گره ویرشو چیست و نام آن از کجا آمده است؟
در این مقاله
گره ویرشو نشانه متاستاز سرطان است و معمولاً به تورم یک غده لنفاوی بالای ترقوه چپ گفته می‌شود.
به تعریف دیگر، گره ویرشو یک غده لنفاوی و بخشی از دستگاه لنفاوی است. این غده در انتهای مجرای اصلی لنف عبوری از قفسه سینه، به نام مجرای توراسیک، قرار دارد.
گره ویرشو شایع‌ترین همراهی را با سرطان معده دارد، اما در سرطان‌های دیگر نیز ممکن است ایجاد شود.
گره ویرشو محل استقرار یا انتشار سرطان‌های روده، دستگاه ادراری‌تناسلی، مری، مجرای اصلی صفرا، کبد، لوزالمعده و ریه توصیف شده است. همراه کارسینوم سلول سنگفرشی و لنفوم نیز گزارش شده است.
تاریخچه نام گره ویرشو
دکتر Rudolf Virchow منشأ نام این گره است. او در 1821 در پروس، لهستان کنونی، متولد شد و پزشکی را در 1843 در برلین به پایان رساند.
در 1848، دکتر ویرشو در ارتباط با سرطان‌های معده، تخمدان و لوزالمعده، لنفادنوپاتی فوق‌ترقوه‌ای یا بزرگی غده لنفاوی بالای ترقوه را توصیف کرد. او این غده متورم را نقطه پایانی سرطان‌هایی دانست که از مجرای لنفی ریه یا قفسه سینه منتشر می‌شوند.
"بنابراین به‌ویژه در سرطان معده، لوزالمعده، تخمدان و مانند آن، فرایند آهسته از غدد پایین شکم در امتداد مجرای توراسیک به غدد میان‌سینه خلفی می‌رسد و سرانجام غدد ژوگولار اطراف محل اتصال گردن را درگیر می‌کند."؛ دکتر ویرشو چنین نوشته بود.
در آمریکا، به‌دلیل همین توصیف، نام گره ویرشو به کار رفت. در فرانسه آن را «نشانه تروآزیه» نامیدند؛ به نام پزشک فرانسوی Charles Emile Troisier که در 1889 آن را گزارش کرد. اما اکنون در سراسر جهان به گره ویرشو معروف است.
از دیگر کمک‌های علمی دکتر ویرشو می‌توان به نگارش یکی از نخستین توصیف‌های لوسمی و ساخت اصطلاحاتی برای ترومبوز و آمبولی یا مشکلات لخته‌شدن خون در رگ اشاره کرد.
نخستین حدس درست درباره منشأ سرطان
یکی از مهم‌ترین کمک‌های او تشخیص این بود که همه بیماری‌های انسان پایه سلولی دارند. او با باور به منشأ سرطان در تحریک شدید بافت، «نظریه تحریک مزمن»، نخستین کسی بود که به‌درستی ریشه سلول سرطان را به سلول طبیعی پیوند داد.
بنیان‌گذار آسیب‌شناسی سلولی
نظریه تحریک مزمن امروزه به نام التهاب مزمن شناخته می‌شود. ویرشو آن را علت سرطان حدس زده بود؛ حدسی که تا حد زیادی درست از آب درآمد. او می‌گفت همه سلول‌ها، حتی سلول سرطان، از سلول‌های دیگر می‌آیند. کشف‌ها و توصیف‌هایش باعث شد او را بنیان‌گذار آسیب‌شناسی سلولی بدانیم.
همراه همکارش Benno Reinhardt، مجله Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medizin را بنیان گذاشت. این مجله اکنون Virchows Archiv نام دارد و مجله رسمی انجمن آسیب‌شناسی اروپاست.
او همچنین برای تأسیس روزنامه Die medicinische Reform، اصلاح پزشکی، و رواج اصطلاح «پزشکی اجتماعی» شناخته می‌شود. برای حقوق پزشکان مبارزه و از این دیدگاه حمایت کرد که انجمن‌های پزشکی مانند سازمان‌های صنفی باید مدافع اعضای خود باشند.
دکتر ویرشو در 1902 پس از شکستگی تروماتیک لگن، بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.
منابع
2. Aghedo BO, Kasi A. Virchow node. Treasure Island, Florida: StatPearls Publishing. October 1, 2021.
3. Zdilla MJ, Aldawood AM, Plata A, et al. Troisier sign and Virchow node: The anatomy and pathology of pulmonary adenocarcinoma metastasis to a supraclavicular lymph node. Autops Case Rep. 2019
4. Britannica. Rudolf Virchow, German scientist. Updated October 9, 2021. Accessed April 4, 2022. https://www.britannica.com/biography/Rudolf-Virchow
5. Kumar P, Brazel D, Benjamin DJ, Brem E. Eponyms in medical oncology. Cancer Treat Res Commun. 2022
6. Morgenstern L. The Virchow-Troisier node: A historical note. Am J Surg. 1979
7. Walter E, Scott M. The life and work of Rudolf Virchow 1821–1902: ‘‘Cell theory, thrombosis and the sausage duel.’’ J Intensive Care Soc. 2017
8. Werner, RA, Andree, C, Javadi, MS, et al. A voice from the past: Rediscovering the Virchow node with prostate-specific membrane antigen-targeted 18F-DCFPyL positron emission tomography imaging. Urology. 2018
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.