوری کنید؛ خشکی و پوسیدگی را بیشتر می‌کنند.
• ژل فلوراید استفاده کنید؛ آسیب مینا و پوسیدگی را کم و دندان را قوی می‌کند.
• اگر دندان مصنوعی دارید، همیشه تمیز و کاملاً اندازه نگه دارید و با آن نخوابید.

چگونه با خشکی کنار بیاییم؟

• دهان را بشویید و آب یا آب‌میوه را مکرر جرعه‌جرعه بنوشید.
• پیش خواب و پس هر غذا به بهداشت توجه کنید.
• روش آماده‌سازی غذا را تغییر دهید و لذت‌بخش‌تر کنید.
• غذای نرم و آبدار انتخاب و از آب‌گوشت و سس استفاده کنید.
• از غذای سفت و خشک مانند نان یا کرهٔ بادام‌زمینی دوری کنید.
• همراه غذا مایع بیشتر بنوشید.
• از الکل و نوشیدنی گازدار دوری کنید.
• آدامس بدون شکر بجوید.
• با مادهٔ جایگزین بزاق، یک قاشق چای‌خوری روغن زیتون، پوسیدگی دندان را چرب کنید.
• برای خشکی و ترک لب مرطوب‌کننده بزنید.
• از پزشک بپرسید داروهایی مانند پیلوکارپین برای تسریع بزاق برایتان مناسب‌اند یا نه.

هرگز بدون اطلاع پزشک توصیهٔ شنیده‌شده را خودسر اجرا نکنید. پزشک آزمایش لازم و افزودن یا تغییر موردنیاز را انجام می‌دهد.