جراحی مزوتلیوما: برای چه کسی و چه زمانی؟
در این مقاله
پاسخ قاطع گروه Mount Sinai به تصور «جراحی زیان‌بار است» که پژوهش MARS2 ایجاد کرد: در مراکز باتجربه و در زیرگروه اپی‌تلیوئید، مرگ‌ومیر جراحی می‌تواند تا 0% کاهش یابد.
تجربه Mount Sinai: پاسخی به MARS2
دکتر راجا فلورس و گروهش از بیمارستان Mount Sinai، یکی از مراکز پیشروی جهان، نتایج بیمارانی را منتشر کردند که در همان دوره پژوهش MARS2، یعنی 2015-2021، در مرکز آن‌ها جراحی شده بودند.
پژوهش شامل بیمارانی بود که تحت جراحی حفظ‌کننده ریه، یعنی پلورکتومی/دکورتیکاسیون (PD) قرار گرفته بودند؛ در مجموع 71 بیمار. جراحی‌های پرخطرتر مانند «پنومونکتومی خارج‌پلوری» (برداشتن کامل ریه همراه با پرده آن) در این بیماران کنار گذاشته شد.
دقت در انتخاب بیمار
معیارهای انتخاب بیمار به‌عنوان کلید موفقیت برجسته شد:
- بافت‌شناسی مهم است: 79% بیماران زیرگروه «اپی‌تلیوئید» داشتند که بهترین پاسخ را به جراحی می‌دهد. (نوع سارکوماتوئید فقط 2.8% بود.)
- مرحله‌بندی جامع: برای تمام بیماران (100%) پیش از جراحی PET-CT و آزمایش‌های عملکرد تنفسی انجام شد.
نتایج: تفاوت چشمگیر در ایمنی
میزان بالای مرگ‌ومیر در بازوی جراحی پژوهش MARS2، در این پژوهش جای خود را به تصویری ایمن داد.
جراحی: نه برای همه، اما برای بیمار مناسب ضروری است
حذف کامل جراحی از معادله درمان مزوتلیوما به معنای «سوزاندن تر و خشک با هم» است. این پژوهش به ما یادآوری می‌کند که موفقیت جراحی نه‌تنها به مهارت دست جراح، بلکه به این شناخت وابسته است که «چه کسی نباید جراحی شود» .
اگر تومور بیمار از نوع «اپی‌تلیوئید» باشد، حال عمومی او خوب باشد و عمل در مرکزی باتجربه با حجم بالای جراحی انجام شود، جراحی همچنان قوی‌ترین گزینه برای بقای طولانی‌مدت است. اما در تومورهای تهاجمی مانند نوع سارکوماتوئید یا در دستان کم‌تجربه، جراحی می‌تواند بیش از فایده، زیان داشته باشد. تصمیم درمانی حتماً باید در شورای چندتخصصی تومور و به‌صورت اختصاصی برای هر بیمار گرفته شود.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.