پزشکی استئوپاتی 1892 – درمان دستی

استئوپاتی، حوزه‌ای از سلامت است که بر نقش دستگاه اسکلتی‌عضلانی در پیشگیری و درمان مشکلات سلامت تأکید دارد. 

پس از جنگ داخلی، جراح ارتش Andrew Taylor Still بیشتر فرزندان خود را بر اثر بیماری‌های عفونی از دست داده بود. پس از آن، در سال 1892، نخستین مدرسه استئوپاتی را در شهر Kirksville ایالت Missouri تأسیس کرد. 

بر اساس فلسفه Still، بیشتر بیماری‌ها از گرفتگی اعصاب و جریان خون ناشی می‌شدند. «با دست‌کاری استخوان‌ها، اعصاب و عضلات نامتعادل و جابه‌جاشده، یعنی برداشتن همه موانع، می‌شد سازوکار زندگی فرد را به حرکت درآورد و او می‌توانست سلامت خود را بازیابد. 

Still در زندگی‌نامه خود ادعا کرده بود که می‌تواند با تکان دادن کودک، مخملک یا دیفتری را متوقف کند. همچنین مدعی شده بود که با پیچاندن گردن فرد، می‌تواند حمله سرفه را در سه روز درمان کند. گرچه چنین ادعاهایی با معیارهای امروز اغراق‌آمیز به نظر می‌رسند، چون با روش‌هایش نسبت به دیگر پزشکان بیماران بیشتری زنده می‌ماندند، در مقایسه با موفقیت طب متعارف می‌توانست موفق‌تر شمرده شود. جراحی و داروهای آن دوره اغلب زیان‌بار بودند؛ از این رو، بسیاری از مردم اثربخشی روش‌های رایجی را که حاوی مقادیر سمی موادی مانند آرسنیک و جیوه بودند، زیر سؤال می‌بردند.

امروزه در ایالات متحده، فردی که در آمریکا در رشته D.O. (دکتر پزشکی استئوپاتی) آموزش دیده باشد، آموزشی مشابه پزشک طب متعارف می‌بیند. همچنین اساساً از نظر قانونی معادل یک پزشک (MD) است. اما در اروپا و کشورهای مشترک‌المنافع، استئوپات‌ها پزشک به شمار نمی‌آیند.

استئوپات مدرن در آمریکا، در کنار رویکردهای پزشکی متعارف و داروها، از رژیم غذایی، وضعیت بدنی و روش‌های درمانی نیز در کار خود استفاده می‌کند. اما امروزه درباره ادعاهای اغراق‌آمیز استئوپاتی جمجمه‌ای در تسکین درد یا درمان بیماری‌های دیگر، بحث‌های جدی وجود دارد. استئوپاتی جمجمه‌ای شامل دست‌کاری استخوان‌های جمجمه است و شمار بسیار کمی از استئوپات‌ها از آن استفاده می‌کنند.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Andrew Taylor Still (1828–1917)

• موضوع قبلی: کشف ویروس‌ها 1892 – میکروب‌های زنده
• موضوع بعدی: کشف آدرنالین 1893 – اهمیت آن در عملکردهای بدن