ღვიძლის კიბოში TAKE-ზე სორაფენიბის დამატება გადარჩენას ახანგრძლივებს

ღვიძლის კიბო, მსოფლიოში ყველაზე გავრცელებულ და ყველაზე მეტი სიცოცხლის დაკარგვის გამომწვევ კიბოებს შორისაა. ღვიძლის კიბოს ყველაზე გავრცელებული ფორმა ჰეპატოცელულური კარცინომის სახელითაა ცნობილი (HCC= HepatoCellular Carcinoma).

HCC შეიძლება განსაკუთრებით ქრონიკული B და C ჰეპატიტის ვირუსული ინფექციების გამო განვითარდეს. შორსწასულ სტადიაზე დიაგნოსტირებული HCC ხშირად მკურნალობისადმი რეზისტენტულია; ამ დაავადებაში ქიმიოთერაპიაზე უფრო ეფექტიანია მიზნობრივი მკურნალობა და იმუნოთერაპია. ამ სისტემურ მკურნალობებთან ერთად არსებობს ისეთი მეთოდებიც, როგორიცაა TAKE და TARE, რომლებსაც ინტერვენციული რადიოლოგია და ბირთვული მედიცინა ერთობლივად იყენებს.

ტრანსარტერიული ქემოემბოლიზაცია (TAKE), ადგილობრივი მკურნალობის მეთოდია, რომელიც ღვიძლის კიბოს პროგრესირების შენელებას ისახავს მიზნად და უპირატესობა ენიჭება მაშინ, როცა კიბო ღვიძლის გარეთ არ გავრცელებულა. თუმცა მხოლოდ TAKE-ს შეიძლება შეზღუდული ეფექტი ჰქონდეს, განსაკუთრებით რეციდიული და შუალედური სტადიის HCC-ის დროს.

შორსწასული HCC-ის მკურნალობაში ეფექტიან სისტემურ პრეპარატებს შორის ერთ-ერთი, სორაფენიბი, მიზანში იღებს სისხლძარღვთა ენდოთელური ზრდის ფაქტორისა და თრომბოციტული წარმოშობის ზრდის ფაქტორის რეცეპტორებს. სორაფენიბის ანტიანგიოგენური თვისებები, TAKE-ს ადგილობრივ სამკურნალო ეფექტთან სინერგიული მოქმედებით, კიბოს ქსოვილების კვების გზებს წყვეტს და დაავადების პროგრესირების უფრო ეფექტიანი კონტროლი შეუძლია.

შუალედური სტადიის HCC ნიშნავს დაავადების განვითარებულ, მაგრამ ჯერ კიდევ ადგილობრივად სამკურნალო ეტაპს. ეს სტადია, ჩვეულებრივ, ღვიძლის კიბოს გავრცელების დონითა და დაზიანებული უბნებით განისაზღვრება და ხშირად ეფუძნება ისეთ კრიტერიუმებს, როგორიცაა რამდენიმე სიმსივნის არსებობა, თუმცა ღვიძლის მთავარ სისხლძარღვებში ფართო გავრცელების გარეშე. შუალედური სტადიის HCC, როგორც წესი, იძლევა ჩარევის შესაძლებლობას დაავადების პროგრესირების შესანელებლად და პაციენტის ცხოვრების ხარისხის გასაუმჯობესებლად.

TAKE + სორაფენიბი: ჩინური კვლევა

20 ივნისს 2024 წელს JAMA Oncology ჟურნალში გამოქვეყნებული კვლევის მიხედვით, შუალედური სტადიის რეციდიული ჰეპატოცელულური კარცინომის (HCC) მკურნალობის ახალ მიდგომებზე მომუშავე მკვლევრებმა დაინახეს, რომ მხოლოდ TAKE „გადარჩენის არადამაკმაყოფილებელ სარგებელს“ იძლევა. ამ კონტექსტში ვარაუდობდნენ, რომ სორაფენიბისა და TAKE-ს კომბინაცია შეიძლება უფრო ეფექტიანი არჩევანი ყოფილიყო.

ამ ჰიპოთეზის შესამოწმებლად ჩინეთის ხუთ სხვადასხვა ცენტრში ჩატარდა რანდომიზებული კვლევა, რომელიც 2019 წლის ოქტომბრიდან 2021 წლის დეკემბრამდე გაგრძელდა. კვლევაში შეისწავლეს 162 პაციენტი, რომელთა მედიანური ასაკი 55 წელი იყო და რომელთა 93% მამაკაცი იყო.

კვლევის მეთოდოლოგია

ამ ფაზა 3, ღია, მრავალცენტრული რანდომიზებული კლინიკური კვლევის მიზანია TAKE-სა და სორაფენიბის (SOR-TAKE) კომბინაციის გავლენის შესწავლა გადარჩენაზე შუალედური სტადიის რეციდიული HCC-ის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც R0 ჰეპატექტომიის შემდეგ დადებითი მიკროვასკულური ინვაზია (MVI) ჰქონდათ.

R0 ჰეპატექტომია, ნიშნავს, რომ ოპერაციისას სიმსივნე მთლიანად ამოიკვეთა და კიბოს ქსოვილი არ დარჩა. ეს პროცედურა ყურადღებით მოწმდება იმის დასადასტურებლად, რომ ჭრილის საზღვრებზე მიკროსკოპითაც კი არ ჩანს კიბოს უჯრედები.

მიკროვასკულური ინვაზია (MVI), ნიშნავს კიბოს უჯრედების გავრცელებას მცირე სისხლძარღვებში. ეს მიუთითებს სიმსივნის უფრო აგრესიულობასა და განმეორების მაღალ რისკზე.

მონაწილეები შემთხვევითად განაწილდნენ 1:1 თანაფარდობით SOR-TAKE-ს ან მხოლოდ TAKE-ს მისაღებად. პაციენტებს 24 თვის განმავლობაში აკვირდებოდნენ. მონაცემები გაანალიზდა 2023 წლის ივნისიდან 2023 წლის სექტემბრამდე.

კვლევის ჯგუფები

• TAKE ჯგუფი:
  • კონვენციური TAKE პროცედურისას 50 mg დოქსორუბიცინი შეურიეს ლიპიოდოლსა და 150-350 μm დიამეტრის ჟელატინის ღრუბლის ნაწილაკებს.
  • ალტერნატიულად გამოიყენეს წამლის გამომყოფი მარცვლებით TAKE. ამ მეთოდით 75 mg დოქსორუბიცინი შეურიეს 100-300 μm ან 300-500 μm დიამეტრის წამლის გამომყოფ ნაწილაკებს.
• SOR-TAKE ჯგუფი:
  • პაციენტები დღეში ორჯერ 400 mg სორაფენიბს იღებდნენ.
  • ამასთან, საჭიროებისას კონვენციური TAKE ტარდებოდა. ამ პროცედურაში 50 mg დოქსორუბიცინი შეურიეს ლიპიოდოლსა და 150-350 μm დიამეტრის ჟელატინის ღრუბლის ნაწილაკებს.
  • ალტერნატიულად გამოიყენეს წამლის გამომყოფი მარცვლებით TAKE. ამ მეთოდით 75 mg დოქსორუბიცინი შეურიეს 100-300 μm ან 300-500 μm დიამეტრის წამლის გამომყოფ ნაწილაკებს.

კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი საერთო გადარჩენა იყო.

შედეგები

• ასაკი და სქესი: პაციენტების მედიანური ასაკი 55 (28-75) წელი იყო, ხოლო 93,2% მამაკაცი იყო.
• საერთო გადარჩენა: SOR-TAKE ჯგუფის პაციენტთა საერთო გადარჩენის მედიანა მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივი იყო, ვიდრე მხოლოდ TAKE ჯგუფში (22,2 თვე შედარებით 15,1 თვესთან; რისკის თანაფარდობა [HR], 0,55; P < 0,001).
• პროგრესირების გარეშე გადარჩენა: SOR-TAKE ჯგუფმა პროგრესირების გარეშე გადარჩენაც გაახანგრძლივა (16,2 თვე შედარებით 11,8 თვესთან; HR, 0,54; P < 0,001).
• პასუხის მაჩვენებელი: SOR-TAKE ჯგუფის ობიექტური პასუხის მაჩვენებელი TAKE ჯგუფზე მაღალი იყო (SOR-TAKE 80,2% შედარებით TAKE 58%; P = 0,002).
• არასასურველი მოვლენები: SOR-TAKE ჯგუფში ნებისმიერი ხარისხის არასასურველი მოვლენები უფრო ხშირი იყო, თუმცა ყველა გვერდითი ეფექტი მკურნალობას კარგად პასუხობდა.
• უსაფრთხოება: კვლევაში მოულოდნელი არასასურველი მოვლენები ან მკურნალობასთან დაკავშირებული სიცოცხლის დაკარგვა არ დაფიქსირებულა.

კომენტარი

ეს შედეგები აჩვენებს, რომ R0 ჰეპატექტომიის შემდეგ დადებითი მიკროვასკულური ინვაზიის მქონე შუალედური სტადიის რეციდიული HCC პაციენტებისთვის სორაფენიბისა და TAKE-ს კომბინირებული მკურნალობა გასათვალისწინებელია. თუმცა კვლევის ღია დიზაინმა შეიძლება გარკვეული მიკერძოების შესაძლებლობა შექმნას. ამასთან, რადგან მონაწილეთა უმეტესობა ქრონიკული B ჰეპატიტის ვირუსული ინფექციის მაღალი გავრცელების რეგიონიდან იყო, ამ მიგნებების განზოგადება HCC-ის სხვა მიზეზების მქონე პოპულაციებზე შეიძლება შეზღუდული იყოს.