ارتباط ایمنی مغز و میل شبانه به الکل کشف شد

پژوهشگران دانشگاه آدلاید ارتباطی میان دستگاه ایمنی مغز و میل به نوشیدن الکل یافتند. مغز، رفتار و ایمنی نام مجله منتشرکننده این مطالعه است؛ از نخستین پژوهش‌هایی که ارتباط ایمنی مغز و انگیزه نوشیدن شبانه را نشان می‌دهد.

در موش آزمایشگاهی، پژوهشگران با دارویی که پاسخ مشخص ایمنی مغز را مسدود می‌کند توانستند میل نوشیدن را متوقف کنند.

مطالعه مهمی برای شناخت سازوکار زیستی نیاز به مصرف الکل، پرمصرف‌ترین ماده اعتیادآور جهان، است.

میل نوشیدن در تاریکی بیشتر است

ریتم شبانه‌روزی بر مرکز پاداش مغز و ایمنی اثر دارد. رفتار پاداشی و پاسخ ایمنی در تاریکی فعال‌ترند. هر دو یک عنصر مشترک دارند: گیرنده شبه‌تول 4 (TLR4)!

گیرنده شبه‌تول 4، پروتئین غشای سلول است که ژن TLR4 کد می‌کند. این ساختار پروتئینی، یعنی گیرنده وظیفه اصلی‌اش شناخت میکروارگانیسم مضر، فعال کردن ایمنی و آغاز التهاب است. همچنین مسئول اثر و تحمل تدریجی مسکن اپیوئیدی با نسخه قرمز و سبز، مانند مورفین، دانسته می‌شود. بنابراین مثلاً در مسمومیت یا مصرف بیش‌ازحد اپیوئید، داروی مهارکننده TLR4 (آنتاگونیست) استفاده می‌شود. نمونه نالوکسان (naloxone) است؛ مهارکننده وریدی TLR4. شکل قرصی داروی مشابه نالترکسون (naltrexone) به نام Ethylex هم در درمان اعتیاد الکل و مواد به کار می‌رود.

جالب است TLR4 هم با لذت و هم ایمنی مرتبط است. تفسیر این رابطه شاید چنین باشد که تحریک زیاد لذت، التهاب مزمن و مشکلات ناشی از آن، و تحریک کم، ضعف ایمنی مانند زونا ایجاد می‌کند.

در مطالعه، برای تعیین نقش ایمنی مغز در میل الکل و آزمودن خاموش کردن پاداش، آنتاگونیست متفاوت TLR4 یعنی «(+) - نالترکسون» استفاده شد.

برای نخستین بار ارتباط ایمنی و انگیزه الکل شبانه یافت شد. پس از (+)-Naltrexone در موش، نوشیدن به‌ویژه شب به‌طور چشمگیر کم شد. نتیجه اینکه مسدود کردن بخشی از ایمنی مغز، انگیزه شبانه موش را بسیار کاهش می‌دهد. این تحول برای اقدامات مقابله با اعتیاد الکل و سلامت امیدوارکننده است.

ممکن است برایتان جالب باشد:

• تعادل ظریف میان زیان‌ها و فواید الکل