واکسن فلج اطفال 1955 – ویروس پولیو

فلج اطفال یک بیماری ویروسی است که می‌تواند به فلج عضلات منجر شود. در سال 1952، نزدیک به 58000 مورد فلج اطفال در ایالات متحده گزارش شد. درحالی‌که 21269 نفر با ناتوانی خفیف باقی ماندند، 3145 کودک جان خود را از دست دادند. در آن دوره، آمریکایی‌ها تنها بمب اتمی را بدتر از فلج اطفال می‌دانستند. 

هنگامی که وجود یک واکسن تزریقی در 12 آوریل 1955 از رادیو و تلویزیون اعلام شد، به گفته دکتر Paul Offit،«در سراسر کشور ناقوس کلیساها به صدا درآمد، کنیسه‌ها و کلیساها مراسم دعا برگزار کردند و والدین و معلمان گریه می‌کردند.»

فلج اطفال از دوران پیش از تاریخ بر بشر تأثیر گذاشته است؛ چنان‌که در نقاشی‌ها و تصاویر باستانی مصر، کودکانی با اندام‌های تحلیل‌رفته دیده می‌شوند که با عصا راه می‌روند. سه نوع متفاوت ویروس پولیو می‌توانند از راه غذا یا آب آلوده وارد دستگاه گوارش شوند و سپس با انتشار به دستگاه عصبی مرکزی، فلج ایجاد کنند. بسته به اعصاب آلوده‌شده، ویروس ممکن است فقط پاها یا تقریباً تمام بدن را فلج کند و مانع تنفس فرد بدون کمک دستگاه شود.

امروزه برای مقابله با ویروس از دو نوع واکسن استفاده می‌شود:

• یکی از آن‌ها واکسن مبتنی بر ویروس غیرفعال‌شده است که Jonas Salk، پژوهشگر پزشکی آمریکایی، در سال 1952 تولید کرد. Salk ویروس پولیو را در سلول‌های بافت کلیه میمون کشت داد و با فرمالین به‌طور شیمیایی غیرفعال کرد. هنگامی که شکل‌های غیرفعال‌شده سه نوع ویروس تزریق می‌شوند، بدن سپس علیه هر سه شکل زنده آنتی‌بادی تولید می‌کند. 
• واکسن دیگر، واکسن خوراکی فلج اطفالِ Albert Sabin، پژوهشگر پزشکی آمریکایی، است که بر شکل‌های «تضعیف‌شده» سه ویروس پولیو که در روده تکثیر می‌شوند، مبتنی است (OPV).

امروزه، چون ویروس تضعیف‌شده موجود در OPV در موارد بسیار نادر می‌تواند دوباره به شکل ویروسی فلج‌کننده بازگردد، بسیاری از کشورهای صنعتی از واکسن تزریقی استفاده می‌کنند. با واکسیناسیون گسترده، فلج اطفال در جهان غرب نادر شده است.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Albert Bruce Sabin ‏(1906 – 1993)، Jonas E. Salk ‏(1914 – 1995)

• موضوع پیشین: اثر دارونما 1955 – بازی ذهن با درمان
• موضوع بعدی: بیماری‌های خودایمنی 1956 – جنگ بدن با سلول‌های خودش