کارکرد مخچه 1809 – مغز کوچک، سربلوم
هر بار که یک رقصنده باله، رزمی کار یا پیانیست می بینید، باید از مخچه سپاسگزار باشید؛ ناحیه ای به اندازه گردو با سطحی شیاردار که زیر نیمکره های مغز و پشت ساقه مغز قرار دارد.
نام سربلوم از واژه لاتین "cerebellum" گرفته شده است. "Cerebellum" در زبان لاتین به معنای «مغز کوچک» است. مخچه ساختاری کوچک در بخش پشتی مغز است که کارکردهایی مانند هماهنگی حرکتی، تعادل و تنظیم حرکت دارد. در سال های اخیر مشخص شده است که کارکردهای بیشتری نیز دارد. بنابراین نام آن، اندازه کوچک تر این ناحیه نسبت به مغز و کارکردهای مهم آن را بازتاب می دهد.
- در سال 1809، آناتومیست ایتالیایی Luigi Rolando مشاهده کرد که آسیب مخچه در حیوانات موجب اختلال آشکار در حرکات آنها می شود.
- در سال 1824، فیزیولوژیست فرانسوی Jean Pierre Flourens آزمایش های بیشتری انجام داد و نشان داد حیوانات دارای مخچه آسیب دیده هنوز می توانند حرکت کنند، اما حرکاتشان عجیب و ناهماهنگ است. Flourens مطرح کرد که مخچه حرکات را هماهنگ می کند، اما آنها را آغاز یا به صورت آگاهانه برنامه ریزی نمی کند.
امروزه می دانیم که مخچه، از گوش (بخش هزارتومانند آن که اطلاعات جهت گیری بدن را برای تعادل فراهم می کند) و عضلات، پیام های عصبی را یکپارچه می کند و علاوه بر تسهیل حرکات، در درک زبان و پاسخ های عاطفی نیز نقش دارد.
از نظر آناتومی، نیمکره های چپ و راست مخچه با ساختاری به نام «ورمیس» به هم متصل می شوند. مخچه همچنین بیش از 50% از کل نورون های مغز را به شکل «سلول های گرانولی کوچک مخچه» در خود جای می دهد. به دلیل فراوانی چین های مخچه، تنها حدود یک ششم آن از بیرون اندام دیده می شود.
مخچه علاوه بر کنترل حرکات عضلات، بر شکل گیری شخصیت و حالت های عاطفی لحظه ای تاثیر دارد. پژوهش های اخیر نشان می دهند بیمارانی که مخچه غیرطبیعی یا ضایعات مخچه دارند، ممکن است با مشکلاتی مانند اختلال در روانی گفتار، افسردگی، رفتارهای وسواسی آیینی شبیه اوتیسم و دشواری در درک زندگی اجتماعی مواجه شوند.
توضیح تصویر مقاله: مخچه اندامی از دستگاه عصبی مرکزی در بخش پشتی و پایینی مغز است که از نظر اندازه و ساختار به نسخه کوچک تری از مغز شباهت دارد. مانند مغز از دو نیمکره تشکیل شده است. با آنکه وزنش یک دهم مغز است، حدود نیمی از نورون های مغز در مخچه قرار دارند.
شخصیت های تاریخی نام برده در مقاله: Luigi Rolando (1773–1831)، Marie Jean Pierre Flourens (1794– 1867)
- موضوع قبلی: واکسن آبله 1798 – نخستین واکسن تاریخ
- موضوع بعدی: قانون Bell Megendie در 1811 – دو دانشمند، یک قانون
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.