زندگی جنسی پس از درمان سرطان سرویکس - دهانهٔ رحم

سرطان دهانهٔ رحم سومین سرطان شایع زنان در کشور ماست، اما با واکسن HPV تا حد زیادی قابل پیشگیری و با غربالگری اختصاصی، اسمیر Papanicolaou (آزمون Pap) و آزمون ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، قابل تشخیص زودهنگام است. این بیماری در مراحل اولیه کاملاً درمان می‌شود، اما اغلب دربارهٔ آنچه پس از درمان و در زندگی جنسی منتظر بیمار است و نحوهٔ مدیریت آن صحبت نمی‌شود یا نادیده گرفته می‌شود. در این نوشته می‌خواهیم زندگی جنسی، یکی از نیازهای بنیادی زندگی، را پس از درمان سرطان دهانهٔ رحم بررسی کنیم.

کوتاه یا تنگ شدن واژن و کاهش لغزندگی آن از تغییرهای پس از درمان سرطان دهانهٔ رحم‌اند. همچنین زنانی که پیش از درمان یائسه نبودند، ممکن است بر اثر پرتودرمانی لگن یا شیمی‌درمانی یائسه شوند؛ قاعدگی و عملکرد تخمدان متوقف شود. این تغییرهای جسمی ممکن است هنگام رابطه درد ایجاد کنند، تنگی یا کوتاهی واژن آمیزش را دشوار کند، علاقه به رابطه کاهش یابد و رسیدن به ارگاسم سخت شود. این وضعیت بر زندگی جنسی اثر منفی می‌گذارد.

استفاده از مرطوب‌کننده یا روان‌کنندهٔ واژن هنگام رابطه می‌تواند این علائم آزاردهنده را کم کند. پزشک ممکن است برای کاهش برخی علائم هورمون‌درمانی پیشنهاد کند، اما این به سن بیمار هنگام تشخیص و عوامل دیگر بستگی دارد. به دریافت‌کنندگان پرتودرمانی می‌توان استفاده از گشادکنندهٔ واژن، چند بار در هفته، را برای پیشگیری از کوتاهی یا تنگی آموزش داد. دریافت حمایت تخصصی دربارهٔ مشکلات جنسی و/یا روان‌شناختی نیز کمک‌کننده است.