پزشک سرطان در یک فیلم نقش اصلی بازی می‌کند و فلسفه زندگی‌اش را به اشتراک می‌گذارد

داستان فیلمی درباره دکتر گابریل سارا، متخصص سرطان‌شناسی پزشکی، و رویکرد او به بیماران مبتلا به سرطان را بازگو می‌کنیم.

دکتر سارا پس از دیدن یکی از فیلم‌های امانوئل برکو، بازیگر و کارگردان فرانسوی، باور کرد که داستان زندگی خودش نیز می‌تواند به فیلم تبدیل شود. پس از آشنایی با برکو، به او پیشنهاد کرد دنیای سرطان را بررسی کند. برکو که تحت تأثیر آموخته‌هایش قرار گرفته بود، با الهام از دیدگاه‌های دکتر سارا درباره مرگ تصمیم به ساخت فیلم گرفت.

این فیلم محصول 2021 که دکتر سارا نیز در آن حضور دارد و نقش یک پزشک سرطان مانند خودش را بازی می‌کند، با نام "Peaceful" (De Son Vivant)، روند ابتلای یک بیمار به سرطان، انکار سرطان و سرانجام پذیرش مرگ را روایت می‌کند.

سارا می‌گوید بسیاری از گفت‌وگوهای این فیلم که در جشنواره کن 2021 نخستین نمایش خود را داشت، از دیدارهایش با برکو شکل گرفته‌اند: "هنگام فیلم‌برداری، همان لحظه که فهمیدم شخصیتی که بازی می‌کنم در واقع خود من است، بازی کردن را کنار گذاشتم و فقط مثل خودم رفتار کردم.” برکو، کارگردان فیلم، بازی دکتر سارا را این‌گونه توصیف می‌کند: “با آنکه او را از مطبش به صحنه فیلم‌برداری آوردیم، شگفت‌انگیز است که همچنان مانند کسی که در مطب خود است، خودش باقی می‌ماند و این را به تماشاگر منتقل می‌کند.".

همیشه حقیقت را گفتن

دکتر سارا که در داستانش از زندگی بیماران واقعی نیز الهام می‌گیرد، می‌گوید: "بیماران به شما اعتماد می‌کنند و زندگی‌شان را به شما می‌سپارند. وقتی واقعیت‌ها را نمی‌گویید، به آنان خیانت می‌کنید. هیچ‌کس پس از شنیدن حقیقت احساس خوبی ندارد، اما دانستن واقعیت‌ها به آنان کمک می‌کند بفهمند بر چه چیزی تمرکز کنند و می‌تواند مانع وحشتشان شود."

دکتر سارا پزشکی است که همیشه گفتن حقیقت به بیمار را در اولویت قرار می‌دهد و این رویکرد در فیلم نیز نمایش داده می‌شود. اما همه متخصصان سرطان آن را نمی‌پذیرند و برخی، صداقت صریح او را خشن می‌دانند و با این رویکرد مخالفت کرده‌اند. دکتر سارا پیشنهاد می‌کند هنگام برخورد با بیماران، با فرهنگ و وضعیت عاطفی آنان سازگار شویم و در عین 100% صادق بودن، زبان خود را متناسب کنیم.

دکتر سارا درباره این موضوع می‌گوید: "فکر نمی‌کنم دانستن واقعیت‌ها برای بیمارانی از فرهنگ‌های مختلف معنای متفاوتی داشته باشد. اما ما کارکنان حوزه سلامت باید نسبت به فرهنگ‌ها حساس باشیم و از زبانی سنجیده استفاده کنیم که با فرهنگ و وضعیت عاطفی هر بیمار سازگار باشد."

بیمارانی که با رویکردی متفاوت، زندگی‌شان رنگین‌تر و توانمندتر می‌شود

دکتر سارا که اکنون بازنشسته است و در چهل سال کار بی‌وقفه به بیماران رسیدگی کرده، می‌گوید این انرژی را مدیون اجراهای منظم تانگو در مرکز سرطان محل کارش است: "برای حرکت هماهنگ با بیماران باید احساس‌هایشان را بفهمید و حس کنید؛ وگرنه با هم زمین می‌خورید. برای نشان دادن اهمیت تانگو برای من، یکی از صحنه‌های فیلم را که می‌توان نقطه عطف نامید بر پایه تانگو ساختیم. در صحنه، مادری را می‌بینیم که پسرش تحت درمان است؛ او از تماشای اجرای تانگو و شادی لحظه‌ای خود احساس عذاب وجدان می‌کند و در نتیجه با عصبانیت به پزشک پناه می‌برد."

پرهیز از سندرم قهرمان

سارا باور دارد بیماران باید آزاد گذاشته شوند تا گرفتار «سندرم قهرمان» نشوند و به افرادی تبدیل نشوند که برای نزدیکان یا اطرافیان با بیماری می‌جنگند. او می‌گوید: "نمی‌خواهیم بیماران احساس کنند قهرمان‌اند. برای هر بیماری که امکان بهبودش باشد، هر کاری از دستم برآید انجام می‌دهم و کمک می‌کنم بیمار بودنشان را بپذیرند؛ اما وقتی گزینه دیگری نمانده است، باید بدانند اجازه دارند از دنیا بروند و مجبور نیستند بجنگند."

در سرطان، "سندرم قهرمان" به این معناست که فرد مبتلا به سرطان یا یکی از نزدیکانش مانند قهرمانی رفتار کند که با بیماری می‌جنگد. این اصطلاح را می‌توان تلاش بیمار یا نزدیکانش برای نشان دادن قدرت و پایداری در مواجهه با بیماری دانست. اما این رویکرد ممکن است برای بیمار دشوار باشد و به ادامه زندگی او کمک نکند. همچنین سندرم قهرمان می‌تواند مانع دیدن و پذیرفتن وضعیت واقعی بیماری توسط بیمار و نزدیکانش شود.

• موضوع مرتبط: اصطلاح «جنگ با سرطان» بیش از فایده، آسیب می‌رساند

دکتر سارا به احساس همکارانش درباره دشواری‌های بیماران اهمیت می‌دهد و آنان را تشویق می‌کند از بیان یا نشان دادن این احساس‌ها خجالت نکشند. او در پایان مصاحبه می‌افزاید: "باور دارم فیلم بسیار واقعی است؛ چنان‌که اشک‌های من در آخرین صحنه‌ای که بازی کردم واقعی بود، چون آن لحظه احساس کردم به بیماری نگاه می‌کنم که دارد از دنیا می‌رود."