تفاوت درد استخوان و درد عضله چیست؟

درد عضله و استخوان را چگونه از هم تشخیص دهیم؟
چون درد استخوان و عضله نواحی مشابهی از بدن را درگیر میکنند، تشخیص آنها از یکدیگر ممکن است دشوار باشد. شدت این دو درد متفاوت نیز میتواند مشابه باشد. بااینحال، درد استخوان معمولاً تیزتر، عمیقتر و ناتوانکنندهتر از درد عضله است. درد استخوان همچنین بیشتر از درد عضله طول میکشد و به مداخلات پزشکی جدیتری نیاز دارد. در مقابل، درد عضله در محدوده گستردهتری احساس میشود و تعیین محل دقیق درد دشوار است.
اگر درد تحملناپذیر باشد یا بیش از 48 ساعت طول بکشد، باید به متخصص (برای مثال متخصص ارتوپدی) مراجعه کرد.
علل درد استخوان چیست؟
پوکی استخوان یا استئوپروز، «بیماری استخوان متخلخل» نیز نامیده میشود. در بزرگسالان شایعتر است و از سالمندی، کمبود ویتامین D و کلسیم ناشی میشود. کمکاری تیروئید، یائسگی و سابقه خانوادگی پوکی استخوان نیز از دیگر عللاند.
همچنین مهم است بدانیم پوکی استخوان ممکن است تا زمانی که موجب فروریزش ستون فقرات یا شکستگی استخوان نشود، دردی ایجاد نکند. پوکی استخوان، استخوانها را نازک، ضعیف و شکننده میکند و خطر آسیب استخوانی را افزایش میدهد. انجمن بینالمللی پوکی استخوان میگوید در سن 50 سال و بالاتر، از هر 3 زن، 1 نفر و از هر 5 مرد، 1 نفر دچار شکستگی استخوان ناشی از پوکی استخوان خواهد شد.
بیشتر افراد هیچ علامتی ندارند و همین، پوکی استخوان را به «بیماری خاموش» تبدیل میکند.
علائم اولیهای که باید به آنها توجه کرد، عبارتاند از؛
- کمردرد شدید
- کاهش قد
- حالت بدنی خمیده یا قوزکرده
- آسیب استخوانی ناشی از زمینخوردن یا صدمات جزئی
با تشخیص زودهنگام، پوکی استخوان قابلدرمان است. درمان شامل داروهایی است که کاهش استخوان را کند و رشد استخوان را تقویت میکنند. همچنین تمرینهای متعادل و رژیم غذایی متعادل نیز میتوانند همراه درمان باشند.
آسیب استخوان میتواند به شکستگی جزئی یا کامل آن منجر شود. بسته به شدت و نوع آسیب، استخوانها ممکن است به شکلهای مختلف بشکنند؛ طولی، عرضی یا به دو یا چند قطعه.
آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، شایعترین 3 علت شکستگی را چنین برمیشمارد؛
- ضربه ناشی از تصادف رانندگی، زمینخوردن شدید یا آسیب ورزشی
- پوکی استخوان
- فشار استخوانی ناشی از استفاده بیشازحد از عضله؛ که شکستگی استرسی نیز نامیده میشود
علائم شکستگی استخوان
- درد شدید و تیز در محل آسیب
- ناتوانی در حرکتدادن محل آسیب
- کبودی
- تغییر شکل؛ عضوی که از جای خود خارج شده یا از پوست بیرون زده است
پزشکان برای تأیید وجود شکستگی، عکس اشعه ایکس درخواست میکنند. در صورت شکستگی، ناحیه آسیبدیده با گچ یا فایبرگلاس بسته و بیحرکت ثابت میشود. این کار به ترمیم استخوان کمک میکند و ممکن است چند هفته طول بکشد. در برخی موارد، شکستگی ممکن است به عمل جراحی نیاز داشته باشد.
انواع متعددی از سرطان میتوانند در بافت یا سلولهای استخوان یا اطراف آن ایجاد شوند.
انواع سرطان درگیرکننده استخوان عبارتاند از؛
- استئوسارکوم (سرطان اولیه یا اصلی استخوان)
- لنفوم غیرهوچکین
- میلوم متعدد
- کندروسارکوم
- تومور سلول غولآسای استخوان
استئوسارکوم یا سرطان استخوان در بزرگسالان نادر است. انجمن سرطان آمریکا میگوید استئوسارکوم در جوانان 10 تا 30 ساله شایعتر است. موارد دیدهشده در دهههای 60 و 70 سالگی، اندکی بیش از %10 موارد را تشکیل میدهند.
برخی افراد به دلیل وضعیتهای ارثی به سرطان استخوان مبتلا میشوند. از دیگر علل میتوان به مصرف قبلی داروهای ضدسرطان یا دریافت پرتودرمانی برای درمان سرطان، و بیماری پاژه استخوان اشاره کرد.
علائم سرطان استخوان عبارتاند از؛
- احساس دردی گنگ و عمیق در استخوان یا نواحی استخوانی؛ بازوها، پاها، پشت، دندهها یا لگن
- تورم یا التهاب بهگونهای که گویی توده یا برجستگی وجود دارد
- کاهش وزن ناگهانی یا غیرمنتظره
- خستگی؛ بهویژه هنگامی که سرطان شروع به گسترش میکند
موضوع مرتبط: متاستاز استخوان چیست؟ چرا سرطانها به استخوان متاستاز میدهند و چگونه درمان میشود؟
جراحی گزینه درمانی کلاسیک سرطان استخوان است و پزشک تمام تومور را برمیدارد. انواع دیگر سرطان استخوان ممکن است به ترکیبی از درمانها، شامل شیمیدرمانی، پرتودرمانی و درمانهای هدفمند نیاز داشته باشند.
علل درد عضله
درد عضله از درد استخوان شایعتر است، اما علت آن همیشه روشن نیست. میالژی نام دیگر درد و ناراحتی عضله است که مفاصل، بافتهای همبند، تاندونها و بافتهای نرم متصلکننده آنها به استخوانها و اندامها را دربرمیگیرد.
آسیبهای عضله در ورزشکاران و افرادی که ورزشهای پرفشار انجام میدهند، شایعاند. پژوهشها نشان میدهند آسیب عضله %10 – 55 همه آسیبهای ورزشی شدید را تشکیل میدهد.
عضله ممکن است بر اثر ضربه ناشی از زمینخوردن یا نیروی خارجی، مانند حادثه ورزشی یا تصادف رانندگی، آسیب ببیند. همچنین ممکن است عضلات کشیده شوند؛ بیشتر افراد آن را کشیدگی عضله مینامند. آسیب، بسته به نیروی ضربه و نوع عضله آسیبدیده، میتواند خفیف، متوسط یا شدید باشد.
علائم آسیب عضله
- درد آزاردهنده در محل آسیب که ممکن است با گذشت زمان کاهش یابد
- درد مبهم
- التهاب یا تورم
- قرمزی
- کاهش حرکت ناحیه درگیر
آسیب عضله را میتوان با معاینه جسمی تشخیص داد. ممکن است به آزمایشهای تصویربرداری مانند سونوگرافی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) نیز نیاز باشد. آسیبهای عضله را میتوان با گرما یا سرمادرمانی برای شلکردن عضله، حرکات کششی سبک در صورت قابلتحملبودن درد، مسکنهای بدون نسخه و استراحت درمان کرد.
فیبرومیالژی نوعی درد عضله است که موجب دردی شدید و بهتدریج منتشرشونده در بدن میشود. همچنین الگوی خواب فرد را تحتتأثیر قرار میدهد و بهعنوان عامل اختلالات روانی و عاطفی شناخته میشود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها میگوید فیبرومیالژی بیش از 4 میلیون بزرگسال را در آمریکا درگیر میکند که حدود %2 جمعیت بزرگسال است. بیشتر افراد در میانسالی تشخیص داده میشوند. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید و لوپوس، خطر بالاتری برای ابتلا به فیبرومیالژی دارند. چاقی، سابقه خانوادگی فیبرومیالژی و برخی عفونتهای ویروسی نیز از دیگر عوامل افزایش خطر هستند.
علائم شایع؛
- درد بدن که بیش از 3 ماه طول بکشد
- مکرر بودن خستگی و بیحالی
- اضطراب
- افسردگی
- مشکلات خواب
- سردرد و میگرن
- احساس گزگز در دستها و پاها
فیبرومیالژی با ترکیبی از داروهای تجویزی، مسکنها و تمرینهای تقویت عضله و نیز فعالیتهای مدیریت استرس، مانند یوگا، ماساژ و مدیتیشن درمان میشود.
اینها گروهی از بیماریها هستند که موجب التهاب، ضعف و درد طولانیمدت عضله میشوند. پژوهشها تاکنون چهار میوپاتی را توصیف کردهاند: پلیمیوزیت، درماتومیوزیت، میوزیت با اجسام انکلوزیونی و میوپاتی خودایمنی نکروزان.
اگرچه نامها پیچیده به نظر میرسند، همه میوپاتیهای التهابی نوعی بیماری خودایمنی هستند. بیماریهای خودایمنی هنگامی رخ میدهند که سلولهای ایمنی فرد شروع به حمله به بافتهای خود بدن، رشتههای عضلانی و رگهای خونی میکنند.
این وضعیت به علائم زیر منجر میشود؛
- ضعف عضله
- احساس خستگی و بیحالی پس از ایستادن یا راهرفتن
- عضلات حساس به لمس
- درد عضله
در حال حاضر درمان شناختهشدهای برای میوپاتیهای التهابی وجود ندارد، اما برخی درمانها میتوانند به کاهش علائم کمک کنند. مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی برای کاهش علائم و افزایش کیفیت زندگی، فیزیوتراپی، ورزش، دارو، گرمادرمانی و گوشدادن را توصیه میکند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟
اگر درد بیش از 48 ساعت طول بکشد یا زندگی روزمره شما را مختل کند، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر درد تحملناپذیر است، عضوی از جای خود خارج شده یا درد با تب همراه است، باید فوراً با پزشک مشورت کنید.
خلاصه
چندین وضعیت کوتاهمدت و مزمن میتوانند موجب درد عضله و استخوان شوند. بیشتر این وضعیتها را میتوان با داروهای ساده بدون نسخه، گرمادرمانی و استراحت درمان کرد. بااینحال، برخی به مداخله فوری پزشکی نیاز دارند. مهم است که علائم به مدت 24 – 48 ساعت از نزدیک پایش شوند. اگر درد برطرف نشد، باید به پزشک مراجعه کرد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.