درباره پیشگیری از سرطان، سیگار الکترونیکی و تصمیمهای پایان زندگی چقدر اطلاعات درست داریم؟

در این مقاله
با وجود پژوهشهایی که نشان میدهند نیمی از موارد سرطان قابلپیشگیری است، مطالعهای در آمریکا نشان داد از هر 4 نفر فقط 1 نفر میگوید روشهای پیشگیری را در زندگی روزمره اجرا میکند. نظرسنجی نشان داد درباره عوامل خطر شناختهشده سرطان آگاهی اندک استو شمار قابلتوجهی نیز درباره شیرینکنندههای مصنوعی و سرطانزا بودن تلفن همراه دارای باورهای نادرست هستند.
تقریباً از هر 4 جوان بزرگسال (18-38 سال)، 1 نفر سیگار الکترونیکی را بیضرر و فاقد اثر اعتیادآور میداند. از هر 10 نفر، 3 نفر سیگار الکترونیکی طعمدار را کمضررتر از نوع بیطعم میدانند.
- موضوع مرتبط: پژوهشهای ما درباره سیگار الکترونیکی
با اینکه از هر 10 آمریکایی 9 نفر مهم میدانند پزشک و بیمار برای گفتوگو درباره مراقبت پایان زندگی وقت بگذارند، در عمل فقط از هر 4 بیمار سرطانی 1 نفر درباره آن با پزشکش صحبت کرده است.
نظرسنجی ملی دیدگاه سرطان، شرکت تحلیلی The Harris Poll آن را بهصورت اینترنتی، گسترده و در سطح ملی اجرا کرد. نظرسنجی در 9-10 اوت 2019 در میان آمریکاییهای 18 ساله یا بالاتر با شرکت 4001 نفر انجام شد. همچنین 1009 بیمار سرطانی یا دارای سابقه سرطان شرکت کردند.
نظرسنجی به فهم بهتر دیدگاه مردم درباره مسائل و مواجهههای مختلف مرتبط با سرطان کمک کرد. یافتهها به وضعیت کنونی پیشگیری توجه میدهند و ضرورت آموزش از سنین پایین را تأیید میکنند.
آگاهی درباره پیشگیری از سرطان
از هر 10 بزرگسال 6 نفر (%57) نگران ابتلا به سرطان در طول عمرند، اما از هر 4 نفر فقط 1 نفر (%24) میگوید عمیقاً به پیشگیری اهمیت میدهد و راهکارهای کاهش خطر را روزانه اجرا میکند. همچنین %25 شرکتکنندگان باور دارند برای پیشگیری کاری از دستشان برنمیآید.
مصرف دخانیات، تغذیه، آفتاب، الکل و دیگر انتخابهای سبک زندگی میتوانند بر خطر ایجاد یا عود سرطانهای شایع اثر زیادی داشته باشند. برای انتخاب سالم هرگز دیر نیست، اما اقدام جوانان برای کاهش خطر حیاتی است، زیرا ایجاد سرطان میتواند سالها طول بکشد.
عوامل خطر سرطان و کمبود آگاهی
از 10 شرکتکننده، 8 نفر (%81) اطلاعات درباره علل سرطان را زیاد میدانند، اما بیشتر آنان برای تشخیص قابلاعتماد بودن اطلاعات مشکل دارند. %66 شرکتکنندگان میگویند مطمئن نیستند درباره عوامل ایجادکننده سرطان به کدام منابع باید اعتماد کرد. نسبتی مشابه نیز میگویند در فهم اینکه مهمترین اقدامهای لازم برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کداماند، مشکل دارند.
شمار اندکی از عوامل سبک زندگی افزایشدهنده خطر آگاهاند:
• %36 شرکتکنندگان میدانند چاقی عامل خطر سرطان است.
• %31 شرکتکنندگان الکل را عامل خطر سرطان میشناسند. باورهای غلطی هم درباره عوامل سرطانزا وجود دارد. برای نمونه، با وجود ناکافی بودن شواهد شرکتکنندگان به این موارد باور دارند:
• %28 به شیرینکنندههای مصنوعی،
• %16 به تلفن همراه،
• %9 به سرطانزا بودن کافئین باور دارند.
امروزه احتمال دریافت اطلاعات پیشگیری از اینترنت بیش از پزشک است؛ %24 درباره کاهش خطر در اینترنت جستوجو کردهاند. %22 درباره خطر ابتلا و %18 درباره اقدامهای لازم برای کاهش خطر با پزشک گفتوگو کردهاند.
هر فرد باید منظم با پزشک درباره کاهش خطر بیماری مزمن و سرطان صحبت کند. برای تکمیل این گفتوگو با منابع اینترنتی باید از منابع تأییدشده انجمنهای تخصصی پزشکان یا منابعی با شواهد علمی برای هر ادعا استفاده شود.
ارزیابی مراقبت پایان زندگی
از هر 10 نفر بیش از 9 نفر (%91) گفتوگوی بیمار و پزشک درباره مراقبت پایان زندگی را لازم میدانند، اما اقلیتی از بیماران یا نزدیکانشان درباره آن صحبت کردهاند:
• %26 بیماران سرطانی،
• %22 افراد دارای سرطان در خانواده یا عزیزان،
• %35 مراقبان بیماران، درباره آن با پزشک صحبت کردهاند.
این نسبتها در کشور ما احتمالاً بسیار کمتر است و بسیاری خواستههای پایان زندگی خود را در میان نمیگذارند. در پژوهش، %25 کسانی که درباره مراقبت و خواستههای پایان زندگی فکر کردهاند، آن را حتی با خانواده مطرح نکردهاند.
برنامهریزی قبلی مراقبت پایان زندگی در سرطان پیشرفته یا هر بیماری بسیار مهم است. بیمار و پزشک باید همه گزینههای مراقبت را بررسی و متناسب با خواستهها و هدفهای بیمار برنامهریزی کنند. این کار میتواند بار عاطفی و حتی مالی بیمار و عزیزانش را سبک کند.

منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.