Əməliyyatdan sonra EGFR-mutant ağciyər xərçəngində molekulyar qalıq xəstəlik testi

EGFR-mutasiyalı ağciyər xərçəngində osimertinib yeniliyi

Əməliyyatla çıxarılmış EGFR-mutasiyalı kiçik hüceyrəli olmayan ağciyər xərçəngində (KHDAK) adyuvant (əməliyyatdan sonrakı) müalicə ADAURA ilə köklü dəyişib. Bu geniş klinik araşdırma EGFR inhibitoru osimertinibin (Tagrisso) plasebodan əhəmiyyətli yüksək xəstəliksiz sağqalım verdiyini göstərib. Buna görə EGFR-mutasiyalı KHDAK xəstələrinə əməliyyatdan sonra 3 ilədək osimertinib standart adyuvant müalicə kimi tövsiyə edilir.

MRH və residivin proqnozlaşdırılması

Bu yaxınlarda Nature Medicine jurnalındakı araşdırmada ADAURA iştirakçıları ətraflı izlənərək əməliyyatdan sonra aşkarlanan dövr edən şiş DNT-sinə (ctDNA) əsaslanan molekulyar rezidual / qalıq xəstəliyin (MRH) (Molecular Residual Disease, MRD) residivi proqnozlaşdırıb-proqnozlaşdırmadığı öyrənilib.

ADAURA osimertinibin faydasını göstərib. Lakin əsas sual xəstələrin həqiqətən sağalıb-sağalmadığı, yoxsa residiv yaşayacağıdır. MRH aşkarlanması EGFR-mutasiyalı xəstələrə daha fərdi yanaşma verir. Beləcə kimin nə vaxt faydalandığını və müalicəni necə daha dəqiq hədəfləməyi anlamağa başlayırıq.

MRH-müsbət xəstələrdə risk daha yüksəkdir

Təhlildə ADAURA-dan 220 xəstə (112 osimertinib, 108 plasebo) qiymətləndirilib. Randomizasiya vaxtı MRH-müsbət xəstə az olsa da, müsbətlik hər iki müalicə qrupunda pis klinik nəticələrlə əlaqəli olub.

MRH-nin klinik istifadəsi təsdiqlənərsə, yüksək riskliləri seçməyə və adyuvant osimertinibi intensivləşdirmək və ya yenidən başlamaq kimi strategiyalara kömək edə bilər. Aşağı residiv riskini də müəyyənləşdirərək lazımsız müalicə və yan təsirlərdən qaçmağa imkan verə bilər.

Osimertinibin molekulyar və klinik residivə təsiri

(a) MRD aşkarlanması ilə xəstəliksiz sağqalım hadisəsi arasındakı müddət

Bu təhlil hər iki qrupda randomizasiyadan sonra xəstəliksiz sağqalım (DFS) hadisəsi və MRD (molekulyar qalıq xəstəlik) olan 62 xəstədə aparılıb. Qrafikdə hər nöqtə bir xəstədir.

• Ortadakı şaquli xətt: MRD aşkarlanması ilə DFS hadisəsi arasındakı median müddəti göstərir.
• Bığcıq xətləri: MRD aşkarlanması ilə DFS hadisəsi arasındakı minimum və maksimum müddəti göstərir.
• Qutu sərhədləri: Yuxarı və aşağı kvartilləri göstərir.
• Bu araşdırmada: MRD DFS hadisəsindən median  4.7 ay (95% CI, 2.2–5.6 ay) əvvəl aşkarlanıb.

(b) Kaplan-Meier təhlili: DFS və MRD hadisəsi olmayan xəstələr

Bu təhlil MRD qrupunda randomizasiyadan DFS (klinik residiv və ya həyat itkisi) və ya randomizasiyadan sonrakı MRD hadisəsinə, hansının əvvəl baş verməsindən asılı olaraq, keçən müddəti göstərir.

Kaplan-Meier əyrisi:

• Mavi xətt: Osimertinib qrupu
• Sarı xətt: Plasebo qrupu
• Planlaşdırılmış müalicə müddəti: 36 ay
• DFS və MRD hadisəsi olmayanların faiz göstəriciləri:
  • Osimertinib qrupu (112 xəstə)
    • 24. ayda: 91% (84-95)
    • 36. ayda: 86% (78-92)
  • Plasebo qrupu (108 xəstə)
    • 24. ayda: 46% (36-55)
    • 36. ayda: 36% (27-45)
• Risk nisbəti (HR - Hazard Ratio, 95% CI): 0.23 (0.15-0.36)

Təhlil düzəlişsiz Cox proporsional risk modeli ilə hesablanıb.

(c) Osimertinib və plasebo qruplarında DFS və ya MRD hadisələri

Qrafik osimertinib qrupunda müalicə zamanı və bitəndən sonra baş verən DFS və ya MRD hadisələrini göstərir.

Osimertinib qrupu (112 xəstə)

• 75%: MRD və ya DFS hadisəsi olmayanlar
• 8%: Müalicə zamanı MRD/DFS hadisəsi olanlar
• 17%: Müalicədən sonra MRD/DFS hadisəsi olanlar
  • Bu qrupda:
    • 58%: Hadisə 12 ay ərzində baş verib
    • 37%: Hadisə 12-24 ay arasında baş verib
    • 5%: Hadisə 24 aydan sonra baş verib

Plasebo qrupu (108 xəstə)

• 31%: MRD və ya DFS hadisəsi olmayanlar
• 69%: MRD və ya DFS hadisəsi olanlar

Real vaxtda izləmənin gələcəyi: MRH

MRH aşkarlanması klinik onkologiyada inqilabi yenilikdir:

MRH gələcəyin üsulu olacaq və xəstələri real vaxtda izləyə biləcəyik. Məlumatlar güclüdür; bu yanaşmanı gələcək araşdırmalara daxil etmək imkanı həyəcanvericidir.

Əməliyyatdan sonra EGFR-mutasiyalı KHDAK-da MRH aşkarlanması adyuvant osimertinibi daha fərdi tətbiq etməklə nəticələri yaxşılaşdıra bilər. ADAURA-nın əlavə təhlili fərdiləşdirilmiş müalicənin əhəmiyyətini bir daha vurğulayır. Gələcək işlər MRD-nin praktikada istifadəsini daha aydın göstərəcək.