بیشتر زنان پس از درمان سرطان پستان می‌توانند باردار شوند

نکات کلیدی:

• در این مطالعه، از حدود 200 زنی که گفتند پس از درمان سرطان پستان برای بارداری تلاش کرده‌اند، 73% موفق شدند و 65% زایمان کردند.
• از زنان، 28% اندکی پس از تشخیص سرطان پستان، برای انجماد تخمک یا جنین، اقدامات حفظ باروری انجام دادند.
• فاصله تشخیص تا نخستین بارداری، از شش ماه تا حدود 10 سال متغیر بود.
• احتمال زایمان در زنانی که تخمک یا جنین منجمد کرده بودند، بیشتر از زنانی بود که این اقدامات را نکرده بودند.

بیشتر زنان جوان مبتلا به سرطان پستان غیرمتاستاتیک، پس از درمان در تلاش برای بارداری موفق می‌شوند.

یافته‌های ارائه‌شده پیش از کنگره ASCO 2024، درباره زنان تشخیص‌گرفته پیش از 40 سالگی، جامع‌ترین بررسی پیامدهای باروری پس از درمان سرطان پستان را تشکیل می‌دهند (چکیده شماره 1518).

دکتر Kimia Sorouri، پژوهشگر مؤسسه سرطان Dana-Farber، و همکارانش داده‌های 1213 زن آمریکایی و کانادایی را بررسی کردند که بین 2006-2016 سرطان پستان مرحله 0-III داشتند. هیچ‌کدام هنگام تشخیص بیماری متاستاتیک نداشتند. همچنین هیچ‌کدام قبلاً هیسترکتومی (برداشتن رحم) یا اوفورکتومی (برداشتن تخمدان‌ها) نشده بودند.

در میانه پیگیری 11 ساله، 197 زن برای بارداری تلاش کردند. از آن‌ها، 73 درصد بارداری و 65 درصد تولد نوزاد زنده را با میانه فاصله 4 سال پس از تشخیص گزارش کردند. میانه سنشان هنگام تشخیص 32 سال بود و 28 درصد برای حفظ باروری، انجماد تخمک یا جنین را انتخاب کردند. نکته مهم اینکه 68 درصد شیمی‌درمانی گرفتند که می‌تواند باروری را مختل کند و فقط بخش کوچکی هنگام شیمی‌درمانی سرکوب تخمدان دریافت کردند.

عوامل اصلی تعیین‌کننده بارداری یا تولد زنده 

در این مطالعه، عوامل اصلی تعیین‌کننده بارداری یا تولد زنده عبارت بودند از:

• آسودگی مالی: سنجه‌ای خودگزارشی به‌معنای باقی‌ماندن پول پس از پرداخت صورت‌حساب‌ها. آسودگی مالی، از عوامل مهم تعیین‌کننده بارداری یا تولد زنده بود. شانس بارداری یا تولد زنده در افراد دارای آسودگی مالی، 2 برابر بیشتر بود (نسبت شانس [OR] 2.04؛ فاصله اطمینان [CI] 95 درصد، 1.01-4.12؛ P = 0,047).

• سن پایین‌تر هنگام تشخیص و اقدامات حفظ باروری: تشخیص در سن پایین‌تر و اقدامات حفظ باروری، از دیگر عوامل تعیین‌کننده بارداری یا تولد زنده بودند. شانس بارداری یا تولد زنده در افراد جوان‌تر و دارای اقدامات حفظ باروری، 2.8 برابر بیشتر بود (OR 2.78؛ CI 95 درصد، 1.29-6.00؛ P = 0,009).

• شیمی‌درمانی و سایر عوامل درمانی: با پیامدهای بارداری یا زایمان ارتباطی نداشتند.

در دوران کنونی افزایش آگاهی باروری، دسترسی بیشتر به روش‌های حفظ باروری به کاهش بخشی از آسیب شیمی‌درمانی و دیگر عوامل کمک می‌کند. این نشان می‌دهد دسترسی به خدمات حفظ باروری برای زنان مبتلا به سرطان پستان که در آینده خواهان بارداری‌اند باید افزایش یابد.

تغییر نگرش در 20 سال گذشته

در دوران کنونی افزایش آگاهی باروری، دسترسی به حفظ باروری می‌تواند بخشی از آسیب شیمی‌درمانی و سایر عوامل را کاهش دهد. این موضوع، لزوم افزایش دسترسی زنان مبتلا به سرطان پستان خواهان بارداری آینده به خدمات حفظ باروری را نشان می‌دهد.

این یافته‌ها بازتاب تغییری چنددهه‌ای هستند. بیست سال پیش به این بیماران گفته می‌شد: «نمی‌توانید باردار شوید. بسیار خطرناک است. نخواهید توانست.» برخی واقعاً نمی‌توانند، اما بیشتر کسانی که تلاش می‌کنند موفق‌اند، به‌ویژه اگر تخمک یا جنین را حفظ کرده باشند. حتی اگر شیمی‌درمانی باعث یائسگی یا کاهش باروری شود، با حفظ تخمک یا جنین اکنون می‌توان این اثر آزاردهنده‌ای را که بسیاری از بیماران سرطان در گذشته داشتند کاهش داد. خبر خوب همین است.

با این حال، نتایج مثبت فقط زنانی را منعکس می‌کند که برای بارداری تلاش کرده‌اند. بیمارانی نیز یائسه شده‌اند، تخمک یا جنین منجمد نکرده‌اند یا خواهان بارداری نیستند. همچنین بیمه ممکن است درمان IVF زنان دارای سابقه سرطان پستان را پوشش ندهد.

ارتباط آسودگی مالی با موفقیت باروری، به مشکلات دسترسی روش‌های حفظ باروری اشاره دارد، اما فقط موضوع پوشش بیمه‌ای نیست. انکولوژیست باید درباره آن صحبت کند و بیمار را آگاه کند. این اطلاع‌رسانی باید به‌شکلی مناسب، در زمانی حساس مانند آغاز تشخیص انجام شود؛ دورانی روانی که شاید بیمار کمترین آمادگی شنیدن آن را داشته باشد.