نشانه‌های نخست سرطان در اورژانس پنهان‌اند؛ داستان 90 روز پیش از تشخیص

بر پایهٔ پژوهشی تازه، بسیاری از بیماران سرطان در 90 روز پیش از تشخیص به اورژانس مراجعه می‌کنند.

در 4 نوامبر 2024، Canadian Medical Association Journal (CMAJ) مطالعه‌ای مبتنی بر تحلیل داده‌های گذشته‌نگر منتشر شد که در آن، افراد دارای تشخیص سرطان طی سال‌های 2014-2021 در منطقهٔ انتاریوی کانادا، در مجموع 651 هزار بزرگسال، بررسی شدند.

مطالعه نشان داد 35,3% بیماران در 90 روز پیش از تشخیص سرطان دست‌کم یک‌بار به اورژانس مراجعه کرده بودند و 51,4% این مراجعان بستری شدند.

ارتباط مراجعه به اورژانس با تشخیص سرطان: عوامل خطر و عوامل مؤثر

عوامل همراه با افزایش مراجعه به اورژانس شامل سن بالاتر، بیماری‌های همراه، مراجعهٔ قبلی به بیمارستان یا اورژانس، زندگی روستایی، سکونت در شمال انتاریو، زندگی در مناطق محروم اقتصادی‌اجتماعی و تشخیص سرطان در سال‌های 2020 یا 2021 بودند.

بعضی سرطان‌ها به‌ویژه میزان مراجعه به اورژانس پیش از تشخیص را زیاد می‌کنند. برای مثال، در سرطان‌های عصبی مانند تومور مغز، احتمال مراجعه به اورژانس حدود 39 برابر معمول است. این میزان در سرطان پانکراس 15 برابر، کبد یا کیسهٔ صفرا 10 برابر، سرطان‌های ناحیهٔ ریه 7 برابر و معده و مری 6 برابر است. این وضعیت نشان می‌دهد این سرطان‌ها ممکن است با علائم ناگهانی‌تر و جدی‌تر ظاهر شوند.

این داده‌ها نشان می‌دهند علائم بعضی سرطان‌ها جدی‌ترند و بیماران را به جست‌وجوی کمک فوری پزشکی سوق می‌دهند.

آیا اورژانس باید نخستین ایستگاه تشخیص سرطان باشد؟

اورژانس ممکن است گام نخست روند تشخیص برای بسیاری از بیماران سرطان باشد. مطالعات بزرگ نشان می‌دهند در میان مسیرهای مختلف تشخیص سرطان، مراجعه به اورژانس جایگاه مهمی دارد. برآورد مطالعات این است که بسته به نوع سرطان، نخستین شک به 16% تا 50% از تشخیص‌های سرطان در اورژانس شکل می‌گیرد. اما روبه‌رو شدن با احتمال سرطان در اورژانس می‌تواند برای بیمار بسیار پراسترس باشد. به‌ویژه محیط‌های اورژانس با کمبود امکانات تشخیصی پیشرفته و پیگیری بیماری، ممکن است مسیر تشخیص را برای بیمار دشوارتر کنند.

پیامد تشخیص در اورژانس: اثر بر مرحلهٔ بیماری و طول عمر

سرطان بیمارانی که در اورژانس تشخیص می‌گیرند ممکن است هنگام تشخیص در مرحله‌ای پیشرفته‌تر باشد و طول عمر آنان کمتر باشد. همچنین میانگین سن این بیماران ممکن است بیشتر، دسترسی به مراقبت اولیه محدودتر و وضعیت اقتصادی‌اجتماعی پایین‌تر باشد. مطالعه نشان می‌دهد بیماران تشخیص‌گرفته در اورژانس اغلب روستانشین و دارای پیشینهٔ مهاجرت‌اند. این وضعیت را می‌توان نشانه‌ای از نابرابری نظام‌های سلامت نیز دانست.

افزایش مراجعه به اورژانس در دوران COVID-19

یافتهٔ دیگر مطالعه، افزایش مراجعه به اورژانس در بیمارانی است که در سال‌های 2020 و 2021، هنگام آغاز همه‌گیری COVID-19، تشخیص سرطان گرفتند. محدود شدن خدمات سرپایی، لغو وقت معاینه و تأخیر بسیاری از بررسی‌ها در همه‌گیری، بیماران را برای علائم سرطان به اورژانس سوق داد. این وضعیت نشان می‌دهد اورژانس در دوران همه‌گیری به نوعی «راه خروج» برای بیماران تبدیل شد.

مراجعهٔ بالای بعضی سرطان‌ها به اورژانس: چرا بعضی انواع به مراجعهٔ بیشتر نیاز دارند؟

بیماران دارای بعضی انواع سرطان، مانند سرطان‌های عصبی، پانکراس، کبد، کیسهٔ صفرا، ریه و معده و مری، بسیار به اورژانس مراجعه می‌کنند. برای مثال، سرطان‌های عصبی ممکن است با علائم عصبی حاد مانند ضعف، گیجی و تشنج ظاهر شوند که ارزیابی فوری می‌طلبند. در مقابل، سرطان‌هایی مانند پانکراس یا کبد معمولاً علائمی تدریجی و پنهان دارند و ممکن است پس از مراجعه به اورژانس شناسایی شوند.

نتیجه‌گیری: آیا اورژانس می‌تواند روند تشخیص و درمان پیشرفته‌تری برای بیماران سرطان فراهم کند؟

نتایج نشان می‌دهند سهم بیمارانی که پیش از تشخیص سرطان به اورژانس می‌روند قابل‌توجه است. سالمندان، افراد محروم اقتصادی‌اجتماعی، روستانشینان، مبتلایان به بعضی انواع سرطان و بیماران تشخیص‌گرفته در همه‌گیری بیشتر به اورژانس مراجعه می‌کنند. استفادهٔ بالای اورژانس در روند تشخیص سرطان، پرسش‌هایی تازه دربارهٔ چگونگی استفادهٔ مؤثرتر از آن برای سازمان‌دهی تشخیص و درمان و هدایت بیماران ایجاد می‌کند.