هزینه پنهان جراحی سرطان پروستات: پشیمانی بیمار
در این مقاله
طبق یک مطالعه نظرسنجی روی 2072 بیمار، مردان مبتلا به سرطان پروستات مرحله اولیه که جراحی سرطان پروستات موسوم به پروستاتکتومی رادیکال را برگزیده‌اند، نسبت به کسانی که پرتودرمانی یا پایش فعال را انتخاب کرده‌اند، بیشتر احتمال دارد از تصمیم خود پشیمان شوند.
در 5 سال، %13 از مردان شرکت‌کننده در نظرسنجی پشیمانی مرتبط با درمان داشتند که میزان آن بر اساس نوع درمان متفاوت بود:
- %16 از بیماران جراحی (183 نفر) از تصمیم خود پشیمان بودند،
- %11 از مردان انتخاب‌کننده پرتودرمانی (76 نفر) و
- %7 از انتخاب‌کنندگان پایش فعال (20 نفر).
یادداشت: پایش فعال: اگر فردی سرطان کم‌خطر داشته باشد، پایش فعال ممکن است گزینه خوبی باشد. این روش می‌تواند به افرادی با سرطان کم‌رشد یا دیگر مشکلات جدی سلامت پیشنهاد شود. این رویکرد شامل پیگیری سرطان با آزمایش‌ها و نمونه‌برداری‌های منظم است. وقتی بیماری را تهدیدی فوری نمی‌دانیم و آن را فرایندی می‌بینیم که باید در طول زمان دنبال شود، پایش فعال ترجیح داده می‌شود.
دلایل پشیمانی
در هر 3 گروه، دلیل اصلی پشیمانی، در رابطه با خطرات و فواید این روش‌ها و به‌ویژه خطرات جراحی، احساس آگاه نشدن کامل بود.
در پشیمانی مرتبط با درمان، عوامل دیگرِ مؤثر چنین بودند:
- گسست میان انتظارهای بیمار و نتایج درمان، هم از نظر اثربخشی و هم عوارض جانبی،
- اختلال نعوظ،
- بی‌اختیاری ادرار و
- پیامدهای عملکردی گزارش‌شده توسط بیمار، از جمله اختلال عملکرد روده.
مطالعه در 18 نوامبر 2021 در JAMA Oncology به‌صورت آنلاین منتشر شد.
این مطالعه شواهد قدرتمندی درباره ضرورت اطلاع‌رسانی عمیق در مورد اقدامات پزشکی و تصمیم‌گیری مشترک درمانی فراهم می‌کند.
با توجه به ظرفیت بهبود کیفیت زندگی و کاهش پشیمانی از تصمیم، پزشکان باید برای ارزیابی و رسیدگی به نگرانی‌های درمانی بیماران وقت بگذارند.
جزئیات مطالعه
در مردان شرکت‌کننده در نظرسنجی، بین ژانویه 2011 و دسامبر 2012 در مراکز مختلف آمریکا سرطان پروستات کم‌خطر تشخیص داده شد.
شرکت‌کنندگان، اعضای مطالعه تحلیل اثربخشی مقایسه‌ای جراحی و پرتودرمانی (CEASAR) بودند که ده سال پیش عمدتاً برای مقایسه اثربخشی جراحی و پرتودرمانی آغاز شده بود.
میانه سن تشخیص 64 سال بود. بیماران پرتودرمانی (%32) نسبت به بیماران جراحی (%55) مسن‌تر بودند و بیماری‌های همراه بیشتر و سرطان پروستات با خطر اندکی بالاتر داشتند. مردان انتخاب‌کننده پایش فعال (%13) معمولاً از بیماران جراحی مسن‌تر، اما از گروه پرتودرمانی جوان‌تر بودند و بیشتر احتمال داشت بیماری کم‌خطر داشته باشند.
نویسندگان؛
«با درمانی دیگر وضع بهتری داشتم»،
«فکر می‌کنم درمان اشتباه بود»،
«اگر می‌توانستم درمان دیگری انتخاب می‌کردم»،
«کاش می‌توانستم نظرم را درباره درمان انتخاب‌شده تغییر دهم»؛ با پرسش‌نامه‌ای شامل چنین عبارت‌هایی، پشیمانی بیماران را اندازه‌گیری کردند.
بیماران سرطان پروستات شرکت‌کننده، 6 ماه، 1 سال، 3 سال و 5 سال پس از تشخیص ارزیابی شدند. در سال 5، میزان پاسخ به نظرسنجی %71 بود.
پس از تعدیل بر اساس تفاوت‌های اولیه، مردان جراحی‌شده نسبت به مردان انتخاب‌کننده پایش فعال، پس از 5 سال دو برابر بیشتر احتمال پشیمانی از تصمیمشان را داشتند.
تعجب‌آور نبود که پشیمانی در میان مردانی بسیار شایع‌تر بود که درمان خود را بسیار کم‌اثرتر از انتظار و عوارض آن را بسیار شدیدتر ارزیابی می‌کردند.
جالب آنکه تصمیم‌گیری مشارکتی و حمایت اجتماعی به نظر می‌رسید از پشیمانی محافظت می‌کنند.
نویسندگان گفتند با توجه به توصیه‌های شبکه ملی جامع سرطان آمریکا، ممکن است به بسیاری از مردان کم‌خطری که در گذشته جراحی یا پرتودرمانی شده‌اند، امروز پایش فعال پیشنهاد شود.
با این حال، فرایند اطلاع‌رسانی بهتر در زمان تشخیص و پیش از درمان، از جمله شناسایی ارزش‌ها و اولویت‌های بیمار، می‌تواند پشیمانی را در این بیماران کاهش دهد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.