پمپ براد استریت و همه‌گیری وبا در 1854 — پیدایش اپیدمیولوژی با جان اسنو
شارون گایناپ، روزنامه‌نگار علمی، نوشته بود:
«بیماری‌ای تازه و هولناک در اکتبر 1831 به انگلستان رسید و به‌سرعت در سراسر پادشاهی گسترش یافت. در دو سال بعد، هزاران نفر از این بیماری مرموز مردند؛ کسی که صبح سالم بود ممکن بود عصر به خاک سپرده شود. مردم در ترس زندگی می‌کردند و شب درها و پنجره‌ها را از هراس «هوای شب» می‌بستند.»
"Vibrio cholerae" عامل بیماری‌ای است که معمولاً با مصرف آب یا غذای آلوده به مدفوع انسان منتقل می‌شود؛ این بیماری، وبا، امروزه شناخته‌شده است. در نهایت با اسهال شدید بروز می‌کند و در طول قرن‌ها جان میلیون‌ها نفر را گرفته است.
وقتی در 1854 در انگلستان همه‌گیری وبا آغاز شد، بسیاری از پزشکان معتقد بودند بیماری از تنفس هوای ناسالم یا میاسما (هوای بدِ حامل بیماری) ناشی می‌شود، اما پزشک انگلیسی، جان اسنو باور داشت بیماری از راه هوا منتقل نمی‌شود.
اسنو تصمیم گرفت محل مرگ‌های وبا را روی نقشه نشان دهد و خوشه‌بندی‌های غیرعادی با مرگ‌ومیر بالا را یافت. برای نمونه، نزدیک منبع آبی در تقاطع براد استریت و کمبریج استریت، حدود 500 نفر در ده روز مرده بودند. پیش از ترسیم نقشه، اسنو مقام‌های شهر را به از کار انداختن پمپ براد استریت ترغیب کرده بود و با شکستن دسته و غیرفعال شدن پمپ، موارد وبا در این بخش شهر تقریباً به‌طور کامل از بین رفته بود.
اسنو، از چهره‌های مهم تاریخ اپیدمیولوژی، پذیرفت که همه‌گیری پیش از غیرفعال شدن پمپ آب نیز در حال کاهش بود (شاید فرار بخشی از جمعیت پس از همه‌گیری نیز در این کاهش نقش داشت).
اپیدمیولوژی رشته‌ای علمی و پایه سلامت عمومی است. اپیدمیولوژی با بررسی الگوهای انتشار، علت‌ها و اثر بیماری‌ها به توسعه راهبردهای کنترل و پیشگیری کمک می‌کند. این علم در پایش بیماری‌های همه‌گیر، شناسایی عوامل خطر و تدوین سیاست سلامت نقشی مهم دارد.
با این حال، از کار انداختن پمپ براد استریت به نمادی مشهور تبدیل شد که نشان می‌دهد اقدام‌های ساده و اندیشه پزشکی آینده‌نگر می‌توانند اثری چشمگیر بر گسترش بیماری داشته باشند. بعداً مشخص شد آلودگی براد استریت از نشت مدفوع و در نتیجه باکتری وبا از چاله‌ای قدیمی به چاه آب پدید آمده بود. اسنو مرگ‌های وبا را میان مشترکان دو شرکت آب مقایسه کرد و نشان داد خطر مرگ در افراد تغذیه‌شده از منبع آلوده‌تر، 14 برابر بالاتر بود.
کارهای جان اسنو، به‌ویژه نقش او در همه‌گیری وبای لندن در 1854، پایه اپیدمیولوژی مدرن را بنا کرد. این پژوهش‌ها در مستندها و برنامه‌های تلویزیونی زیادی مطرح شده‌اند، اما هنوز مستقیماً موضوع فیلمی هالیوودی با بودجه بزرگ نشده‌اند. یک فیلم تأثیرگذار تاریخی–درام 23 دقیقه‌ای محصول 2013 چگونگی آغاز اپیدمیولوژی با اسنو را روایت می‌کند.
امروز پیشگیری از وبا پیش از همه با منابع آب پاک و ایمنی غذا آغاز می‌شود. باید از خوردن غذای دریایی خام یا نیم‌پز پرهیز کرد، غذا را در شرایط بهداشتی و به‌اندازه کافی پخت و بهداشت فردی را رعایت کرد. همچنین برای مسافران مناطق پرخطر وبا، واکسن وبا موجود است.
درمان وبا معمولاً با جایگزینی مایعات و الکترولیت‌ها آغاز می‌شود، زیرا بیماری به کم‌آبی شدید بدن می‌انجامد. هدف اصلی، بازگرداندن مایعات و الکترولیت‌های ازدست‌رفته بیمار است. این کار با محلول‌های آب‌رسانی خوراکی یا در موارد شدیدتر با مایعات وریدی انجام می‌شود.
آنتی‌بیوتیک ممکن است بخشی از درمان وبا باشد، اما معمولاً برای شدیدترین موارد نگه داشته می‌شود یا برای کوتاه کردن مدت بیماری به کار می‌رود. داکسی‌سایکلین و آزیترومایسین از آنتی‌بیوتیک‌های پرکاربرد درمان وبا هستند.
توضیح تصویر نوشته: دکتر جان اسنو (1813-1858)، پدر بنیان‌گذار اپیدمیولوژی. پژوهش او در 1854 مرگ‌ها را به این پمپ آب مرتبط کرد و بدین ترتیب مشخص ساخت وبا بیماری منتقل‌شونده از آب است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: جان اسنو
- موضوع پیشین: سوزن زیرپوستی در 1853 — اختراع سرنگ
- موضوع بعدی: پرستاری در 1854 — فلورانس نایتینگل و پیدایش مراقبت پزشکی
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.