کشف آدرنالین 1893 – اهمیت آن در عملکردهای بدن
آدرنالین از آن رو کشف قابل توجهی بود که برای نخستین بار، هورمونی ترشح‌شده از یک غده در محیط آزمایشگاه تولید شد.
هورمون‌ها را یک سلول در بخشی از بدن آزاد می‌کند و بر سلول‌های دیگر اثر می‌گذارند. هورمون‌ها «پیام‌رسان‌های شیمیایی» هستند.
پزشک بریتانیایی George Oliver و فیزیولوژیست بریتانیایی Edward Sharpey-Schafer، نخستین بررسی‌های نظام‌مند خود درباره اثرات آدرنالین را در سال 1893 آغاز کردند. دکتر Oliver با دادن عصاره غدد فوق‌کلیه (واقع در بالای کلیه‌ها) به پسرش، آزمایش‌هایی انجام می‌داد. Oliver که در پایان آزمایش‌ها، تغییر قطر رگ‌های خونی پسرش را مشاهده کرده بود، به Sharpey-Schafer پیشنهاد کرد عصاره را به سگی تزریق کند. به شکلی شگفت‌آور، دستگاه فشارسنج جیوه‌ای، تغییر بسیار شدیدی در فشار خون سگ نشان داد. این دو نشان دادند که ماده فعال غدد فوق‌کلیه، که امروزه آدرنالین یا اپی‌نفرین نامیده می‌شود، بر تنگ شدن آرتریول‌ها (رگ‌های خونی با قطر کوچک) اثر می‌گذارد و در نتیجه فشار خون افزایش می‌یابد.
کالبدشناس Stephen Carmichael درباره این پیشرفت‌ها گفته است:
«انتشاراتی که در سال 1894 مشاهدات خود را در آن‌ها ارائه کردند، نخستین نمایش یک اثر هورمونی است. بسیاری از تاریخ‌نگاران باور دارند که این پژوهش درباره مدولای آدرنال (مرکز غده فوق‌کلیه)، نقطه عطفی در غددشناسی است.»
شیمی‌دان و سامورایی ژاپنی، Jokichi Takamine، نخستین کسی دانسته می‌شود که آدرنالین را جدا و تا حد زیادی خالص کرد. در واقع، گرچه دستیارش نخستین محصول بلوری را به دست آورده بود، Takamine با ثبت اختراعی شامل اصل افزایش فشار خون ثروتمند شد. استفاده از آدرنالین برای کنترل خونریزی، در قلب‌شناسی، مامایی و درمان آلرژی آغاز شد.
آدرنالین برای عملکردهای طبیعی بدن اهمیتی حیاتی دارد.
- در زمان‌های استرس، مقدار بیشتری از آن ترشح می‌شود و با افزایش تعداد ضربان قلب، حجم خون پمپاژشده از حفره‌های قلب در هر ضربان را افزایش می‌دهد.
- به این ترتیب، جریان خون به عضلات بیشتر می‌شود.
- آدرنالین همچنین عضلات صاف راه‌های هوایی را شل می‌کند و شریان‌های محیطی و رگ‌های دور از قلب را تنگ می‌کند.
- توصیه می‌شود به گشاد شدن رگ‌ها (وازودیلاتاسیون) در عضلات، کبد و قلب بر اثر آدرنالین توجه شود.
توضیح تصویر نوشته: آدرنالین از آمینواسیدهای فنیل‌آلانین و تیروزین تولید می‌شود که غدد فوق‌کلیه (اندام‌های نارنجی کدر که بالای کلیه‌ها نشان داده شده‌اند) آن‌ها را تولید می‌کنند. در سمت چپ تصویر George Oliver و در سمت راست Edward Albert Sharpey-Schafer قرار دارند. در مرکز تصویر، مولکول آدرنالین دیده می‌شود.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: George Oliver (1841–1915)، Edward Albert Sharpey-Schafer (با نام تولد Schäfer؛ 1850–1935)، Jokichi Takamine (1854–1922)
- موضوع قبلی: پزشکی استئوپاتی 1892 – درمان دستی
- موضوع بعدی: طاعون 1894 – مرگ سیاه، خشم خدا
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.