خطر سرطان دوم در سرطان ریهٔ زودرس چقدر است؟

با رواج غربالگری، سرطان ریه در بیماران بیشتری در مراحل زودرس تشخیص داده می‌شود و درمان این مراحل موفق‌تر است. جراحی در درمان زودرس نقش مهمی دارد و مرحلهٔ T1aN0 از مراحل کلیدی این مبارزه است. بر اساس ویرایش 8. طبقه‌بندی تومور، غدهٔ لنفاوی و متاستاز (TNM)، این سرطان‌ها تومورهای کوچک‌تر از 1 cm هستند که به غدد لنفاوی یا اندام‌های دیگر نرفته‌اند. برای درمان می‌توان لوبکتومی، برداشت لوب، یا عمل کوچک‌ترِ برداشت ساب‌لوبار، لوبکتومی جزئی، را انتخاب کرد. اما اثر هر روش بر خطر سرطان اولیهٔ دوم ریه مورد پرسش است.

سرطان اولیهٔ دوم ریه یعنی ایجاد سرطانی تازه و مستقل در فردی که قبلاً سرطان دیگری در ریه‌اش تشخیص داده شده است. سرطان تازه ممکن است از نظر ژنتیکی و بافت‌شناختی متفاوت باشد و در همان ریه یا ریهٔ دیگر ایجاد شود. ممکن است پس از درمان سرطان نخست رخ دهد و به رویکرد درمانی متفاوتی نیاز داشته باشد.

سرطان ریهٔ T1aN0 و درمان آن

سرطان ریهٔ T1aN0 معمولاً هنگام غربالگری با توموگرافی رایانه‌ای کم‌دوز تشخیص داده می‌شود و با جراحی می‌تواند موفقیت‌آمیز درمان شود. انتخاب مناسب‌ترین روش بر اساس اندازه و گسترش بیماری، تصمیمی حیاتی است. لوبکتومی و برداشت ساب‌لوبار دو روش رایج این مرحله‌اند، اما اثرشان بر خطر سرطان اولیهٔ دوم موضوع پژوهش‌هاست.

نتایج قابل توجه مطالعه

Journal of Clinical Oncology  مطالعهٔ دکتر Thomas Stinchcombe و همکاران را گزارش کرده است؛ تحلیل‌هایی از کارآزمایی فاز III موسوم به Cancer and Leukemia Group B 140503/Alliance. میان 2007 و 2017، تعداد 697 بیمار سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک (KHDAK) با مرحلهٔ T1aN0 به لوبکتومی، 357 بیمار، یا برداشت ساب‌لوبار، 340 بیمار، تخصیص تصادفی یافتند. مطالعه نشان داد برداشت ساب‌لوبار از نظر بقای بدون بیماری noninferior است، یعنی نتایج نامطلوب‌تری از لوبکتومی ندارد.

• مدت پیگیری و غربالگری: بیماران پس از جراحی به مدت 5 سال هر سال توموگرافی رایانه‌ای (BT) شدند. میانهٔ پیگیری 7 سال بود.
• نرخ سالانهٔ سرطان اولیهٔ دوم ریه:
  • در مجموع، سالانه 3.4% بیماران سرطان اولیهٔ دوم ریه گرفتند؛ فاصلهٔ اطمینان [GA]: 2.9%–4.1%.
  • در گروه برداشت ساب‌لوبار، نرخ سالانه 3.8% بود؛ GA: 2.9%–4.9%.
  • در گروه برداشت لوبار، نرخ سالانه 3.1% بود؛ GA: 2.4%–4.1%.
• بروز تجمعی 5 سالهٔ سرطان اولیهٔ دوم ریه:
  • در کل جمعیت بیماران، خطر ایجاد سرطان اولیهٔ دوم ریه طی 5 سال 15.9% بود؛ GA: 12.9%–18.9%.
  • در بیماران برداشت ساب‌لوبار، این مقدار 17.2% بود؛ GA: 12.7%–21.5%.
  • در بیماران برداشت لوبار، این مقدار 14.7% بود؛ GA: 10.6%–18.7%.

در نتیجه، نرخ‌های مشاهده‌شدهٔ سرطان اولیهٔ دوم از نظر بالینی مهم به نظر می‌رسند و پرسش‌هایی دربارهٔ فاصله، مدت و نوع بهینهٔ تصویربرداری غربالگری ایجاد می‌کنند. مطالعه اطلاعات مهمی دربارهٔ عوارض و نتایج درازمدت روش‌های جراحی سرطان ریه می‌دهد و بر نیاز به پژوهش بیشتر تأکید دارد.