دشمنان روانی بیمار سرطانی در همه‌گیری کرونا
در این مقاله
همه‌گیری ناشی از کروناویروس جدید که در پایان 2019 در چین آغاز شد، به‌سرعت در جهان گسترش یافت و در مارس، همه‌گیری COVID-19 اعلام شد. COVID-19 نه‌فقط از نظر جسمی، بلکه از نظر روانی و اجتماعی نیز بر انسان‌ها اثر منفی دارد و بیماران سرطانی به‌ویژه در معرض این تهدید عاطفی‌اند. همچنین مشکلات و نیازهای روانی‌اجتماعی همه ما بر اثر همه‌گیری افزایش یافت. انزوا همراه استرس این فرایند و نگرانی بیماران سرطانی ممکن است این نیازها را بیشتر کرده باشد.
پژوهشی درباره ارزیابی روان بیماران سرطانی در دوران COVID-19
در مارس 2020، در استان هوبئی (استان دارای بیشترین موارد COVID-19 در چین)، پژوهشی روان‌شناختی با 1090 بیمار سرطانی و خانواده‌هایشان انجام شد؛ از زمان پیدایش COVID-19، %43,8 بیماران سرطانی با مشکلات روانی شناسایی‌شده، حمایت روانی‌اجتماعی درخواست کرده بودند. این یافته آشکار شد. افزایش درخواست حمایت روانی هنگام همه‌گیری COVID-19 نشان می‌دهد بیماران اهمیت سلامت روان را دریافته‌اند.
در این مطالعه روان‌شناسان درباره وضعیت عمومی بیمار، احساسات (اضطراب، افسردگی)، الگوی خواب، درد و شدت آن و اثر همه‌گیری COVID-19 مصاحبه‌های ارزیابی انجام دادند.
شایع‌ترین مشکلات روانی‌اجتماعی شناسایی‌شده در بیماران سرطانی در دوران COVID-19 این‌ها بودند:
- اختلال خواب (% 33,3)،
- مشکلات عاطفی (% 23,3)،
- وضعیت جسمی نامطلوب (% 13,3) و
- مشکلات اقتصادی (% 10).
در مصاحبه‌ها، بیماران درباره همه‌گیری COVID-19 گفتند میزان بالای اضطراب و افسردگی از علل اصلی زیر ناشی می‌شود :
- نگرانی از تأخیر در درمان
- نگرانی از ابتلا به کروناویروس
- نگرانی از اثر اقتصادی منفی همه‌گیری COVID-19 بر خود و خانواده
- کمبود حمایت اجتماعی
- برداشت نادرست از اطلاعات COVID-19
- قطع ارتباط با کارکنان سلامت
دشمنان روانی کدام‌اند؟
- محدود کردن انتشار ویروس با محدودیت نزدیکی اجتماعی و تماس جسمی همراه شد.
- همچنین الزام ماسک، یکی از پیوندهای بنیادی انسانی، یعنی لبخند را از زندگی ما حذف کرد.
- این عوامل کانال ارتباط همدلانه با محیط اجتماعی و حتی کارکنان سلامت را مختل کردند.
- نتیجه، احساس عمیق تنهایی است.
به دلیل حضور مداوم همه‌گیری COVID-19 در رسانه‌ها، ترس می‌تواند به‌سرعت افزایش یابد. چون بیماران سرطانی ممکن است مستعد COVID-19 شدید باشند، ترسشان در برابر آرام شدن مقاوم است. همچنین ممکن است بترسند توجه پزشکان به دلیل همه‌گیری از آن‌ها کم شود و تصور کنند درمان ناکافی می‌گیرند. بیماران سرطانی ممکن است نگران باشند مراقبانشان منبع انتقال عفونت باشند. برای مثال، بیمارستان‌ها هم محل دریافت مراقبت پزشکی و هم محل احتمالی انتقال COVID-19 هستند.
وقتی بیمار سرطانی زندگی‌اش را در خطر می‌بیند، درماندگی می‌تواند احساسی بسیار ویرانگر باشد. افزون بر این، درماندگی با ایجاد تعارض میان انتظار و واقعیت، اعتماد بیمار به پزشکش را تضعیف و احساس تنهایی را تشدید می‌کند.
این روزها بسیاری از بیماران سرطانی با خبر بد از دو حوزه روبه‌رو هستند: انکولوژی و همه‌گیری.
وقتی چند وضعیت نامطلوب جمع شوند، فشار و حتی ناامیدی بیشتر می‌شود. این برداشت می‌تواند طیفی پیچیده و پویا از احساسات مانند خشم، اندوه و افسردگی را تحریک کند. این احساسات را کوبلرـراس در 1970 محاصره عاطفی نامیده است.
نتیجه و پیشنهادهای راه‌حل
می‌توان گفت تهدیدهای روانی COVID-19 برای بیماران سرطانی شامل تنهایی، ترس، درماندگی و محاصره عاطفی است.
در رویکرد به روان بیماران سرطانی در دوران COVID-19 باید به این موارد توجه کرد:
- احساس تنهایی بیماران سرطانی نیازمند توجه ویژه است.
- برای رفع تنهایی باید همه تلاش‌ها برای آسان کردن ارتباط بیمار و نزدیکان انجام شود (برای مثال فراهم کردن تلفن هوشمند یا تبلت برای تماس تصویری).
- همچنین با ارائه درمان آنلاین می‌توان شبکه حمایتی واقعی و جایگزین‌ناپذیری برای بیماران سرطانی ایجاد کرد.
در این فرایند اهمیت ارتباط با کارکنان سلامت بیشتر شده است؛ بیماران و نزدیکان نباید خودسرانه تصمیم به تأخیر یا لغو درمان و پیگیری بگیرند.
*
همه مقاله‌های ما درباره حمایت روانی و روان‌انکولوژی در سرطان
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.