ESMO 2023 – پیشرفتهای تازه در درمان سرطان پستان

در این مقاله
سرطان پستان در درمان خود در آستانه نوآوریهای مهمی قرار دارد. پژوهشهای تازه در کنگره ESMO 2023 گزینههای درمانی را افزایش میدهند. در ادامه برخی از این پیشرفتها را دقیقتر بررسی میکنیم:
TROPION-Breast01 یافتههایی دارد که برای بیماران قبلاً درمانشده با سرطان پستان غیرقابل جراحی یا متاستاتیک، گیرنده هورمونی (HR) مثبت و HER2 منفی، داتوپوتامب دروکستکان (Dato-DXd) را استاندارد درمانی تازهای پیشنهاد میکنند.
Checkmate 7FL و KEYNOTE-756 هر دو پیشنهاد میکنند در بیماران سرطان پستان مرحله اولیه، گیرنده استروژن (ER) مثبت و HER2 منفی، افزودن به شیمیدرمانی نئوادجوانت یک ایمنیدرمانی میتواند میزان پاسخ کامل پاتولوژیک (pTY) را افزایش دهد. به این ترتیب، برای نخستین بار فواید ایمنیدرمانی در سرطان پستان هورمون مثبت با چنین شواهد نیرومندی نشان داده شد.
و FALCON در نتایج نهایی بقای کلی (GS) نشان داد در درمان سرطان پستان پیشرفته HR مثبت و HER2 منفیِ زنان یائسه بدون درمان غدد درونریز (سرکوب هورمون) قبلی، تفاوت معناداری از نظر GS میان فولوسترانت و آناستروزول نیست.
TROPION-Breast01: PFS طولانیتر با Dato-DXd
در کارآزمایی فاز 3 TROPION-Breast01، Dato-DXd در بیماران سرطان پستان HR مثبت، HER2 منفی، غیرقابل جراحی یا متاستاتیک که قبلاً 1 تا 2 خط شیمیدرمانی گرفته بودند، در مقایسه با شیمیدرمانی انتخابی پژوهشگر، بقای بدون پیشرفت (PFS) را طولانیتر کرد.
در کارآزمایی 732 بیمار شرکت کردند و بهطور تصادفی Dato-DXd (365 بیمار) یا شیمیدرمانی انتخابی پژوهشگر (اریبولین، وینورلبین، کاپسیتابین یا جمسیتابین؛ 367 بیمار) گرفتند. درمان تا پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابلقبول یا تحقق دیگر معیارهای قطع ادامه یافت.
- میانه PFS در گروه Dato-DXd برابر 6,9 ماه و در گروه شیمیدرمانی 4,9 ماه بود (نسبت خطر، 0,63؛ 95% CI، 0,52-0,76؛ P <0,0001).
- میزان PFS دوازدهماهه بهترتیب 25.5% و 14.6% بود.
- اگرچه داده میانه بقای کلی بالغ نشده بود، نتایج با Dato-DXd گرایش به بهبود داشت (نسبت خطر، 0,84؛ 95% CI، 0,62-1,14).
عوارض مرتبط با درمان در 94% از گروه Dato-DXd و 86% از گروه شیمیدرمانی رخ داد. عوارض درجه 3 یا بالاتر بهترتیب در 21% و 45% گزارش شد.
در نتیجه، دادهها پیشنهاد میکنند Dato-DXd میتواند استاندارد تازهای برای بیماران سرطان پستان متاستاتیک HR مثبتِ درمانشده قبلی باشد. اگر FDA (سازمان غذا و داروی ایالات متحده) تأیید کند، Dato-DXd در کنار ساسیتوزوماب گوویتکان و تراستوزوماب دروکستکان، گزینهای بالقوه برای این بیماران خواهد بود.
Checkmate 7FL: نیوولوماب میزان pCR را بهبود میدهد
در مطالعه فاز 3 CheckMate 7FL، افزودن نیوولوماب به شیمیدرمانی نئوادجوانت در بیماران تازهتشخیصدادهشده، مرحله اولیه، پرخطر، ER مثبت و HER2 منفی، میزان pTY را بهبود داد.
510 بیمار بهطور تصادفی شیمیدرمانی نئوادجوانت (آنتراسیکلین و سیکلوفسفامید) همراه با نیوولوماب (257 بیمار) یا دارونما (253 بیمار) گرفتند. پس از جراحی، بهترتیب نیوولوماب یا دارونما همراه با هورموندرمانی انتخابی پژوهشگر دریافت کردند.
- نتایج میزان pTY بهطور قابلتوجهی بالاتر در گروه نیوولوماب نسبت به دارونما نشان داد: بهترتیب 24.5% و 13.8%.
- در بیماران PD-L1 مثبت، میزان pTY بهترتیب 44.3% و 20.2% بود.
در مرحله نئوادجوانت، میزان عوارض مرتبط با درمان درجه 3-4 برای نیوولوماب همراه شیمیدرمانی 35% و برای تنها شیمیدرمانی 32% بود. در گروه نیوولوماب 2 مرگ مرتبط با درمان (پنومونی و هپاتیت) گزارش شد و در گروه شیمیدرمانی مرگی نبود.
اگرچه این یافتهها فعلاً مستقیماً بر کار بالینی ما اثر نمیگذارند، نشان میدهند باید بررسی بیشتری کنیم که افزایش pTY چگونه به پیامد بالینی بلندمدت تبدیل میشود. با این حال، یافتهها بسیار امیدوارکنندهاند، زیرا سرنخهای نیرومندی از فایده ایمنیدرمانی در شایعترین زیرنوع سرطان پستان، یعنی گیرنده هورمونی مثبت، میدهند. همچنین به مطالعات نشاندهنده محدودنبودن فواید ایمنیدرمانی در سرطان پستان مرحله اولیه به نوع سهگانه منفی کمک مهمی میکنند.
KEYNOTE-756: پمبرولیزوماب میزان pTY را بهبود میدهد
مانند مطالعه Checkmate 7FL، پژوهش KEYNOTE-756 نیز نشان داد افزودن ایمنیدرمانی به شیمیدرمانی پیش از عمل، میزان پاسخ کامل پاتولوژیک (pTY) را افزایش میدهد. این موضوع بهویژه هیجانانگیز است، زیرا قبلاً شواهدی از فایده ایمنیدرمانی در سرطان پستان گیرنده هورمونی مثبت (HR مثبت) نداشتیم.
برای ارزیابی اینکه ترکیب پمبرولیزوماب و شیمیدرمانی نئوادجوانت (پیش از عمل) از عود جلوگیری میکند یا نه، به پیگیری بلندمدت KEYNOTE-756 نیاز داریم. پیش از پذیرش این ترکیب بهعنوان استاندارد، این دادههای بلندمدت بسیار حیاتیاند.
FALCON: تفاوتی در بقای کلی میان فولوسترانت و آناستروزول نیست
در مطالعه فاز 3 FALCON، زنان یائسه با سرطان پستان HR مثبت، HER2 منفی، موضعی پیشرفته یا متاستاتیک بررسی شدند که هورموندرمانی قبلی نداشتند، اما یک خط شیمیدرمانی گرفته بودند.
بیماران بهطور تصادفی فولوسترانت یا آناستروزول گرفتند. در مجموع 462 بیمار شرکت کردند؛ 230 نفر فولوسترانت و 232 نفر آناستروزول دریافت کردند.
از نظر بقای بدون بیماری (PFS)، معیار اصلی ازپیشتعیینشده، گروه فولوسترانت نسبت به آناستروزول بهبود معناداری داشت.
- میانه PFS با فولوسترانت 16,6 ماه و با آناستروزول 13,8 ماه بود (نسبت خطر، 0,80؛ فاصله اطمینان 95%، 0,64-1,00؛ P = 0,049).
اثر مثبت فولوسترانت بر PFS بهویژه در بیماران بدون گسترش به اندامهایی مانند کبد یا ریه بیشتر بود (نسبت خطر، 0,59؛ فاصله اطمینان 95%، 0,42-0,84). در بیماران با گسترش به اندامها تفاوت معناداری نبود (نسبت خطر، 0,99؛ فاصله اطمینان 95%، 0,74-1,33).
در تحلیل نهایی GS، میانگین بقای کلی با فولوسترانت 44,8 ماه و با آناستروزول 42,7 ماه بود و تفاوت معنادار آماری یافت نشد (نسبت خطر، 0,97؛ فاصله اطمینان 95%، 0,77-1,21؛ P = 0,76).
در مطالعه فاز 3 FALCON در بیماران بدون گسترش احشایی، میانه بقای کلی با فولوسترانت 65,2 ماه و با آناستروزول 47,8 ماه بود (نسبت خطر، 0,85؛ فاصله اطمینان 95%، 0,60-1,20). در مقابل، در بیماران با بیماری احشایی، میانگین GS برای فولوسترانت 37,2 ماه و برای آناستروزول 40,7 ماه بود (نسبت خطر، 1,06؛ فاصله اطمینان 95%، 0,80-1,42). این دادهها نشان میدهند استفاده خط اول فولوسترانت در بیماران بدون گسترش احشایی ممکن است مزیت معناداری در GS بلندمدت داشته باشد. یافتهها از ظرفیت فولوسترانت برای سود مهم GS بلندمدت در بیماران بدون متاستاز احشایی پشتیبانی میکنند.
تمرکز مطالعه بر بیماران متاستاتیک که معمولاً قبلاً هورموندرمانی نگرفتهاند ممکن است مسئلهای باشد. این وضعیت بهویژه برای بیماران تازهتشخیصدادهشده متاستاتیک قابلاعمال است، اما باید دانست بیماران درمانشده قبلی معمولاً در آغاز از هورموندرمانی استفاده میکنند.
در کار بالینی کنونی، با وجود نتایج این مطالعه، معمولاً در خط اول مهارکننده CDK4/6 همراه هورموندرمانی ترجیح داده میشود و انتخابها اغلب بر اساس مدت مواجهه قبلی بیمار با هورموندرمانیاند.
همچنین مطالعاتی در حال بررسیاند که آیا ترکیب داروهای گروه فولوسترانت با مهارکننده CDK4/6 از ترکیب مهارکننده آروماتاز با مهارکننده CDK4/6 مؤثرتر است یا نه. بنابراین برای درک کامل انتخاب هورموندرمانی و همافزایی احتمالی آن با مهارکنندههای CDK4/6 باید منتظر نتایج این مطالعات ماند.
*
توضیح تصویر: تصویر مقاله بهوسیله ChatGPT 4.0 با دستور زیر ساخته شده است: «گروهی از دانشمندان در پسزمینهای با رنگهای روشن، ارائهای درباره سرطان تماشا میکنند؛ اثر آبرنگ.»
منابع
2. Loi S, Curigliano G, Salgado RF, et al. A randomized, double-blind trial of nivolumab (NIVO) vs placebo (PBO) with neoadjuvant chemotherapy (NACT) followed by adjuvant endocrine therapy (ET) ± NIVO in patients (pts) with high-risk, ER+ HER2- primary breast cancer (BC). ارائهشده در کنگره ESMO 2023؛ 20-24 اکتبر 2023، مادرید، اسپانیا. چکیده LBA20.
3. Cardoso F, McArthur HL, Schmid P, et al. KEYNOTE-756: Phase III study of neoadjuvant pembrolizumab (pembro) or placebo (pbo) + chemotherapy (chemo), followed by adjuvant pembro or pbo + endocrine therapy (ET) for early-stage high-risk ER+/HER2- breast cancer. ارائهشده در کنگره ESMO 2023؛ 20-24 اکتبر 2023، مادرید، اسپانیا. چکیده LBA21.
4. Robertson J, Shao Z, Noguchi S, Singh S, Subramaniam S, Ellis MJ. Final overall survival analysis for fulvestrant vs anastrozole in endocrine therapy (ET)-naïve, hormone receptor-positive (HR+) advanced breast cancer (FALCON). ارائهشده در کنگره ESMO 2023؛ 20-24 اکتبر 2023، مادرید، اسپانیا. چکیده 384MO.
5. Robertson JFR, Bondarenko IM, Trishkina E, et al. Fulvestrant 500 mg versus anastrozole 1 mg for hormone receptor-positive advanced breast cancer (FALCON): an international, randomised, double-blind, phase 3 trial. Lancet. 2016;388(10063):2997-3005. doi:10.1016/S0140-6736(16)32389-3
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.




نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.