درمان جایگزینی هورمون چیست؟ کدام زنان و چه زمانی باید استفاده کنند؟

در این مقاله
راهنمای هورموندرمانی پس از یائسگی، موضوعی مرتبط با زنان بسیار و مورد پیگیری بهویژه در 15 سال اخیر بهعلت پیشرفتهای جالب، بهروز شد. این روش برای کاهش ناراحتیهای ناشی از افت هورمونهای زنانه پس از یائسگی، درمان جایگزینی هورمون (HRT) یا هورموندرمانی جایگزین نیز نامیده میشود. انجمن یائسگی آمریکای شمالی اعلام کرد راهنمای منتشرشده پیشین در 2012 را با مطالعات سلامت زنان و نتایج پژوهشهای بالینی تازه در 5 سال اخیر دوباره بهروز کرده است. پیش از توضیح فواید و خطرات هورموندرمانی یائسگی، مرور اطلاعات پایه مفید است.
برای یائسگی طبیعی (قطع قاعدگی) سه مرحله معیاری وجود دارد:
- پیرامون یائسگی (یا گذار به یائسگی)؛ با بینظمی قاعدگی شروع میشود و 1-2 سال ادامه دارد.
- یائسگی؛ 1 سال (12 ماه) پس از پایان دوره قاعدگی آغاز میشود.
- پس از یائسگی؛ دوره پس از یائسگی را در بر میگیرد.
دو نوع اصلی هورموندرمانی وجود دارد:
- استروژن بهتنهایی: استروژن هورمونی است که بیش از همه نشانههای یائسگی را کاهش میدهد. برای زنانی که با هیسترکتومی (جراحی) رحمشان برداشته شده، درمان استروژن توصیه میشود.
- درمان ترکیبی استروژن بهاضافه پروژسترون: در زنان دارای رحم، برای محافظت از خطر بیشتر سرطان آندومتر (رحم) ناشی از استروژن تنها، پروژسترون به استروژن افزوده میشود.
درمان جایگزینی هورمون، افزون بر مهمترین گزینه درمان ناراحتیهایی مانند گرگرفتگی، تپش قلب، تعریق، بیقراری و خشکی واژن که کیفیت زندگی بسیاری را مختل میکنند، از مؤثرترین درمانهای پیشگیری از تحلیل و شکستگی استخوان است. اما بهعلت خطر و عارضه، برای همه زنان پس از یائسگی اجرا نمیشود. خطرات بسته به نوع درمان (مصرف یا عدم مصرف پروژسترون)، دوز، زمان شروع و مدت مصرف متفاوتاند.
بیماریهای قلبی و پوکی استخوان پس از یائسگی بیشتر میشوند و چون علت آن کمبود استروژن تصور میشد، در دهه 1990 هورموندرمانی برای پیشگیری در زنان پس از یائسگی رایج بود. اما پس از مطالعهای در 2002 این نگاه تغییر کرد، چون دیده شد استروژن مصرفی دوران یائسگی از بیماری قلبیعروقی محافظت نمیکند. بنابراین امروز دیگر به زنان یائسه برای پیشگیری از بیماری قلبی استروژن داده نمیشود.
فواید درمان جایگزینی هورمون
هورموندرمانی پس از یائسگی برای 4 وضعیت از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شده است. بر این اساس FDA؛
- وجود ناراحتی آزاردهنده مرتبط با یائسگی که کیفیت زندگی را مختل میکند (گرگرفتگی، تپش قلب، تعریق و مانند آن)
- پیشگیری از تحلیل استخوان (همچنین برای کاهش شکستگی)
- جایگزینی استروژن کاهشیافته برای مدتی معین در زنانی با تخمدان غیرفعال یا یائسگی زودرس جراحی؛ برای برطرفکردن تحلیل استخوان، اختلال شناخت و خلق و دیگر ناراحتیهای یائسگی (در افراد بدون مانع مصرف)
- و مصرف در افراد دارای ناراحتی اندامهای زنانه و راه ادراری (ناحیه تناسلیادراری)، برای اصلاح آناتومی ناحیه تناسلی، کاهش خشکی، سوزش و تحریک واژن، افزایش سلول واژن، حفظ تعادل اسیدی واژن و کاهش سوزش ادرار و عفونت راه ادراری را تأیید کرده است.
از دیگر فواید هورموندرمانی برای کیفیت زندگی و افزایش آن، میتوان حفظ عملکرد جنسی، رفع اختلال خواب و کیفیت خواب و افزایش آن، کاهش تنش عصبی و درد مفصل و محافظت از پوست خشک، نازک و چروکیده و موهای در حال ریزش را نام برد.
خطرات درمان جایگزینی هورمون
مطالعات نشان دادهاند دریافت هورموندرمانی خطر بیماریهای مختلف را در زنان سالم بهطور معنیدار تغییر نمیدهد. اما ادعا میشود در زنان دارای سابقه خانوادگی یا استعداد شخصی، خطر سرطان پستان، سرطان آندومتر (رحم)، انسداد عروقی و بیماری کیسه صفرا را بالا میبرد. سرطان پستان و افزایش خطر آن اگرچه به مصرف طولانی هورموندرمانی نسبت داده میشود، برخی مطالعات مدعیاند خطر بالا نمیرود و حتی مشابه افراد کمتحرک و دارای چاقی است. ابتلای زن مصرفکننده هورمون به سرطان پستان طبیعتاً موجب میشود فوراً هورموندرمانی را مقصر بداند. اما سرطان پستان تقریباً در یکی از هر 8 زن دیده میشود و بیشتر مبتلایان سابقه هورموندرمانی ندارند. مطالعات محدود در بیماران با سابقه خانوادگی سرطان پستان و جهش ژن BRCA 1-2 نشان دادهاند مصرف هورموندرمانی پس از برداشتن تخمدان خطر سرطان پستان را افزایش نمیدهد.
اثر هورموندرمانی بر افزایش سرطان رحم پس از افزودن پروژسترون به استروژن تقریباً افزایشی مشابه زنان سالم نشان میدهد. در زنان با ضخیمشدن مشکوک رحم، در صورت نیاز باید نمونهبرداری آندومتر انجام شود. بهویژه در سابقه خانوادگی سرطان یا ضخیمشدن رحم، درمان جایگزینی هورمون همراه معاینه منظم پزشک توصیه میشود. هورموندرمانی بر سرطان روده بزرگ (کولورکتال) اثر مثبت دارد. مطالعات نشان دادهاند بهویژه شروع هورموندرمانی در اوایل یائسگی فراوانی سرطان کولون را کاهش میدهد. اثر بر سرطان ریه خنثی تلقی میشود.
اما میتواند خطر انسداد عروق (ترومبوز) و سکته را افزایش دهد. ادعا میشود خطر بالای انسداد عروقی در سالهای نخست درمان آغازشده بلافاصله پس از یائسگی، پس از سال اول کاهش مییابد.
بر این اساس، در راهنمای 2017 (جدید) بهطور کلی؛
- برای کنترل ناراحتی یائسگی باید کمترین دوز آرامشبخش برای کوتاهترین مدت استفاده شود.
- شروع هورموندرمانی در زنان زیر 60 سال یا در 10 سال نخست یائسگی، از نظر فایده کاهش ناراحتی و ایمنی عوارض، مناسبترین دوره دانسته میشود. بهویژه در این گروه کاهش خطر بیماری قلبی و مرگ به همه علتها مشاهده شده است.
- گزارش شده است که ده سال پس از شروع یائسگی یا در زنان بالای 60 سال، بهعلت افزایش آشکار آسیب قلبیعروقی شامل بیماری کرونر و ترومبوآمبولی وریدی (انسداد سیاهرگ) و خطر دمانس (زوال عقل)، خطر هورموندرمانی ممکن است از فایده بیشتر باشد.
- بهطور کلی شواهد کافی برای منع هورموندرمانی در زنان یائسه بالای 65 سال وجود ندارد. در این گروه مانند دیگر زنان باید پس از ارزیابی دقیق همه فواید و خطرات فردی سلامت شروع شود.
- در نامزدهای مناسب هورموندرمانی که با دارو یا جراحی پیش از 45 سالگی (بهویژه 40 سال) زود یائسه میشوند، شروع زود و ادامه دستکم تا 52 سالگی برای پیشگیری از بیماری قلبیعروقی، پوکی استخوان، اختلال خلق و عملکرد جنسی توصیه میشود.
- در بیماران سرطان رحم با رحم برداشتهشده و سرطان پستان (بهویژه حساس به گیرنده استروژن) که گرگرفتگی و تپش قلب مرتبط با یائسگی بهبود نمییابد، معمولاً هورموندرمانی توصیه نمیشود، اما درمان مکمل (مانند طب سوزنی) قابلانجام است. بیماران باید درباره گزینههای این ناراحتیها با متخصص سرطانشناسی گفتوگو کنند.
مهمترین هدف هورموندرمانی افزایش کیفیت زندگی است. بنابراین باید کاملاً فردی و مبتنی بر تحلیل فایده-خطر باشد. پس از آن نیز معاینه دورهای منظم توصیه میشود، چون پس از کنترلها ممکن است گزینهها تغییر کنند یا گاهی درمان قطع شود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.