ارتباط میکروبیوم دهان و سرطان کولورکتال: پژوهش تازه چه می‌گوید؟
در این مقاله
سرطان‌های کولون و رکتوم، سومین سرطان شایع در جهان‌اند. هرچند بروز آن‌ها در سالمندان کاهش می‌یابد، در بزرگسالان جوان رو به افزایش است. در سال‌های اخیر، شواهد نقش مهم احتمالی میکروبیوم روده در ایجاد سرطان کولورکتال بیشتر شده‌اند. اما نقش میکروبیوم دهان به‌اندازهٔ کافی روشن نبود؛ ازاین‌رو بررسی اثر باکتری‌های دهانی بر سرطان کولورکتال اهمیت زیادی داشت.
میکروبیوم دهان و سرطان رودهٔ بزرگ
در 11 مارس 2025، Cancer مطالعه‌ای جامع دربارهٔ اثر باکتری‌های دهانی بر خطر سرطان کولورکتال منتشر کرد. این پژوهش به رهبری Emily Vogtmann در سه گروه بزرگِ Agricultural Health Study (AHS)، National Institutes of Health–AARP (NIH-AARP) و Prostate, Lung, Colorectal, and Ovarian (PLCO) انجام شد.
در این پژوهش، نمونه‌های دهانی در مجموع 3431 نفر بررسی شدند. با استخراج DNA و توالی‌یابی RNA ریبوزومی 16S از این نمونه‌ها، نمایهٔ میکروبیوم دهان شکل گرفت.
یافته‌ها چه می‌گویند؟
نتایج مطالعه نشان می‌دهند میکروبیوم دهان در ارزیابی کلی ، یعنی تحلیلی که کل کولون و رکتوم را در بر می‌گیرد، ارتباط آشکاری با خطر سرطان کولورکتال نشان نمی‌دهد.
اما وقتی پژوهشگران نواحی آناتومیک مختلف کولون و رکتوم، یعنی (کولون پروگزیمال, کولون دیستال و رکتوم) را جداگانه تحلیل کردند، یافتند که بعضی انواع باکتری به‌طور قابل‌توجهی بر خطر سرطان در این نواحی اثر می‌گذارند:
- باکتری Olsenella به‌ویژه خطر سرطان کولون دیستال را 2.16 برابر افزایش می‌دهد.
- باکتری Prevotella 2 نیز خطر سرطان رکتوم را به میزان 68% افزایش می‌دهد.
یعنی هرچند در ارزیابی کلی ممکن است ارتباطی دیده نشود، تحلیل ناحیه‌ویژه نشان می‌دهد باکتری‌های معینی خطر سرطان را در بخش‌های مشخصی افزایش می‌دهند.
-
مشخص شد تنوع میکروبیوم دهان (تنوع آلفا) حاصل از تحلیل‌های UniFrac، خطر سرطان کولون دیستال و رکتوم را افزایش می‌دهد، اما بر خطر سرطان کولون پروگزیمال اثر ندارد.
معنای یافته‌ها و اهمیت بالینی
نویسندگان تأکید دارند نتایج، به‌ویژه برای شناخت خطرهای ناحیه‌ای سرطان کولورکتال، دریچه‌ای تازه می‌گشایند. شواهد قوی دربارهٔ نقش احتمالی انواع معین باکتری دهان در ایجاد سرطان کولون و رکتوم فراهم شده است. این موضوع ممکن است در آینده ابعاد تازه‌ای به روش‌های تشخیص و ارزیابی خطر بیفزاید.
محدودیت‌های پژوهش
پژوهش محدودیت‌هایی دارد. نمونه‌ها فقط یک‌بار گرفته شدند و فعالیت‌های بهداشت دهان یا وضعیت‌های سلامت ثبت نشدند. همچنین چون بیشتر شرکت‌کنندگان سفیدپوست و دارای موقعیت اجتماعی‌اقتصادی بالا بودند، تعمیم یافته‌ها به همهٔ جمعیت ممکن است محدود باشد.
نتیجه و دیدگاه
این مطالعه سرنخ‌های مهمی دربارهٔ اثر باکتری‌های دهانی بر خطر سرطان کولورکتال فراهم کرد. پژوهش‌های آینده با جمعیت‌های متنوع و نمونه‌گیری در زمان‌های متعدد می‌توانند این ارتباط را بهتر روشن کنند. ادغام در عملکرد بالینی نیز ممکن است با پایش منظم میکروبیوم دهان و وارد کردن آن به ارزیابی خطر سرطان کولورکتال انجام شود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.