خطر سرطان: آیا آفت‌کش‌ها سیگار جدید هستند؟
در این مقاله
آفت‌کش چیست و چرا استفاده می‌شود؟
آفت‌کش‌ها مواد شیمیایی هستند که در کشاورزی برای کنترل یا از بین بردن موجودات زیان‌آور، مانند حشرات، علف‌های هرز و قارچ‌ها استفاده می‌شوند. از آن‌ها به‌طور گسترده برای پیشگیری از بیماری‌های گیاهی و افزایش بازده کشاورزی استفاده می‌شود. بااین‌حال، چون ممکن است بر سلامت انسان و محیط‌زیست اثرات منفی داشته باشند، باید با دقت مصرف شوند.
آفت‌کش‌ها با دگرگون کردن کشاورزی مدرن، بهره‌وری تولید را افزایش داده‌اند و در تأمین امنیت غذایی جمعیت جهانی که به‌سرعت در حال رشد است، نقش مهمی داشته‌اند. بااین‌حال، از دید سلامت عمومی، می‌دانیم که مواجهه با آفت‌کش‌ها با اثرات زیان‌آور متعددی مرتبط است؛ از جمله اختلالات عصبی مانند بیماری پارکینسون، تضعیف دستگاه ایمنی و افزایش خطر سرطان.
مواجهه با آفت‌کش‌ها با سرطان‌هایی مانند سرطان کولورکتال، سرطان ریه، لوسمی در کودکان و بزرگسالان، لنفوم و سرطان لوزالمعده مرتبط دانسته شده است. بااین‌حال، این پژوهش‌ها عموماً بر افرادی متمرکز بوده‌اند که مواجهه آن‌ها با آفت‌کش‌های مشخص یا انواع خاص سرطان شناخته شده بود و به همین دلیل، دیدگاهی محدود ارائه کرده‌اند.
موضوع مرتبط: برخی آفت‌کش‌ها با خطر سرطان لوزالمعده مرتبط شناخته شدند
هنوز ارزیابی جامعی از چگونگی تأثیر استفاده از آفت‌کش‌ها بر خطر سرطان در جمعیت گسترده‌تر انجام نشده است.
در 25 ژوئیه 2024، در نشریه Frontiers in Cancer Control and Society پژوهشی در سطح جمعیت منتشر شد که برای پر کردن این شکاف، استفاده از آفت‌کش‌ها را در جمعیت ایالات متحده ارزیابی کرد و با مدلی تعدیل‌شده بر اساس عوامل مختلف، خطر سرطان‌ها را بررسی کرد. هدف، شناسایی تفاوت‌های منطقه‌ای و کمک به تدوین سیاست‌هایی برای حفاظت از سلامت عمومی بود.
محاسبه خطر سرطان
پژوهشگران برای برآورد خطر اضافی سرطان ناشی از مصرف آفت‌کش‌های کشاورزی، مدلی با استفاده از منابع داده مختلف تهیه کردند. داده‌های اصلی شامل موارد زیر بودند:
- داده‌های مصرف آفت‌کش در سال 2019 از سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده: 69 آفت‌کش کشاورزی در 3143 منطقه پوشش داده شدند.
- داده‌های بروز سرطان به ازای هر 100000 نفر برای انواع مختلف سرطان، شامل سرطان مثانه، کولورکتال، لوسمی، ریه، لنفوم غیرهوچکین و لوزالمعده، که بین سال‌های 2015-2019 توسط مؤسسات ملی سلامت و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها گردآوری شده بودند.
- متغیرهای کمکی مانند میزان مصرف سیگار، شاخص آسیب‌پذیری اجتماعی، کاربری زمین کشاورزی و کل جمعیت ایالات متحده در سال 2019.
الگوهای مصرف آفت‌کش با تحلیل طبقات نهفته، روشی آماری برای شناسایی زیرگروه‌های همگن در یک جمعیت ناهمگن، تعیین شدند. سپس با استفاده از مدل خطی عمومی، چگونگی تأثیر این الگوهای مصرف آفت‌کش و متغیرهای کمکی بر بروز سرطان برآورد شد.
مدل با برجسته کردن مناطقی که بالاترین و پایین‌ترین خطر «اضافی» سرطان مرتبط با مواجهه با آفت‌کش‌ها را داشتند، افزایش برآوردشده موارد سالانه سرطان ناشی از تفاوت در مصرف آفت‌کش‌های کشاورزی را محاسبه کرد.
بیشترین منطقه تحت تأثیر: غرب میانه
هرچند این مدل علیت را اثبات نمی‌کند و خطرهای فردی را ارزیابی نمی‌کند، رابطه میان الگوهای مصرف آفت‌کش و بروز سرطان را در سطح جمعیت نشان می‌دهد.
غرب میانه ایالات متحده که به تولید ذرت شناخته می‌شود، بیشترین تأثیر را از مصرف آفت‌کش‌ها داشت. در مقایسه با کم‌خطرترین مناطق، سالانه در غرب میانه در مجموع انواع سرطان، 154541 مورد اضافی سرطان مشاهده شد. این افزایش سالانه در سرطان کولورکتال و لوزالمعده، به‌ترتیب 20927 و 3835 مورد گزارش شد. روندهای مشابهی برای لوسمی و لنفوم غیرهوچکین نیز مشاهده شد.
آفت‌کش‌ها و سیگار
پژوهشگران با همان مدل، خطر اضافی سرطان مرتبط با مصرف سیگار را نیز برآورد کردند. در بسیاری از موارد، مشخص شد که آفت‌کش‌ها خطر سرطان بیشتری نسبت به سیگار ایجاد می‌کنند.
آشکارترین تفاوت در لنفوم غیرهوچکین مشاهده شد؛ آفت‌کش‌ها در مقایسه با سیگار با 154,1% موارد بیشتر مرتبط بودند. این افزایش برای مجموع انواع سرطان، سرطان مثانه و لوسمی، به‌ترتیب 18,7%، 19,3% و 21% بود.
این نتیجه بر اهمیت در نظر گرفتن مواجهه با آفت‌کش‌ها در کنار سیگار هنگام بررسی خطر سرطان تأکید می‌کند.
گسترش دامنه پژوهش
باید به برخی محدودیت‌های این پژوهش نیز توجه کرد. در مناطق جغرافیایی مشخصی، داده‌ها ناقص هستند و میان اندازه و جمعیت شهرستان‌های بررسی‌شده ناهمگنی وجود دارد. همچنین، پژوهش کارگران فصلی و مهاجر را که احتمالاً مواجهه زیادی با آفت‌کش‌ها دارند، در نظر نگرفته است. افزون بر این، داده‌های مورد استفاده در پژوهش به‌طور مستقل تأیید نشده‌اند و نمی‌توان از آن‌ها برای ارزیابی خطرهای فردی استفاده کرد.
تأثیر آفت‌کش‌ها بر سلامت انسان، حوزه پژوهشی گسترده و مهمی است که معمولاً بر تعداد محدودی آفت‌کش یا سرطان‌های مشخص متمرکز می‌شود. ویژگی برجسته این پژوهش، رویکرد گسترده‌تر و جامع‌تر آن برای جلب توجه به نابرابری‌های منطقه‌ای و شناسایی آفت‌کش‌های کمتر بررسی‌شده‌ای است که می‌توانند اولویت پژوهش‌های آینده باشند.
با توجه به تأثیر گسترده بر سلامت عمومی، نویسندگان توصیه می‌کنند این یافته‌ها با آسیب‌پذیرترین جوامع در میان گذاشته شود و آگاهی افزایش یابد.
عامل اصلی، خود آفت‌کش است یا مقدار مصرف آن؟
اثرات زیان‌آور آفت‌کش‌ها معمولاً به میزان مواجهه بستگی دارند. یعنی عامل اصلی، خود آفت‌کش نیست، بلکه چگونگی و مقدار مصرف آن است. مصرف آفت‌کش‌ها با دوز بالا یا به‌صورت کنترل‌نشده می‌تواند به سلامت انسان و محیط‌زیست آسیب جدی وارد کند. با روش‌های کاربرد درست و دوزهای مناسب، می‌توان زیان آفت‌کش‌ها را به حداقل رساند. بااین‌حال، مصرف نادرست یا بیش‌ازحد ممکن است خطرهایی مانند سرطان را افزایش دهد. بنابراین، مقدار آفت‌کش و شیوه استفاده، عامل مهمی در مصرف ایمن هستند.
آیا کشاورزی بدون آفت‌کش ممکن است؟
بله، کشاورزی بدون آفت‌کش ممکن است، اما در مقایسه با کشاورزی متعارف به برنامه‌ریزی و دانش بیشتری نیاز دارد. رویکردهای جایگزین مانند کشاورزی ارگانیک، مبارزه زیستی و مدیریت تلفیقی آفات، کاهش مصرف آفت‌کش‌ها تا حد ممکن را هدف دارند. این روش‌ها راهبردهایی مانند استفاده از شکارچیان طبیعی، حشرات مفید و تناوب زراعی را در بر می‌گیرند. بااین‌حال، کشاورزی بدون آفت‌کش ممکن است به نیروی کار و هزینه بیشتری نیاز داشته باشد و همیشه به اندازه روش‌های متعارف پربازده نباشد. با وجود این، برای محیط‌زیست و سلامت انسان مزیت دارد.
آیا می‌توان بدون آفت‌کش غذای جهان را تأمین کرد؟
تأمین غذای جهان بدون آفت‌کش ممکن است امکان‌پذیر باشد، اما چالش بزرگی دارد. در کشاورزی متعارف، از آفت‌کش‌ها به‌طور گسترده برای افزایش بازده محصولات و مبارزه با آفات استفاده می‌شود. حذف کامل آفت‌کش‌ها ممکن است به از دست رفتن محصولات و افزایش هزینه تولید منجر شود و در نتیجه بر عرضه غذا اثر بگذارد.
بااین‌حال، روش‌های کشاورزی پایدار مانند کشاورزی ارگانیک، مبارزه زیستی و مدیریت تلفیقی آفات (IPM) می‌توانند با کاهش مصرف آفت‌کش‌ها، تولید غذا را ادامه دهند. این روش‌ها با حفاظت از زیست‌بوم‌های طبیعی، راه‌حل‌هایی سازگارتر با محیط‌زیست و پایدارتر در بلندمدت ارائه می‌کنند. فناوری‌های پیشرفته، کشاورزی دقیق و روش‌های به‌نژادی نیز می‌توانند با افزایش بهره‌وری کشاورزی، وابستگی به مصرف آفت‌کش‌ها را کاهش دهند.
بااین‌حال، امکان اجرای کشاورزی بدون آفت‌کش در سراسر جهان به عوامل متعددی مانند اقلیم، ساختار خاک و مقیاس تولید بستگی دارد. برای اجرای کارآمد آن، آموزش گسترده، سرمایه‌گذاری در فناوری و تغییر سیاست‌ها لازم است. در نتیجه، هرچند جهان بدون آفت‌کش از نظر فنی ممکن است، چگونگی مدیریت این گذار در مقیاس جهانی پرسشی مهم است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.