პროსტატის კიბოს ოპერაციის ფარული ფასი: პაციენტის სინანული

2072 პაციენტის გამოკითხვის მიხედვით, რადიკალური პროსტატექტომიის სახელით ცნობილი პროსტატის კიბოს ოპერაციის ამრჩევ ადრეული პროსტატის კიბოს მქონე კაცებს საკუთარი გადაწყვეტილების სინანულის მეტი ალბათობა აქვთ, ვიდრე რადიოთერაპიის ან აქტიური მეთვალყურეობის ამრჩევებს.

5 წლისთვის გამოკითხულთა 13% მკურნალობასთან დაკავშირებულ სინანულს განიცდიდა, რაც მკურნალობის ტიპით განსხვავდებოდა:

• ოპერაციაგადატანილთა 16% (183) გადაწყვეტილებას ნანობდა,
• რადიოთერაპიის ამრჩევთა 11% (76) და
• აქტიური მეთვალყურეობის ამრჩევთა 7% (20).

შენიშვნა: აქტიური მეთვალყურეობა: დაბალი რისკის კიბოს დროს აქტიური მეთვალყურეობა კარგი არჩევანი შეიძლება იყოს. ის შეიძლება ურჩიონ ნელა მზარდი კიბოს ან სხვა სერიოზული ჯანმრთელობის პრობლემების მქონე პირებს. მიდგომა რეგულარულ ტესტებსა და ბიოფსიებს მოიცავს. მას ვირჩევთ, როცა დაავადებას გადაუდებელ საფრთხედ კი არა, დროთა განმავლობაში დასაკვირვებელ პროცესად მივიჩნევთ.

სინანულის მიზეზები

3-ვე ჯგუფში სინანულის მთავარი მიზეზი იყო ამ მეთოდების რისკებისა და სარგებლის, განსაკუთრებით ოპერაციის რისკების შესახებ არასრული ინფორმირებულობის განცდა.

მკურნალობასთან დაკავშირებული სინანულის ხელშემწყობი სხვა ფაქტორებია :

• პაციენტთა მოლოდინებსა და მკურნალობის შედეგებს შორის შეუსაბამობა როგორც ეფექტიანობის, ისე გვერდითი მოვლენების მხრივ,
• ერექციული დისფუნქცია,
• შარდის შეუკავებლობა და
• პაციენტთა მიერ აღწერილი ფუნქციური შედეგები, მათ შორის ნაწლავის ფუნქციის დარღვევა.

კვლევა 18 ნოემბერს, 2021 წელს, JAMA Oncology ჟურნალში ონლაინ გამოქვეყნდა.

ის მყარ მტკიცებულებას იძლევა სამედიცინო ჩარევების შესახებ სიღრმისეული ინფორმირებისა და მკურნალობაზე ერთობლივი გადაწყვეტილების აუცილებლობის სასარგებლოდ.

ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესებისა და გადაწყვეტილების სინანულის შემცირების პოტენციალის გათვალისწინებით, ექიმებმა დრო უნდა გამოყონ პაციენტთა მკურნალობასთან დაკავშირებული საზრუნავის შესაფასებლად და განსახილველად.

კვლევის დეტალები

გამოკითხულ კაცებს დაბალი რისკის პროსტატის კიბო აშშ-ის სხვადასხვა ცენტრში 2011 წლის იანვრიდან 2012 წლის დეკემბრამდე დაუდგინდათ.

ისინი მონაწილეობდნენ ქირურგიისა და რადიაციის შედარებითი ეფექტიანობის ანალიზის (CEASAR) კვლევაში, რომელიც ათი წლით ადრე ძირითადად ამ ორი მეთოდის ეფექტიანობის შესადარებლად დაიწყო.

დიაგნოზის მედიანური ასაკი 64 წელი იყო. რადიოთერაპიის პაციენტები (32%) ოპერაციის პაციენტებზე (55%) ასაკოვანი იყვნენ, მეტი თანმხლები დაავადება და ოდნავ უფრო მაღალი რისკის პროსტატის კიბო ჰქონდათ. აქტიური მეთვალყურეობის ამრჩევები (13%) ჩვეულებრივ ოპერაციის ჯგუფზე უფროსები, რადიოთერაპიის ჯგუფზე კი ახალგაზრდები იყვნენ და დაბალი რისკის დაავადების მეტი ალბათობა ჰქონდათ.

ავტორებმა

"სხვა მკურნალობით უკეთ ვიქნებოდი",

"ვფიქრობ, მკურნალობა არასწორი იყო",

"რომ შემეძლოს, სხვა მკურნალობას ავირჩევდი",

"ნეტავ არჩეული მკურნალობის შესახებ აზრის შეცვლა შემეძლოს" და მსგავსი გამონათქვამების შემცველი კითხვარით პაციენტთა სინანული გაზომეს.

გამოკითხული პროსტატის კიბოს მქონე პაციენტები დიაგნოზიდან 6 თვეზე, 1, 3 და 5 წელზე შეაფასეს. 5. წელს კითხვარზე პასუხის მაჩვენებელი 71% იყო.

საწყისი განსხვავებების გათვალისწინების შემდეგ, ოპერაციაგადატანილ კაცებს აქტიური მეთვალყურეობის ამრჩევებთან შედარებით 5 წლის შემდეგ გადაწყვეტილების სინანულის ორჯერ მეტი ალბათობა ჰქონდათ.

გასაკვირი არ არის, რომ სინანული გაცილებით ხშირი იყო მათში, ვისაც მკურნალობა მოლოდინზე ნაკლებად ეფექტიანი, გვერდითი მოვლენები კი გაცილებით მძიმე ეჩვენებოდა.

საინტერესოა, რომ გადაწყვეტილების მიღებაში მონაწილეობა და სოციალური მხარდაჭერა თითქოს სინანულისგან იცავდა.

ავტორებმა აღნიშნეს, რომ აშშ-ის კიბოს ეროვნული ყოვლისმომცველი ქსელის რეკომენდაციების გათვალისწინებით, დაბალი რისკის მქონე ბევრ კაცს, რომელსაც წარსულში ოპერაცია ან რადიოთერაპია ჩაუტარდა, დღეს აქტიურ მეთვალყურეობას შესთავაზებდნენ.

ასეც რომ იყოს, დიაგნოზის დასმისა და მკურნალობამდე ინფორმირების გაუმჯობესებამ, მათ შორის პაციენტის ღირებულებებისა და პრიორიტეტების დადგენამ, ამ პაციენტებში სინანული შეიძლება შეამციროს.