خطرات گاز طبیعی برای سلامت و محیط‌زیست

تولید گاز طبیعی آمریکا از 1950 حدود % 400 افزایش یافته و اکنون دومین منبع بزرگ انرژی کشور است. محرک اصلی این افزایش، پذیرش گسترده شکست هیدرولیکی، فناوری دسترسی به منابع زیرزمینی گاز، بوده است. طی شکست، حجم زیاد آب، ماسه و مواد شیمیایی با فشار بالا به اعماق زمین تزریق می‌شوند تا رسوبات گاز شیل بشکنند و برای آزادسازی گاز شور به بسترهای ماسه و زغال‌سنگ اعمال می‌شوند. بزرگ‌ترین شبکه انتقال گاز جهان، با بیش از 300.000 کیلومتر خط انتقال میان‌ایالتی، 2.1 میلیون مایل خط توزیع محلی و بیش از 1000 ایستگاه کمپرسور، گاز را به بازار می‌رساند. دسترسی به گاز وابستگی به زغال‌سنگ و نفت را کاهش داده و صادرات گاز آمریکا را ممکن کرده است. همچنین گاز را ماده خام مهم صنایع مواد شیمیایی، حشره‌کش و پلاستیک کرده است.

گاز طبیعی که عمدتاً متان است، سوخت «گذار» پاک تلقی شد؛ پلی از زغال‌سنگ و نفت گذشته به انرژی پاک آینده. این ادعا تا حدی درست است. سوختن گاز مقدار ناچیزی دی‌اکسید گوگرد، جیوه و ذرات تولید می‌کند و از زغال‌سنگ یا نفت کم‌آلاینده‌تر است؛ این برای سلامت سود دارد. همچنین به‌ازای واحد انرژی، دی‌اکسید کربن کمتری از زغال‌سنگ یا نفت تولید می‌کند.

اما زیر این روایت خوش‌بینانه داستان پیچیده‌تری است. گاز با خطرات سلامت و محیط‌زیست مرتبط است و در هر مرحله چرخه عمرش رفاه اجتماعی را کاهش می‌دهد. فرکینگ (شکست هیدرولیکی)، با آلودگی آب زیرزمینی و سطحی، آلودگی هوا، صدا و نور، انتشار پرتو، آسیب زیست‌بوم و زلزله مرتبط است. انتقال و ذخیره گاز می‌تواند آتش‌سوزی و انفجار ایجاد کند. شبکه لوله فرسوده می‌شود، نگهداری ناکافی دارد و به‌ندرت بازرسی می‌شود. در آمریکا هر سال یک یا چند انفجار خط لوله رخ می‌دهد. در سپتامبر 2018 مجموعه انفجارهای دره مریماک ماساچوست بیش از 80 آتش‌سوزی ایجاد کرد، به 131 خانه آسیب زد، 30.000 نفر را تخلیه کرد، 25 نفر از جمله دو آتش‌نشان را زخمی کرد و یک پسر 18 ساله را کشت. ایستگاه‌های کمپرسور گاز مواد سمی مانند بنزن، 1,3-بوتادین و فرمالدهید و مواد سرطان‌زا منتشر می‌کنند. چاه‌ها، خطوط و ایستگاه‌ها به‌طور نامتناسب در جوامع کم‌درآمد، اقلیت و حاشیه‌ای قرار دارند؛ ممکن است نشت، صدا و خطر ایجاد کنند و بدون منفعت برای مردم محلی بر بی‌عدالتی محیطی بیفزایند. سوختن گاز اکسیدهای نیتروژن ایجاد می‌کند که خطر آسم را افزایش می‌دهند و بیماری انسدادی مزمن ریه (KOAH) را بدتر می‌کنند.

برای مشاهده محتوای خارجی، تنظیمات را مدیریت کنید

استخراج و استفاده گاز طبیعی از خطرات جدی ایجادکننده تغییر اقلیم جهانی است. گاز محرک اقلیمی بسیار قوی‌تر از تصور عمومی است. از گاز تولیدشده با شکست، % 4 با نشت از دست می‌رود و این انتشار ظاهراً در افزایش شدید اخیر متان جو نقش دارد. متان طی 100 سال ظرفیت نگهداری گرما به اندازه 30 برابر دی‌اکسید کربن و طی 20 سال به اندازه 85 برابر دارد و سهم نیرومندی در گرمایش جهانی دارد. گاز سوخته در بخاری و دیگ نیز دی‌اکسید کربن تولید می‌کند و به گرمایش جهانی کمک می‌کند. این شواهد نشان می‌دهند مزیت گاز طبیعی نسبت به زغال‌سنگ و نفت تا حد زیادی اغراق شده است.

باوجود افزایش خطرات گاز و رشد سریع اخیر تولید برق تجدیدپذیر، چاه‌های جدید حفر و خطوط جدید ساخته می‌شوند. اداره اطلاعات انرژی آمریکا پیش‌بینی می‌کند تولید روزانه گاز سال آینده 10 میلیارد مترمکعب افزایش یابد و تحت سیاست فعلی فدرال، از 2050 هر سال برق بیشتری نسبت به منابع تجدیدپذیر تولید شود. گسترش زیرساخت گاز با یارانه و تخفیف مالیاتی دولتی حمایت می‌شود که به صنعت سوخت فسیلی سود می‌رسانند و قیمت بنزین را مصنوعی کاهش می‌دهند. در 2016 در مقایسه با 533 میلیون دلار پژوهش و توسعه خورشیدی، یارانه فدرال گاز 60 برابر و معادل 32.6 میلیارد دلار بود. یارانه‌های ایالتی حمایت اضافی از سوخت فسیلی فراهم می‌کنند.

ما به‌عنوان پزشک، با نگرانی عمیق از تغییر اقلیم، آلودگی و پیامدهای آن، گسترش زیرساخت گاز را خطر جدی سلامت انسان می‌دانیم. همه تحلیل‌های منطقی نشان می‌دهند برای ماندن گرمایش جهانی زیر هدف هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم، یعنی 1.5 ° C، باید همه سوخت‌های فسیلی باقی‌مانده را در زمین بگذاریم و بدین ترتیب پیامدهای سلامت و محیطی را کاهش دهیم.

استدلال دیگر علیه سرمایه‌گذاری گاز، بی‌احتیاطی اقتصادی آن است. چنین سرمایه‌گذاری کاهش سریع هزینه تولید برق تجدیدپذیر و نزدیک شدن قیمت انرژی به «نقطه واژگونی» را نادیده می‌گیرد؛ پس از آن برق خورشیدی و بادی ارزان‌تر از گاز خواهد شد. اداره اطلاعات انرژی برآورد می‌کند تا 2023 تولید برق بادی در هر مگاوات‌ساعت 36.60 دلار، خورشیدی 37.60 دلار و گازی 40.20 دلار هزینه دارد. بنابراین هر سرمایه‌گذاری گاز در معرض خطر نداشتن بازده اقتصادی است و با قطع یارانه فدرال این خطر بیشتر می‌شود.

معتقدیم بررسی گاز طبیعی با دیدگاهی محدود انجام شده است. دولت‌هایی که به گاز یارانه می‌دهند و ساخت خطوط و کمپرسورهای جدید را مجاز می‌کنند، در سال‌های آینده با وابستگی به گاز فرصت‌های سرمایه‌گذاری تجدیدپذیر را از دست نخواهند داد. پس مشکل اصلی فرکینگ حفظ سامانه انرژی کربنی و تأخیر در گذار به اقتصاد بدون کربن است.

برای حل این مشکل پیشنهاد می‌کنیم طی 2 سال آینده یارانه‌های ایالتی و فدرال گاز کاهش و سپس حذف شوند. صندوق بین‌المللی پول نیز پیشنهادهای مشابهی داده است. توصیه می‌کنیم اتصال جدید گاز مسکونی یا تجاری مجاز نشود، وسایل گازی جدید از بازار خارج شوند، اکتشاف بیشتر گاز در زمین‌های فدرال ممنوع و همه ساخت‌وسازهای زیرساخت گاز جدید یا برنامه‌ریزی‌شده متوقف شوند. معتقدیم پیشنهاد مخرب اعلام‌شده اخیر برای عقب‌گرد محدودیت آلودگی متانِ آژانس حفاظت محیط‌زیست باید متوقف شود. هم‌زمان خواهان مشوق‌هایی مانند ساختار مالیاتی جدید، یارانه و قیمت‌گذاری کربن برای حمایت از سیاست‌های انرژی بادی، خورشیدی و دیگر منابع تجدیدپذیر غیرآلاینده و صرفه‌جویی انرژی هستیم.

اجرای این پیشنهادها رهبری سیاسی شجاعانه می‌خواهد و با مقاومت شدید روبه‌رو خواهد شد. اما گذار گسترده به منابع تجدیدپذیر سود عظیمی برای آمریکا دارد. آلودگی هوا را کاهش می‌دهد، از بیماری پیشگیری می‌کند، عمر را افزایش و هزینه مراقبت سلامت را کاهش می‌دهد. میلیاردها دلار عمومیِ صرف‌شده برای یارانه سوخت فسیلی را آزاد می‌کند و از سیاره ما محافظت خواهد کرد.

الگوهایی برای اقدام مؤثر اقلیمی وجود دارند. در ژوئیه 2019 ایالت نیویورک قوانین جامع انرژی و اقلیم تصویب کرد و تعهد کاهش انتشار گاز گلخانه‌ای تا 2050 به میزان % 85 داد. برای تحقق هدف، بزرگ‌ترین مزرعه بادی کشور را توسعه می‌دهد و با ایرلند و دانمارک همکاری می‌کند. همچنین مشوق اقتصادی خودروهای پاک از جمله کامیون و اتوبوس و مشوق مالیاتی صرفه‌جویی انرژی ایجاد کرده است. آیداهو پاور، بزرگ‌ترین شرکت خدماتی یک ایالت بسیار محافظه‌کار، تعهد داده % 100 برق خود را تا 2045 از منابع تجدیدپذیر تولید کند. بریتانیا متعهد به انتشار صفر کربن تا 2050 شده است.

گاز طبیعی پل آینده معرفی شد. داده‌ها اکنون نشان می‌دهند فقط پیوندی با گذشته است. معتقدیم زمان رد وعده‌های دروغین گاز طبیعی رسیده است.