توصیه‌های واکسیناسیون برای محافظت در برابر عفونت‌ها در بزرگسالان مبتلا به سرطان

عفونت‌ها دومین علت شایع مرگ غیرمرتبط با سرطان در نخستین سال پس از تشخیص سرطان هستند. نخستین علت مرگ غیرمرتبط با سرطان رویدادهای قلبی‌عروقی هستند. این وضعیت بر ضرورت اطمینان یافتن انکولوژیست‌ها از به‌روز بودن واکسیناسیون اصلی بیماران تأکید می‌کند. در این زمینه، راهنماهای منتشرشده از سوی انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO)، اطلاعات راهگشایی درباره واکسیناسیون بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها ارائه می‌کنند. از آنجا که به‌ویژه سیستم ایمنی افرادی که تحت درمان سرطان قرار دارند ضعیف می‌شود، محافظت آن‌ها در برابر عفونت‌ها اهمیت حیاتی دارد.

در راهنمای به‌روزشده ASCO برای واکسیناسیون بزرگسالان مبتلا به سرطان، موارد زیر در نظر گرفته شده‌اند:

• هیئت متخصصانی که این راهنمای به‌روزشده واکسیناسیون را تدوین کرده‌اند، شواهد موجود را مرور کرده و درباره واکسیناسیون بزرگسالان دارای تومورهای توپر (با منشأ بافت یا اندام) یا سرطان‌های با منشأ خون و مغز استخوان، از جمله بیمارانی که پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز (HSCT)، درمان با سلول‌های T دارای گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (سلول CAR T) و درمان کاهنده سلول‌های B دریافت می‌کنند، توصیه‌هایی در راهنمای واکسیناسیون ارائه داده‌اند. همچنین درباره واکسیناسیون اعضای خانواده و افرادی که با بیماران تماس دارند، راهنمایی‌هایی ارائه شده است.
• این هیئت 102 مقاله را بررسی کرده است؛ از جمله 24 مرور نظام‌مند، 14 کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده کنترل‌شده و 64 مطالعه غیرتصادفی.
• واکسن‌های بررسی‌شده شامل COVID-19، آنفلوانزا، هپاتیت A و B، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)، Tdap (کزاز، دیفتری و سیاه‌سرفه)، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، فلج اطفال غیرفعال و هاری بوده‌اند.
• نویسندگان خاطرنشان کرده‌اند که وضعیت پایه ایمنی بیماران و درمان‌های سرطان آن‌ها می‌تواند در مقایسه با توصیه‌های مربوط به جمعیت عمومی بزرگسالان بدون سرطان، بر راهبردهای واکسیناسیون و واکسیناسیون مجدد تأثیر بگذارد.

واکسن‌ها و توصیه‌های ویژه

نخستین گام، تعیین وضعیت واکسیناسیون بیماران و اطمینان یافتن از آن است که بزرگسالانی که به‌تازگی سرطان در آن‌ها تشخیص داده شده است (و اعضای خانواده آن‌ها)، پیش از شروع درمان سرطان، واکسن‌های فصلی و واکسن‌های متناسب با سن یا خطر را به‌روز کرده باشند. اگر کمبودی وجود داشته باشد، در حالت مطلوب بیماران باید 2-4 هفته پیش از شروع درمان سرطان واکسن‌های خود را دریافت کنند؛ با این حال، واکسن‌های غیرزنده را می‌توان در حین درمان یا پس از آن تزریق کرد.

واکسن COVID-19

واکسن غیرزنده (غیرفعال).

COVID-19 تهدید مهمی برای سلامت عمومی در سراسر جهان ایجاد کرده است. همه بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها باید واکسن فصلی COVID-19 را دریافت کنند.

بیماران پس از HSCT یا درمان با سلول CAR T باید دست‌کم 3 ماه پس از پایان درمان، واکسن COVID-19 را دریافت کنند. بیمارانی که درمان کاهنده سلول‌های B دریافت می‌کنند نیز باید دست‌کم 6 ماه پس از پایان درمان، برای دریافت واکسن COVID-19 دوباره ارزیابی شوند.

واکسن آنفلوانزا

هر دو شکل زنده (به‌صورت اسپری بینی) و غیرفعال (تزریقی) موجود است. برای بیماران مبتلا به سرطان معمولاً شکل غیرفعال توصیه می‌شود. شکل غیرفعال آن در ترکیه موجود است.

آنفلوانزا می‌تواند در بیماران مبتلا به سرطان عوارض جدی ایجاد کند. همه بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها باید واکسن سالانه آنفلوانزا را دریافت کنند.

پس از HSCT یا درمان با سلول CAR T، بیماران می‌توانند دست‌کم 3 ماه پس از پایان درمان، واکسن آنفلوانزا را دریافت کنند.

واکسن زونا

زونا (هرپس زوستر) بیماری‌ای است که با ضعیف شدن سیستم ایمنی پدید می‌آید و با بثورات دردناک مشخص می‌شود. در بیماران مبتلا به سرطان، به‌ویژه در طول شیمی‌درمانی و درمان‌های سرکوب‌کننده ایمنی، خطر زونا در مقایسه با جمعیت عمومی 3-9 برابر بیشتر است. از این رو، واکسن نوترکیب زوستر (RZV) به‌عنوان ابزار مهمی برای محافظت از بیماران مبتلا به سرطان توصیه می‌شود. RZV که واکسنی غیرزنده است، از نظر اثربخشی و ایمنی ویژگی‌های اثبات‌شده‌ای دارد. در حالت مطلوب می‌توان آن را پیش از درمان سرطان یا در حین آن تزریق کرد و در پیشگیری از زونا و عوارضی مانند نورالژی پس از زونا موفقیت بالایی دارد. در این زمینه، توصیه واکسن زونا به بیماران از سوی انکولوژیست‌ها، گامی حیاتی در کنترل عفونت خواهد بود.

واکسن هپاتیت A و B

واکسن غیرفعال.

هپاتیت A و B ویروس‌هایی هستند که موجب عفونت کبد می‌شوند. بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها باید واکسن‌های هپاتیت A و B را دریافت کنند؛ این واکسن‌ها به‌ویژه هنگام ارزیابی خطر پیش از سفر اهمیت پیدا می‌کنند.

واکسن ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)

واکسن غیرفعال. هنوز در ترکیه موجود نیست.

RSV ویروسی است که می‌تواند به‌ویژه برای کودکان خردسال و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف خطرناک باشد.

در حال حاضر توصیه عمومی برای واکسیناسیون RSV در بیماران مبتلا به سرطان وجود ندارد، اما مطالعات آینده واکسن برای افراد در معرض خطر اهمیت دارند.

واکسن Tdap (کزاز، دیفتری و سیاه‌سرفه)

واکسن غیرفعال.

واکسن Tdap در برابر کزاز، دیفتری و سیاه‌سرفه محافظت ایجاد می‌کند. بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها باید برنامه توصیه‌شده واکسیناسیون Tdap را رعایت کنند.

واکسن ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)

واکسن غیرفعال.

HPV ویروسی است که می‌تواند موجب برخی انواع سرطان شود. واکسن HPV به‌ویژه برای بزرگسالان جوان و افراد در معرض خطر اهمیت دارد. توصیه می‌شود بیماران مبتلا به سرطان درباره امکان دریافت واکسن HPV با پزشک خود مشورت کنند.

واکسن غیرفعال فلج اطفال

فلج اطفال ویروسی است که می‌تواند موجب فلج شدید شود. بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها باید واکسن غیرفعال فلج اطفال را، به‌ویژه متناسب با وضعیت خطر در منطقه مقصد سفر، دریافت کنند.

واکسن هاری

واکسن غیرفعال.

هاری بیماری‌ای است که می‌تواند کشنده باشد. بیماران مبتلا به سرطان، به‌ویژه اگر به مناطق پرخطری سفر می‌کنند که احتمال تماس با حیوانات در آن‌ها وجود دارد، باید واکسن هاری را دریافت کنند.

در عمل

واکسیناسیون بیماران مبتلا به سرطان و اعضای خانواده آن‌ها، خطر عفونت را کاهش می‌دهد و می‌تواند موفقیت درمان سرطان را افزایش دهد. متخصصان بالینی باید بیماران و مراقبان را درباره واکسیناسیون آگاه و راهنمایی کنند. در این فرایند، دسترسی به اطلاعات درست و به‌روز اهمیت حیاتی دارد.

در مبارزه با سرطان، اهمیت واکسیناسیون به‌عنوان راهبردی برای محافظت در برابر عفونت‌ها را نمی‌توان نادیده گرفت. راهنماهای ASCO با ارائه تازه‌ترین اطلاعات این حوزه، هم متخصصان سلامت و هم بیماران مبتلا به سرطان را راهنمایی می‌کنند. این رویکرد جامع بر اهمیت نگرش کل‌نگر در مبارزه با سرطان تأکید می‌کند و به حفظ سلامت عمومی بیماران کمک می‌کند.