کشف Sarcoptes Scabie (بیماری گال) در 1687؛ علت آن نفرین مقدس نبود
پژوهشگر ایتالیایی Giovanni Cosimo Bonomo با همکاری داروساز Diacinto Cestoni، علت بیماری پوستی گال را کشف کرد. او مطرح کرد که این بیماری با جفت‌گیری کنه‌های نر و ماده گسترش می‌یابد و کنه‌ای را در حال تخم‌گذاری مشاهده کرد. بر پایهٔ این مشاهده، آن‌ها نتیجه گرفتند که بیماری از راه لباس‌های آلوده به انسان و میان انسان‌ها منتقل می‌شود. او همچنین دربارهٔ درمان‌های گال، مانند گوگرد، گمانه‌زنی کرد. استاد پوست‌شناسی Marcia Ramos-e-Silva می‌نویسد: «کار آن‌ها، هرچند فوراً به رسمیت شناخته نشد، نخستین آگاهی از نظریهٔ انگلی بیماری‌های واگیر را نشان می‌داد؛ زیرا برای نخستین بار نشان داد که یک جاندار میکروسکوپی می‌تواند علت یک بیماری باشد. حتی بی‌تردید می‌توان گفت که کشف Bonomo و Cestoni دوران تازه‌ای را در پزشکی آغاز کرد.»
پیش از شرح تفصیلی Bonomo در نامه‌ای به پزشک و طبیعت‌شناس Francesco Redi در 1687، کنهٔ میکروسکوپی Sarcoptes scabiei (انگل گال که دیدن آن با چشم غیرمسلح بسیار دشوار است) مشاهده شده بود، اما علت گال دانسته نمی‌شد؛ بلکه معمولاً تصور می‌شد بیماری با اخلاط بدنی در نظریهٔ Galen مرتبط است (نگاه کنید به مدخل «نوشته‌های جالینوسی»). Bonomo چنین نوشت: «گوی سفید بسیار کوچکی را از پوست بیرون آوردم که به‌سختی دیده می‌شد. با بررسی آن زیر میکروسکوپ، جاندار زندهٔ بسیار ریزی (لارو) یافتم که شبیه لاک‌پشتی سفیدفام بود، پشتش کمی تیره و دارای موهایی ظریف و بلند بود، چابک حرکت می‌کرد، شش پا و سری نوک‌تیز با دو شاخ کوچک در نوک بینی داشت.» او این‌گونه شرح داد.
بلافاصله پس از انتشار نامهٔ Bonomo، پزشک ارشد پاپ، Giovanni Lancisi، این انگل را به‌عنوان تنها علت گال نپذیرفت. هنگامی که Lancisi منشأ اخلاطی را پیشنهاد کرد و به متون مقدس استناد کرد، Bonomo تصمیم گرفت از بحث پرهیز کند.
گال به‌شکل بثورات پوستی بسیار خارش‌دار بروز می‌کند. در افرادی که دستگاه ایمنی آن‌ها ضعیف شده است، گاهی ممکن است بسیار شدید شود. پژوهشگران بعدی دریافتند که کنه‌های انگلی منشأ بیماری‌های پوستی دیگری، مانند گال در حیوانات خانگی، هستند و کنه‌ها می‌توانند به گیاهان و زنبورهای عسل نیز هجوم ببرند.
توضیح تصویر نوشته: در 1687، مطالعهٔ کنه‌ها به‌دلیل اندازهٔ کوچکشان دشوار بود. اما امروزه دانشمندان سرویس پژوهش‌های کشاورزی آمریکا، کنه‌ها را منجمد می‌کنند و برای مشاهدهٔ آن‌ها از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده می‌کنند. در اینجا Lorryia formosa، کنه‌ای زردرنگ در میان قارچ‌ها، نشان داده شده است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Francesco Redi (1626–1697)، Diacinto (یا Giacinto) Cestoni (1637–1718)، Giovanni Maria Lancisi (1654–1720)، Giovanni Cosimo Bonomo (1663–1696)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.