ოსტეოპათია ფიბრომიალგიისთვის — კიდევ ერთი თეატრალური პლაცებოთერაპია

ფრანგი მკვლევრები რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში ფიბრომიალგიისთვის (FM) ოსტეოპათიური მანიპულაციის ეფექტიანობის შეფასებას ისახავდნენ მიზნად. პაციენტები შემთხვევითად განაწილდნენ ოსტეოპათიური მკურნალობის ან პლაცებოს მისაღებად (შემთხვევითად დაიყვნენ ჯგუფებად). მკურნალობას ფიზიკური მედიცინის გამოცდილი ექიმები ატარებდნენ და იგი თითოეული პაციენტისთვის 6 კვირის განმავლობაში ექვს სესიას მოიცავდა. მკურნალობის სარწმუნოობა და მოლოდინები განმეორებით ფასდებოდა.

რა არის ოსტეოპათია?

ოსტეოპათიური მანიპულაციური მკურნალობა ანუ OMT ოსტეოპათი ექიმების მიერ დაავადების ან ტრავმის დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და პრევენციისთვის გამოყენებული ხელით შესრულებადი ტექნიკების ერთობლიობაა. ოსტეოპათიური მანიპულაციისას ოსტეოპათი პაციენტის კუნთებსა და სახსრებს ამოძრავებს გაჭიმვის, მსუბუქი ზეწოლისა და წინააღმდეგობის შემცველი ტექნიკებით.

რა არის ფიბრომიალგია?

ფიბრომიალგია (FM) მდგომარეობაა, რომელიც მთელ სხეულში ტკივილს (გავრცელებულ ტკივილადაც წოდებულს), ძილის პრობლემებს, დაღლილობას და ხშირად ემოციურ და ფსიქიკურ დისტრესს იწვევს. ფიბრომიალგიის მქონე პირები შესაძლოა მის არმქონე ადამიანებთან შედარებით ტკივილის მიმართ უფრო მგრძნობიარენი იყვნენ.

ოსტეოპათიის კვლევა ფიბრომიალგიისთვის

ოსტეოპათიური მანიპულაცია შემდეგნაირად ჩატარდა: ოსტეოპათიური მკურნალობისთვის პაციენტი თავდაპირველად პირქვე მოათავსეს. C7-დან L5-მდე თითოეულ მალას მორჩზე მზარდი ზეწოლით დორსოვენტრალური მიმართულებით და მალის მორჩის გვერდით ზედაპირზე ორმხრივი ზეწოლით როტაციულად ამოძრავებდნენ. საკრალურ (კუდუსუნის) ძვალზეც 5-10-ჯერ ჩატარდა მანიპულაცია. მსხლისებრი კუნთები თანდათან იჭიმებოდა. შემდეგ მენჯ-ბარძაყის სახსარი ექსტენზიაში თანდათან მობილიზდებოდა აბდუქციასთან და ადუქციასთან კომბინაციით, ადუქტორი, აბდუქტორი და მომხრელი კუნთების გასაჭიმად (10-ჯერ). მხრებს სათითაოდ, თანდათან ამოძრავებდნენ გლენოჰუმერული სახსრის განმეორებითი მანიპულაციით (10-ჯერ). შემდეგ პაციენტი ქვემოთ ჩამოთვლილი მანევრებისთვის ზურგზე დააწვინეს. კისერზე ბიმანუალური ტრაქცია ჩატარდა, შემდეგ კი ლატერალურ მოხრასა და როტაციაში განმეორებითი მობილიზაცია (ორივე მხარეს, ხუთჯერ, თითოეული 3-5-ჯერ). მხრებზე ჯერ ორივე ხელის კრანიალური ტრაქცია ჩატარდა, შემდეგ კი ლავიწის ბლოკირებით აკრომიოკლავიკულური და გლენოჰუმერული სახსრები გაიხსნა და ჯერ ერთი, შემდეგ მეორე ხელის კაუდალური ტრაქცია განმეორდა (სამჯერ). მენჯ-ბარძაყთან ფეხების განმეორებითი გაჭიმვა ჩატარდა (სამჯერ) და სახსარი მანიპულაციური მოძრაობებით მობილიზდა. ბოლოს წელისა და გულმკერდ-წელის ხერხემლის მობილიზაციისთვის პაციენტი გვერდით დეკუბიტუსის პოზიციაში მოათავსეს. პაციენტის ჩივილის მიხედვით ყველა დონეზე ბიძგითი მანიპულაცია დასაშვები იყო. ლავიწის ბლოკირებით აკრომიოკლავიკულური და გლენოჰუმერული სახსრების გახსნისას (სამჯერ) ჯერ ორივე ხელის კრანიალური ტრაქცია ჩატარდა, შემდეგ კი ჯერ ერთი, შემდეგ მეორე ხელის განმეორებითი კაუდალური ტრაქცია შესრულდა. მენჯ-ბარძაყთან ფეხების განმეორებითი გაჭიმვა ჩატარდა (სამჯერ) და სახსარი მანიპულაციით მობილიზდა. ბოლოს წელისა და გულმკერდ-წელის ხერხემლის მობილიზაციისთვის პაციენტი გვერდით დეკუბიტუსის პოზიციაში მოათავსეს. პაციენტის ჩივილის მიხედვით ყველა დონეზე ბიძგითი მანიპულაცია დასაშვები იყო.

პლაცებო-პროცედურა იმავე თანმიმდევრობას მიჰყვებოდა, თუმცა ხერხემალში სახსრული მოძრაობის თავიდან ასაცილებლად მანევრებს შუა გზაში აჩერებდნენ. მენჯ-ბარძაყისა და მხრების გაჭიმვის ტექნიკებიც შუა გზაში ჩერდებოდა. სახსრული ტექნიკების სიმულაცია მნიშვნელოვანი მობილიზაციის გარეშე ხდებოდა. ბიძგითი მანიპულაცია აკრძალული იყო.

პაციენტები სტანდარტულ კითხვარებს ავსებდნენ საწყის ეტაპზე, მკურნალობის დროს და რანდომიზაციიდან 6, 12, 24 და 52 კვირის შემდეგ. ძირითადი შედეგი იყო მკურნალობის განმავლობაში ტკივილის ინტენსივობა (შეფასებული 100 mm ვიზუალური ანალოგური სკალით).

მეორეული შედეგები მოიცავდა დაღლილობას, ფუნქციონირებასა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხს ამ შეფასებებში.

შედეგები

• სულ ჩაერთო 101 პაციენტი (94% ქალი).
• ოსტეოპათიურმა მკურნალობამ პლაცებო-პროცედურასთან შედარებით ტკივილი მნიშვნელოვნად ვერ შეამცირა (ორ პროცედურას შორის საშუალო განსხვავება იყო 2,2 mm; 95% სანდოობის ინტერვალი: −9,1-დან 4,6 mm-მდე).
• მეორეული შედეგების — დაღლილობის, ფუნქციონირებისა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხის — მხრივ მნიშვნელოვანი განსხვავება არ გამოვლენილა.
• მძიმე არასასურველი მოვლენა არ აღრიცხულა, მიუხედავად იმისა, რომ ოსტეოპათიით მკურნალ პაციენტებში 12. კვირაზე ტკივილმა კვლავ მოიმატა.
• პაციენტებში, რომლებიც ჩატარებული მკურნალობისგან სარგებელს ელოდნენ, ტკივილის მნიშვნელოვანი შემცირება აღინიშნა.

ავტორებმა დაასკვნეს, რომ FM-ის მქონე პაციენტებში ოსტეოპათიას ტკივილის, დაღლილობის, ფუნქციონირებისა და ცხოვრების ხარისხის მხრივ პლაცებოსთან შედარებით სარგებელი არ აქვს ამ კვლევის მიხედვით . ეს შედეგები ამ პაციენტების სამკურნალოდ ოსტეოპათიის გამოყენებას არ უჭერს მხარს. FM-ის მართვისას პაციენტების მოლოდინებს მეტი ყურადღება უნდა დაეთმოს.

ფრანგულ გუნდს ამ შესანიშნავი კვლევისთვის უნდა მიულოცონ. ეს ძალიან კარგად ჩატარებული და აღწერილი კვლევაა. იგი მომავალ კვლევებში მანუალური თერაპიის მკვლევრებისთვის ნიმუშად უნდა გამოდგეს. შედეგები ნათელი და მოულოდნელი არ არის: ოსტეოპათია თეატრალურ პლაცებოზე მეტი არაფერია.