بروز سرطان پستان در زنان جوان رو به افزایش است

در جوامع غربی، شایع‌ترین سرطان تشخیص‌داده‌شده در زنان 20 تا 49 ساله، سرطان پستان است و هم‌زمان مهم‌ترین علت مرگ ناشی از سرطان در این گروه سنی به شمار می‌رود.

زنان جوان در مقایسه با زنان مسن‌تر بیشتر احتمال دارد به سرطان پستان با ویژگی‌های زیستی تهاجمی‌تر مبتلا شوند. این ویژگی‌ها شامل تومور بزرگ‌تر، مرحلهٔ بالاتر، منفی بودن گیرنده‌های هورمونی، یعنی گیرندهٔ استروژن [ER] و پروژسترون [PR]، و بیان بیش از حد HER2 است؛ همهٔ این عوامل در زنان جوان به سیر نامطلوب‌تر بیماری کمک می‌کنند. همچنین به‌جز زنان پرخطر، برنامه‌های غربالگری سرطان پستان برای زنان زیر 40 سال وجود ندارد.

مطالعات اخیر افزایش بروز سرطان پستان در زنان جوان را یافته‌اند، اما مطالعات کمی الگوهای روند را بر اساس گیرندهٔ هورمونی، مرحله و نژاد به‌طور جامع توصیف کرده‌اند.

پژوهش جدید

بر اساس پژوهشی که در 26 ژانویهٔ 2024 در JAMA Network Open منتشر شد، بروز سرطان پستان در زنان 20 تا 49 سالهٔ آمریکا از 2000 تا 2019، به‌ویژه پس از 2016، افزایش یافته است.

بروز سرطان پستان در زنان 20 تا 49 سالهٔ آمریکا با نژاد و وضعیت گیرندهٔ هورمونی تفاوت دارد.

پژوهشگران دریافتند تغییر بروز بر اساس نژاد و وضعیت گیرندهٔ هورمونی متفاوت است و این موضوع بر «نیاز به پژوهش بیشتر دربارهٔ عوامل خطر اختصاصی سرطان پستان در زنان جوان و راهبردهای پیشگیری هدفمند احتمالی برای گروه‌های در معرض خطر» تأکید کرد.

مطالعه شامل 218 هزار زن مبتلا به سرطان پستان از ثبت‌های Surveillance, Epidemiology, and End Results یا SEER بود. بیماران 20 تا 49 سال داشتند. بیشتر آن‌ها، یعنی 58,3%، سفیدپوست غیرهیسپانیک، 17% هیسپانیک، 12,4% سیاه‌پوست غیرهیسپانیک، 11,6% آسیایی یا جزیره‌نشین اقیانوس آرام و 0,7% بومی آمریکا یا آلاسکا بودند. بیشتر بیماران (61,5%) بیماری گیرندهٔ استروژن (ER) مثبت و گیرندهٔ پروژسترون (PR) مثبت داشتند.

از 2000 تا 2019، بروز سرطان پستان در این گروه سنی سالانه 0,79% افزایش یافت. به گفتهٔ پژوهشگران، بروز از 2000 تا 2016 به‌صورت «تدریجی»، با تغییر درصد سالانه [YYD] برابر با 0,24%، و پس از 2016 به‌صورت «چشمگیر»، با YYD برابر با 3,76%، افزایش یافت.

بالاترین بروز استانداردشده بر اساس سن در بیماران سیاه‌پوست غیرهیسپانیک، با 70,7 بیمار در هر 100000 نفر، و سفیدپوست غیرهیسپانیک، با 69,7 در هر 100000 نفر، دیده شد. فراوانی افزایش در بومیان غیرهیسپانیک آمریکا یا آلاسکا، با 52,6 بیمار در هر 100000 نفر، و بیماران هیسپانیک، با 52,8 در هر 100000 نفر، پایین‌ترین بود.

در جوان‌ترین گروه‌های سنی، فراوانی افزایش در بیماران سیاه‌پوست غیرهیسپانیک بیشتر بود؛ نسبت بروز در 20 تا 29 سالگی 1,53 و در 30 تا 39 سالگی 1,15 بود.

در طول مطالعه، بروز استانداردشده بر اساس سنِ سرطان پستان با گیرندهٔ استروژن (ER) مثبت و گیرندهٔ پروژسترون (PR) مثبت، به‌طور میانگین سالانه 2,72% افزایش یافت. برای موارد ER مثبت و PR منفی نیز این بروز به‌طور میانگین سالانه 1,43% افزایش داشت. اما در موارد ER منفی و PR مثبت، بروز استانداردشده بر اساس سن طی مطالعه به‌طور میانگین سالانه %-3,25 کاهش یافت. این نشان می‌دهد بروز سرطان پستان با وضعیت‌های متفاوت گیرندهٔ هورمونی در گذر زمان روندهای متفاوتی داشته است.

خلاصهٔ یافته‌های اصلی مطالعه

• در 20 سال اخیر در آمریکا، موارد سرطان پستان در زنان جوان افزایش یافته است. این افزایش در گروه‌های نژادی و سنی مختلف رخ داده است.
• تومورهای ER+ در مراحل 1. و 4. بیشتر و در مراحل 2. و 3. کمتر دیده می‌شوند. تومورهای ER- در مراحل 1. و 4. کمتر و در مراحل 2. و 3. بیشتر دیده می‌شوند.
• زنان هیسپانیک غیرسیاه‌پوست 20-29 و 30-39 ساله بیشترین افزایش بروز سرطان پستان را داشتند. این افزایش به‌ویژه در تومورهای ER+ دیده شد، در حالی که تومورهای ER- کاهش داشتند.

نتیجه‌گیری

این نتایج اطلاعات مهمی برای پیشگیری از سرطان پستان در زنان جوان ارائه می‌کنند. شناخت علت‌های زیربنایی روندهای مختلف بروز در سنین متفاوت و بر اساس نژاد و مثبت بودن گیرندهٔ استروژن (ER)، می‌تواند به توسعهٔ راهبردهای پیشگیری ویژه کمک کند. این امر به پژوهشگران و سیاست‌گذاران سلامت امکان می‌دهد برنامه‌های پیشگیری و تشخیص زودهنگام مؤثرتری برای گروه‌های در معرض خطر ایجاد کنند. بنابراین شناخت بهتر اثر نژاد و وضعیت گیرندهٔ هورمونی بر خطر سرطان پستان می‌تواند تلاش‌های پیشگیری در زنان جوان را تقویت کند.

*

علت‌های احتمالی افزایش سرطان پستان در زنان جوان چیست؟

نتایج مطالعه و منابع موجود فرضیه‌های گوناگونی دربارهٔ علت‌های احتمالی این افزایش مطرح می‌کنند:

1. وضعیت گیرندهٔ هورمونی

• افزایش تومورهای گیرندهٔ استروژن مثبت (ER+): مطالعه افزایش بروز تومورهای ER+ را مشاهده کرد. این تومورها با عواملی مانند سطح هورمون و مدت مواجهه با هورمون‌ها مرتبط دانسته شده‌اند.

2. عوامل جمعیت‌شناختی و اجتماعی‌اقتصادی

• نژاد و قومیت: مطالعه میزان بروز بالایی در زنان جوان هیسپانیک غیرسیاه‌پوست یافت. این ممکن است با عوامل مختلفی مانند استعداد ژنتیکی، سبک زندگی، وضعیت اجتماعی‌اقتصادی و دسترسی به خدمات سلامت ارتباط داشته باشد.
• اثرات کوهورت و دوره: تحلیل سن، دوره و کوهورت نشان داد افزایش بروز سرطان پستان با گروه‌های تولد و دوره‌های زمانی مشخص ارتباط دارد. این ممکن است تغییر سبک زندگی و مواجهه‌های محیطی میان نسل‌ها را بازتاب دهد.

3. سبک زندگی و عوامل محیطی

• عوامل باروری: رفتارهای باروری مانند نخستین زایمان در سن بالاتر، داشتن فرزند کمتر و شیردهی کوتاه یا نداشتن شیردهی می‌توانند خطر سرطان پستان ER+ را افزایش دهند.
• چاقی و فعالیت بدنی: افزایش چاقی و کمبود فعالیت بدنی ممکن است به‌ویژه در زنان جوان خطر سرطان پستان را افزایش دهد.
• مصرف الکل و سیگار: افزایش مصرف الکل و سیگار کشیدن می‌تواند خطر سرطان پستان را افزایش دهد.

برای این گروه سنی، دو علت مهم‌تر افزایش خطر سرطان پستان ممکن است چاقی و الکل باشند.

4. عوامل خطر ژنتیکی و خانوادگی

• جهش‌های ژنتیکی مانند BRCA1 و BRCA2: وجود جهش‌های ژنتیکی پرخطر می‌تواند خطر سرطان پستان را در سنین پایین افزایش دهد.
• سابقهٔ خانوادگی سرطان پستان: زنان دارای سابقهٔ خانوادگی سرطان پستان در سنین پایین‌تر خطر بیشتری برای ابتلا دارند.

5. غربالگری و تشخیص

• بهبود روش‌های تشخیص زودهنگام و غربالگری: روش‌های پیشرفتهٔ غربالگری امکان تشخیص سرطان پستان را در مراحل زودتر می‌دهند و این می‌تواند افزایش بروز در زنان جوان را توضیح دهد.

این افزایش بروز سرطان پستان پیچیده و چندعاملی است. بنابراین برای شناخت بهتر عوامل خطر و راهبردهای محافظتی، پژوهش جامع و اقدامات سلامت عمومی لازم است. به‌ویژه توسعهٔ راهبردهای هدفمند پیشگیری و تشخیص زودهنگام برای کاهش خطر سرطان پستان در زنان جوان اهمیت دارد.