مطالعه تفاوت‌های ژنومی سرطان در بزرگسالان جوان و سالمند توجه‌ها را جلب کرد

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد چند ویژگی ژنتیکی ممکن است در شناسایی گزینه‌های درمانی مؤثرتر برای بیماران جوانِ بزرگسال مبتلا به سرطان (سن <50 سال) نقشی کلیدی داشته باشند. پژوهشگران با مقایسه نظام‌مند ژنوم 14 نوع سرطان که هم جوانان و هم افراد مسن را درگیر می‌کنند، نتیجه گرفتند بیماران جوان‌تر مبتلا به سرطان پوست، کولون یا سایر سرطان‌ها ممکن است به درمان‌هایی نیاز داشته باشند که با درمان معمول بیماران سالمند تفاوت چشمگیری دارند.

دلیل بررسی ژنتیک تومورهای جوانان و افراد مسن

بر اساس دست‌کم دو پژوهش تازه، میزان تشخیص سرطان در بزرگسالان جوان رو به افزایش است. با این حال، به گفته نویسندگان این مطالعه، بیشتر دانسته‌های مربوط به درمان سرطان‌های گوناگون از پژوهش روی بیماران سالمند به دست آمده است. منشأ گرفتن اطلاعات موجود از بیماران مسن، شکاف دانشی روشنی ایجاد می‌کند که باید برای بیماران جوانِ مبتلا به سرطان پر شود. 

برای بررسی این موضوع، پژوهشگران در گروه زیر 50 سال، داده‌های 1.757 بیمار بزرگسال با 14 نوع تومور را با گروه بالای 50 سال، شامل 3.608 بیمار، از نظر ژنومی مقایسه کردند.

داده‌ها از پروژه‌ای با حمایت مالی مؤسسه ملی سرطان آمریکا، یعنی اطلس ژنوم سرطان دریافت شد. پژوهشگران برای هر تومور، جهش‌های ژنتیکی، تغییرات کروموزومی، عوامل ایمنی تومور و امکان درمان با یک درمان ضدسرطان شناخته‌شده را به‌طور نظام‌مند مقایسه کردند. سپس با نمونه‌های بیشتری از کنسرسیوم بین‌المللی ژنوم سرطان نتایج را اعتبارسنجی کردند.

- موضوع مرتبط: چرا میزان سرطان در بزرگسالان جوان و نوجوانان افزایش می‌یابد؟

یافته‌های مهم

در مجموع، نتایج نشان داد هر نوع تومور در بزرگسالان جوان را می‌توان با مجموعه مشخصی از نشانگرهای ژنومی از نمونه‌های بیماران مسن متمایز کرد.

برای نمونه، نسبت جهش‌های شناخته‌شده در گلیوم‌های کم‌درجه با سن بیمار تغییر زیادی داشت. در مقابل، تومورهای آندومتر (رحم) در بزرگسالان جوان تمایل داشتند جهش‌های بیشتری نسبت به بیماران سالمند داشته باشند.

با این حال، برخی روندهای مشترک میان انواع سرطان دیده شد. مهم‌تر از همه، نتایج نشان داد سیستم ایمنی بزرگسالان جوان به بیشتر تومورها پاسخ متفاوتی می‌دهد. این تفاوت، پاسخ ماکروفاژها و سلول‌های دندریتیک را نیز شامل می‌شد که معمولاً در ایمنی‌درمانی‌های ضدسرطان به کار گرفته می‌شوند.

در نهایت پژوهشگران، درباره داروهایی که علیه جهش‌های سرطان‌زای ژن BRAF طراحی شده‌اند و سایر گزینه‌ها، تفاوت‌هایی در چگونگی پاسخ تومورهای بزرگسالان جوان و سالمند به درمان یافتند. برای نمونه، داروهای ضدِ BRAF ممکن است در بیماران جوانِ مبتلا به سرطان پوست، نسبت به سالمندان دارای همان تومورها، گزینه‌های درمانی مؤثری با میزان بالاتر فراهم کنند. در مقابل، بیماران سالمند مبتلا به سرطان کولون ممکن است نسبت به جوانان از گزینه‌های درمانی ضد BRAF سود بیشتری ببرند.

نویسندگان این نتایج را در دسترس دیگر پژوهشگران سرطان قرار دادند. همچنین قصد دارند برای آزمودن ایده‌های تازه در مقابله با تومورهای بزرگسالان جوان، با دیگران همکاری کنند.

این مطالعه را دانشجوی سابق کارشناسی‌ارشدِ آزمایشگاه Kuan-lin Huang، استادیار ژنتیک و علوم ژنومی دانشکده پزشکی Icahn در Mount Sinai، یعنی William Lee رهبری کرد.