آیا میان دئودورانت و سرطان رابطهای وجود دارد؟

آیا دئودورانت باعث سرطان میشود؟
برخی ادعاها میگویند دئودورانتهای حاوی مواد شیمیایی ضدتعریق مانند آلومینیوم از پوست زیر بغل جذب میشوند و اثرهای زیانبار دارند. این نگرانی مطرح است که مواد جذبشده ممکن است جهشهایی ایجاد کنند که به سرطان پستان بینجامد.
سرطان پستان: پژوهشگرانی که مدعی ارتباط این محصولات با این بیماری هستند اشاره میکنند بیشتر تومورهای پستان از بخشهای نزدیک زیر بغل آغاز میشوند. برخی نیز ادعا میکنند خطر کمتر سرطان پستان در مردان از آن روست که زیر بغل را به اندازه زنان نمیتراشند.
بر اساس پژوهشهای علمی، این ادعاها تا حد زیادی درست نیستند و شواهد بسیار اندکی از آنها پشتیبانی میکند.
رابطه آلومینیوم و سرطان چیست؟
ترکیبات آلومینیوم ماده فعال ضدتعریقها هستند. آنها با ایجاد انسدادی موقت در مجرای عرق، از جریان یافتن عرق به سطح پوست جلوگیری میکنند. به گفته انجمن سرطان آمریکا، برخی دانشمندان این نظریه را مطرح میکنند که ترکیبات میتوانند تغییراتی در سلولهای پستان ایجاد کنند که خطر سرطان را بالا ببرد.
مطالعهای قدیمی در 2005 نگرانی درباره آلومینیوم ضدتعریقها را نشان میدهد. مطالعه احتمال میدهد جذب ماده شیمیایی از پوست در ایجاد سرطان پستان نقش داشته باشد. پژوهشگران گفتهاند آلومینیوم چون میتواند تغییرات DNA و دیگر تغییرات ژنتیکی ایجاد کند، برای ژنها سمی است. آنان همچنین بر نیاز به پژوهش بیشتر برای ارزیابی اثر مصرف طولانیمدت محصولات تأکید کردهاند.
در مقابل، مروری در 2014 بر پایه بررسی نظاممند مطالعات خطر احتمالی سلامت در مواجهه با ترکیبات آلومینیوم محصولات، نشان داد که این نگرانی موجه نیست. این مرور همچنین پژوهشهایی را نقل میکند که به نبود ارتباط میان مصرف ضدتعریقهای حاوی آلومینیوم و افزایش خطر سرطان پستان رسیدهاند.
رابطه پارابن و سرطان چیست؟
پارابنها نگهدارندههایی در مواد غذایی و محصولات مراقبت شخصی، از جمله بعضی دئودورانتها و ضدتعریقها هستند و پوست میتواند آنها را جذب کند.
گزارشی در 2008 گفته بود پارابنها فعالیتی شبیه فعالیت استروژنی دارند. چون استروژن رشد سلولهای پستان، از جمله سلولهای سرطانی، را افزایش میدهد، این موضوع نگرانکننده است. با وجود این اثرهای پارابن، پژوهشگران نتیجه گرفتند غلظت پارابن در محصولات بررسیشده ایمن بوده است.
کمی پیشتر، در 2004 برخی پژوهشگران مقدار کمی پارابن در نمونههای تومور پستان یافتند. انجمن سرطان آمریکا (AKD) میگوید به دلایل زیر این نتایج نباید نگرانکننده باشند:
- مطالعه حضور پارابن را نشان داد، اما نشان نداد که باعث رشد تومور شده است.
- هرچند پارابن فعالیت استروژنی ضعیفی دارد، استروژن ساختهشده در بدن 100 – 1000 برابر قویتر است.
- پارابن جزء بسیاری از محصولات است و مطالعه منشأ مشخص پارابنِ تومورهای پستان را نیافت. بدون شناخت منشأ، راهی برای تعیین اینکه از دئودورانت آمده یا نه وجود ندارد.
چرا پیش از ماموگرافی باید از دئودورانت پرهیز کرد؟
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه میکند افراد در روزی که ماموگرافی انجام میدهند، روی زیر بغل یا پستان دئودورانت، پودر، لوسیون یا عطر نزنند.
به گفته AKD، بیشتر این محصولات آلومینیوم دارند که میتواند در ماموگرام بهصورت لکههای کوچک دیده شود. لکهها ممکن است شبیه رسوبهای کوچک کلسیم، از نشانههای سرطان، باشند. ازاینرو استفاده از دئودورانت میتواند باعث نتیجه نادرست ماموگرام شود.
آیا میان ضدتعریقها و سرطان رابطهای وجود دارد؟
کسانی که نظریه ارتباط احتمالی ضدتعریقها و سرطان را مطرح میکنند تصور میکنند مواد شیمیایی سرطانزای محصولات از خراش تیغ هنگام تراشیدن زیر بغل جذب میشوند. ادعا میکنند مواد وارد غدد لنفاوی زیر بغل میشوند و از راه تعریق خارجشدنی نیستند. ادعا میشود این وضعیت میتواند به غلظت زیاد سموم منجر شود که جهش سلولی و سرطان ایجاد میکند؛ اما همه این گفتهها در حد ادعا مانده و هنوز اثبات نشدهاند.
عوامل خطر سرطان پستان چیست؟ یادآوری کنیم
افزایش سن (50 سال و بیشتر) و زن بودن، عوامل خطر اصلی سرطان پستاناند.
در ادامه عوامل دیگری که خطر سرطان پستان را افزایش میدهند فهرست شدهاند.
عوامل خطری که فرد نمیتواند تغییر دهد:
- سن: خطر با افزایش سن بیشتر میشود. بیشتر موارد سرطان پستان در افراد بالای 50 سال رخ میدهد.
- سابقه تولیدمثل: افرادی که قاعدگی را پیش از 12 سالگی آغاز کرده یا پس از 55 سالگی یائسه میشوند، بهسبب مواجهه بیشتر با هورمونها در معرض خطر بالاتریاند.
- جهشهای ژنتیکی: خطر در افراد دارای بعضی جهشهای ژنتیکی ارثی بیشتر است.
- بافت متراکم پستان: پستان متراکم (دنس)؛ افرادی که چنین بافتی دارند بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستاناند.
- سابقه شخصی: اگر فردی سرطان پستان داشته باشد، احتمال ابتلای دوباره او بیشتر است. پژوهش همچنین میگوید بیماریهای غیرسرطانی پستان با خطر بالاتری همراهاند.
- سابقه خانوادگی: اگر مادر، دختر یا خواهر فرد سرطان تخمدان یا پستان داشته باشد، خطر ابتلای او بیشتر است. وجود هر بیمار سرطانی در خانواده مادری یا پدری خطر را باز هم بالاتر میبرد.
- افرادی که داروی دیاتیلاستیلبسترول (DES) گرفتهاند: میان سالهای 1940–1971، پزشکان برای جلوگیری از سقط به زنان DES تجویز میکردند. خطر در مصرفکنندگان دارو یا کسانی که مادرشان هنگام بارداری آن را مصرف کرده بیشتر است.
- سابقه پرتودرمانی: احتمال در کسی که پیش از 50 سالگی در یک یا هر دو پستان پرتودرمانی گرفته است افزایش مییابد.
عوامل خطری که فرد میتواند تغییر دهد:
- کمتحرکی جسمی: ورزش ناکافی خطر ابتلا به سرطان پستان را بیشتر میکند.
- دریافت هورمون: پس از یائسگی، استفاده از درمان جایگزینی هورمونی حاوی استروژن و پروژسترون، اگر بیش از 5 سال ادامه یابد، ممکن است احتمال را افزایش دهد.
- چاقی یا اضافهوزن پس از یائسگی: اضافهوزن یا چاقی در زنان پس از یائسگی، خطر بالاتری برای سرطان پستان دارد.
- نوشیدن الکل: پژوهشها نشان میدهند خطر با مقدار مصرف الکل فرد بیشتر میشود (حتی یک گیلاس الکل در روز خطر سرطان پستان را افزایش میدهد).
- داشتن برخی عوامل در سابقه تولیدمثل: از جمله شیردهی نکردن، نخستین بارداری پس از 30 سالگی و هرگز نداشتن بارداری کامل.
خلاصه
برخی افراد نگراناند که آلومینیوم و پارابنِ ضدتعریقها و دئودورانتها بتوانند سرطان پستان ایجاد کنند. اما بررسیهای نهاد پژوهشی مربوط، شواهدی مبنی بر ناایمن بودن محصولات نمییابند.
افرادی که میخواهند خطر سرطان پستان را کم کنند میتوانند شیوههای زندگی کمککننده را پیش گیرند؛ از جمله ورزش منظم، محدود کردن مصرف الکل و حفظ وزن سالم. اما بعضی عوامل خطر، مانند سن و جنسیت تعیینشده هنگام تولد، در کنترل فرد نیستند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.