سوءتغذیه در بیماران مبتلا به سرطان چیست؟ پیشگیری و درمان تغذیه ناکافی

سرطان، افزون بر آنکه مشکلی جدی و تهدیدکننده زندگی است، وضعیتی گسترده است که بر وضعیت تغذیه و کیفیت کلی زندگی بیماران نیز اثر نامطلوب می‌گذارد. کمبودهای تغذیه‌ای ممکن است بر روند پیشرفت بیماری و اثربخشی درمان اثر مهمی داشته باشند. از این رو، در بیماران مبتلا به سرطان، سوءتغذیه یا تغذیه ناکافی، از نظر شناخت و پیشگیری اهمیت حیاتی دارد.

اهمیت سوءتغذیه در سرطان

پژوهش‌ها پیشنهاد می‌کنند که سوءتغذیه ممکن است 30% تا 85% از بیماران مبتلا به سرطان را درگیر کند و 10% تا 20% از مرگ‌های این بیماران را تشکیل دهد.

تغذیه ناکافی در سرطان با

• گزینه‌های درمانی کمتر،
• کاهش پاسخ به درمان،
• افزایش عوارض مرتبط با درمان،
• بستری طولانی‌تر و
• سیر نامطلوب‌تر بیماری مرتبط بوده است.

هنگام درمان سرطان، عوارض مرتبط با درمان مانند تهوع، استفراغ، اسهال، تغییر چشایی و کاهش اشتها باعث تغذیه ناکافی بیمار و سارکوپنی (کاهش عضله) شده‌اند.

پژوهشی تازه

بر اساس پژوهشی در مرکز سرطان NYU Langone Perlmutter در New York، بالاترین میزان سوءتغذیه در

• سرطان‌های دستگاه گوارش فوقانی،
• سر و گردن،
• ریه،
• خون (لوسمی و لنفوم)،
• سرطان‌های زنان و
• کولورکتال دیده شد.

مؤسسه ملی سرطان آمریکا (US-NCI) توصیه می‌کند وضعیت تغذیه بیماران پیش از شروع درمان سرطان ارزیابی شود و ارزیابی در طول درمان ادامه یابد.

در حالی که شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و بسیاری از داروهای سرطان عوارض کاتابولیک برای بدن ایجاد می‌کنند، غذا و مایعات بدن را بازسازی و برای دریافت مرحله بعد درمان آماده می‌کنند.

مهم است وضعیت تغذیه بیماران مبتلا به سرطان، ترجیحاً توسط «متخصص تغذیه سرطان‌شناسی»، به طور منظم پیگیری شود. با این رویکرد؛

• مدیریت نشانه‌ها و شکایت‌های مرتبط با درمان،
• حمایت فعال از بیماران برای حفظ بافت بدنی قوی و سالم،
• حفظ یا بهبود دریافت انرژی و پروتئین،
• کاهش خطر بیماران با تحمل پایین درمان،
• به حداقل رساندن عدم تعادل‌های متابولیک،

و در نتیجه، بهبود کیفیت زندگی بیماران می‌تواند به شکلی مؤثرتر انجام شود.

نتیجه‌گیری

وضعیت تغذیه بیماران مبتلا به سرطان ممکن است بر موفقیت درمان و کیفیت کلی زندگی آن‌ها اثر مهمی داشته باشد. بنابراین، خطر تغذیه ناکافی باید شناخته و هرچه سریع‌تر برطرف شود. درمان تغذیه پزشکی مناسب و آموزش تغذیه می‌توانند تحمل درمان را افزایش دهند، کیفیت زندگی را بهتر کنند و بر پیامدهای عمومی سلامت اثر مثبتی داشته باشند.