Onkoloq filmdə baş rol oynayır və həyat fəlsəfəsini bölüşür

Tibbi onkoloq Dr. Gabriel Sara və onun xərçəng xəstələrinə yanaşmasından bəhs edən filmin hekayəsini paylaşırıq.

Dr. Sara fransız aktrisa və rejissor Emmanuelle Bercot-un filmlərindən birinə baxdıqdan sonra öz həyat hekayəsinin də ekranlaşdırıla biləcəyinə inanıb. Bercot ilə tanış olanda ona xərçəng dünyasını araşdırmağı təklif edib. Öyrəndiklərindən təsirlənən Bercot Dr. Sara-nın ölüm haqqında fikirlərindən ilhamlanaraq film çəkməyə qərar verib.

Dr. Sara-nın da iştirak etdiyi və özü kimi onkoloqu canlandırdığı 2021-ci il istehsalı "Peaceful" (De Son Vivant) filmində xəstənin xərçəngə tutulması, xəstəliyi inkar etməsi və sonda ölümü qəbul etməsi prosesi göstərilir.

2021 Cannes Film Festivalında premyerası olan filmdəki bir çox dialoqun Bercot ilə söhbətlərindən qaynaqlandığını bildirən Sara deyir: "Çəkiliş zamanı oynadığım obrazın əslində özüm olduğunu anladığım anda rol oynamağı buraxıb yalnız özüm kimi davranmağa başladım.” Rejissor Bercot Dr. Sara-nın aktyorluğunu belə şərh edir: “Onu kabinetindən çəkiliş meydançasına gətirsək də, sanki hələ kabinetindəymiş kimi özü olması və bunu tamaşaçıya çatdıra bilməsi inanılmazdır."

Hər zaman həqiqəti demək

Hekayəsində həqiqi xəstələrinin həyatından da ilhamlanan Dr. Sara deyir: "Xəstələr sizə güvənir və həyatlarını əmanət edirlər. Mövcud həqiqətləri deməyəndə onlara xəyanət etmiş olursunuz. Heç kim həqiqəti eşitdikdən sonra özünü yaxşı hiss etmir, lakin həqiqəti bilmək nəyə diqqət yetirməli olduqlarını anlamağa kömək edir və təşvişə düşmələrinin qarşısını ala bilir."

Dr. Sara xəstələrinə hər zaman həqiqəti deməyi önə çəkən həkimdir və bu yanaşma filmdə də göstərilir. Lakin bütün onkoloqlar bunu qəbul etmir; bəziləri onun səmimi dürüstlüyünü sərt hesab edərək bu yanaşmaya qarşı çıxıb. Dr. Sara xəstələrlə münasibətdə onların mədəniyyətinə və emosional vəziyyətinə uyğunlaşmağı, həmişə 100% dürüst qalmaqla dili münasib seçməyi tövsiyə edir.

Bu barədə Dr. Sara deyir: "Həqiqəti bilməyin fərqli mədəniyyətlərdən gələn xəstələr üçün fərqli məna daşıdığını düşünmürəm. Lakin səhiyyə işçiləri kimi mədəniyyətlərə həssas yanaşmalı, hər xəstənin mədəniyyətinə və emosional vəziyyətinə uyğunlaşa biləcək diqqətlə düşünülmüş dildən istifadə etməliyik."

Fərqli yanaşma ilə həyatı rənglənən və güclənən xəstələr

Artıq təqaüddə olan və qırx illik fəaliyyəti boyunca fasiləsiz xəstələrlə məşğul olan Dr. Sara enerjisini işlədiyi xərçəng mərkəzində müntəzəm keçirdikləri tanqo nümayişlərinə bağladığını deyir: "Xəstələrinizlə ahəngdar hərəkət edə bilmək üçün duyğularını anlamalı və hiss etməlisiniz, əks halda birlikdə yıxılarsınız. Tanqonun mənim üçün nə qədər vacib olduğunu vurğulamaq üçün filmin dönüş nöqtəsi sayıla biləcək səhnələrindən birini onun üzərində qurduq. Səhnədə oğlu müalicə alarkən baxdığı tanqo çıxışından və hiss etdiyi ani xoşbəxtlikdən vicdan əzabı çəkən ananı, bunun nəticəsində əsəblə həkimə üz tutmasını izləyirik."

Qəhrəman sindromundan uzaq durmaq

Xəstələrin yaxınları və ya ətrafdakılar üçün xəstəliklə döyüşən şəxslərə çevrildiyi “qəhrəman sindromu”ndan azad olmalı olduğuna inanan Sara deyir: "Xəstələrin özlərini qəhrəman kimi hiss etməsini istəmirik. Sağalda biləcəyim hər xəstə üçün əlimdən gələni edir və xəstə olduqlarını qəbul etmələrinə kömək edirəm. Lakin başqa seçim qalmayanda ölməyə icazələrinin olduğunu və döyüşmək məcburiyyətində olmadıqlarını bilməlidirlər."

Xərçəngdə "qəhrəman sindromu" xərçəng diaqnozu qoyulmuş şəxsin və ya yaxınının xəstəliklə döyüşən qəhrəman kimi davranması deməkdir. Bu termin xəstənin və ya yaxınının xəstəliklə başa çıxmaq üçün güclü və dözümlü olduğunu göstərməyə çalışması kimi təsvir edilə bilər. Lakin bu yanaşma xəstə üçün çətin ola və həyatını davam etdirməsinə kömək etməyə bilər. Həmçinin qəhrəman sindromu xəstələrin və yaxınlarının xəstəliklə bağlı gerçək vəziyyəti görməsinə və qəbul etməsinə mane ola bilər.

• Əlaqəli mövzu: "Xərçənglə müharibə" ifadəsi faydadan çox zərər verir

Dr. Sara komanda yoldaşlarının xəstələrin üzləşdiyi çətinliklər haqqında nə hiss etdiklərinə əhəmiyyət verir, onları hisslərini bölüşməkdən və ya göstərməkdən utanmamağa təşviq edir. Müsahibəni bitirərkən Dr. Sara əlavə edir: "Filmin olduqca gerçəkçi olduğuna inanıram. Elə son çəkdiyim səhnədəki göz yaşlarım həqiqi idi, çünki həmin an ölən xəstəyə baxırmış kimi hiss etdim."