طاعون 1894 – مرگ سیاه، خشم خدا

روزنامه‌نگار Edward Marriott نوشته بود:

«طاعون. حتی خود این واژه نیز پژواکی هراس‌انگیز دارد. نمی‌توان ادعا کرد که بیماری دیگری چنین قدرت آخرالزمانی‌ای دارد: می‌تواند قرن‌ها نهفته بماند و سپس با نیرویی که ملت‌ها را نابود می‌کند، دوباره پدیدار شود.»

هنگامی که همه‌گیری طاعون در هنگ‌کنگ گسترش یافت، سرانجام در پایان رقابتی شدید میان دو دانشمند برجسته هنگ‌کنگ، پزشک فرانسوی‌سوئیسی Alexandre Yersin و پزشک ژاپنی Shibasaburo Kitasato، منشأ باکتریایی طاعون روشن شد. دکتر Yersin طاعون را با باکتری میله‌ای‌شکلی که امروزه Yersinia pestis نامیده می‌شود، مرتبط دانست. دیدگاه برخی چهره‌های مشهور درباره طاعون چنین بود؛ 

• تاریخ‌نگار Norman F. Cantor: «مرگ سیاه در سال‌های 1348-49، بزرگ‌ترین فاجعه زیست‌پزشکی در تاریخ اروپا و شاید جهان است.» 
• تاریخ‌نگار عرب، ابن خلدون: «تمدن شرق و غرب در برابر همه‌گیری ویرانگر طاعونی که ملت‌ها را نابود کرد و جمعیت را از میان برد، به زانو درآمد.»

بر اثر طاعون قرن 14 - که معمولاً مرگ سیاه نامیده می‌شود - بیش از یک‌سوم جمعیت اروپا و در سراسر جهان حدود 75 میلیون نفر جان خود را از دست دادند. پذیرفته شده است که طاعون معمولاً ناشی از Yersinia pestis یا گونه‌های آن است که موش‌ها و کک‌ها آن را منتقل می‌کنند. غدد لنفاوی مبتلایان به طاعون متورم می‌شود و ممکن است ظرف چند روز جان خود را از دست بدهند. اروپاییان درباره علت بیماری، نظریه‌هایی مانند نیروهای طالع‌بینی یا خشم خدا مطرح کرده‌اند.

نویسندگان Lloyd و Dorothy Moote: «با موفقیت‌های Yersin و Kitasato که بر پایه کارهای Koch و Pasteur بود، شکارچیان میکروب در قرن 20 داروهای معجزه‌آسا [آنتی‌بیوتیک‌ها] را توسعه می‌دادند که می‌توانستند در درمان طاعون، که مدت‌ها در جست‌وجوی آن بودند، به کار روند.»

توضیح تصویر نوشته: تصویری از یک پزشک رومی در سال 1656: در همه‌گیری اروپای قرن 17، پزشکان برای محافظت در برابر طاعون، ماسک‌های منقاربلند، دستکش چرمی و شلوار بلند می‌پوشیدند. 

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در نوشته: Shibasaburo Kitasato (1853–1931)، Alexandre Emile Jean Yersin (1863–1943)

• موضوع قبلی: کشف آدرنالین 1893 – اهمیت آن در عملکردهای بدن
• موضوع بعدی: D.D. Palmer و کاربرد کایروپراکتیک 1895