آیا افزایش وزن پس از تشخیص سرطان پستان بر طول عمر اثر میگذارد؟

در این مقاله
هنوز با شنیدن نام سرطان، بسیاری به یاد بیمارانی لاغر، بیاشتها و ضعیف میافتند. اما بهویژه در افرادی که در مراحل اولیه تشخیص داده میشوند، و با پروتکلهای درمانی مدرن، این تصویر بهطور چشمگیری تغییر کرده است. پژوهشهای سالهای اخیر نشان میدهند شمار قابلتوجهی از بیماران سرطانی حین درمان وزن اضافه میکنند و این وضعیت نیز ممکن است بر موفقیت درمان و بقای طولانیمدت اثر بگذارد.
برای نمونه، در مطالعهای پس از تشخیص سرطان پستان, مشخص شد که 67% بیماران طی دو سال پس از تشخیص به اضافهوزن یا چاقی میرسند .
از دلایل این افزایش وزن، درمانهای هورمونی، بهویژه مصرف کورتون، افزایش اشتهای ناشی از درمان و کاهش فعالیت جسمی هستند. کورتون با ایجاد آثاری شبیه کورتیزول در بدن، میتواند اشتها را افزایش دهد و ذخیره چربی را تحریک کند.
اما آیا وزن اضافهشده پس از تشخیص فقط مسئلهای ظاهری است، یا خطر مرگ ناشی از سرطان پستان را نیز افزایش میدهد؟ کنگره سرطان پستان 2025 انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی (ESMO)محل ارائه دادههای تازهای بود که پاسخهایی قابلتوجه به این پرسش میدهند.

مبنای مطالعه: 6803 زن و پیگیری 8.5 ساله
این مطالعه آیندهنگر به سرپرستی دکتر Sixten Harborg از دانشگاه Aarhus، با استفاده از دادههای پژوهش شناختهشده Nurses’ Health Study تغییرات وزن بدن پیش و پس از تشخیص را بررسی کرد. در این مطالعه، بیماران مبتلا به سرطان پستان غیرمتاستاتیک بودند و در مجموع 6803 زن وارد مطالعه شدند.
شرکتکنندگان بر اساس وزن پیش از تشخیص طبقهبندی شدند و تغییرات وزن پس از تشخیص به این دستهها تقسیم شد:
-
وزن پایدار: تغییر بین –%2 و +%2
-
کاهش وزن متوسط: –%2 تا –%5
-
کاهش وزن شدید: کاهشی بیش از –%5
-
افزایش وزن متوسط: +%2 تا +%5
-
افزایش وزن شدید: افزایشی بیش از +%5
در طول پیگیری، 1179 زن بر اثر سرطان پستان جان باختند.
📊 یافتههای اصلی: افزایش وزن بیش از +%5 خطر را بالا میبرد
در زنانی که پس از تشخیص افزایش وزن شدید داشتند، خطر مرگ ناشی از سرطان پستان در مقایسه با افراد دارای وزن پایدار، بهطور معناداری بیشتر بود:
➤ در میان زنانی که پس از تشخیص سرطان پستان وزن زیادی اضافه کردند، خطر مرگ بهطور کلی 26% بیشتر بود.
➤ اگر فرد پیش از تشخیص وزن طبیعی داشت، وزن اضافهشده پس از درمان این خطر را 32% افزایش میداد.
➤ در زنان دارای اضافهوزن خفیف پیش از تشخیص (یعنی دارای اضافهوزن اما نه چاق)، این خطر تا 37% افزایش مییافت.
➤ اما اگر فرد از قبل چاق بود، وزن اضافی پس از تشخیص، خطر را بهطور معناداری بیشتر نمیکرد.
📌 یعنی: افزایش وزن بیشترین اثر را بر زنان دارای وزن طبیعی یا اضافهوزن خفیف دارد. به همین دلیل، کنترل وزن حین درمان عاملی مهم در مقابله با بیماری است.
و کاهش وزن چطور؟
در مطالعه، خطر مرگ در زنانی که پس از تشخیص کاهش وزن شدید داشتند نیز اندکی بیشتر به نظر میرسید، اما این افزایش از نظر آماری معنادار نبود:
-
کاهش وزن شدید: افزایش 14% خطر، اما بدون معناداری آماری (فاصله اطمینان 95%: 0.96–1.34)
تغییرات متوسط وزن، چه کاهش و چه افزایش، اثر معناداری نشان ندادند.
دیدگاه: «پیشگیری از درمان مؤثرتر است»
این یافتهها بهویژه برای زنان دارای وزن سالم یا اضافهوزن خفیف «هشداری مهم» هستند. به گفته پژوهشگر، احتمالاً دلیل این وضعیت آن است که زنان چاق در زمان تشخیص از قبل در معرض خطر بالا قرار دارند.
همچنین در یک فراتحلیل تازه از 64 مطالعه، ارتباط شاخص توده بدنی (BMI) بالا پس از تشخیص با موارد زیر مشخص شده بود:
-
افزایش خطر مرگ به هر علت
-
افزایش خطر مرگ اختصاصی سرطان پستان
-
افزایش خطر ایجاد دومین سرطان اولیه پستان .
مداخلات امیدبخش: مطالعه BWEL
پس چه میتوان کرد؟
مطالعه BWEL (Breast Cancer Weight Loss) میتواند نمونهای برای پاسخ به این پرسش باشد. در این مطالعه، زنانی که درمان خود را طی 14 ماه پس از تشخیص به پایان رسانده بودند، با این ویژگیها شرکت کردند: بیش از 3100 زن با شاخص توده بدنی ≥27 .
با یک برنامه کاهش وزن مبتنی بر تماس تلفنی، شرکتکنندگان:
-
طی 12 ماه کاهش وزن پایدار و از نظر بالینی معناداری داشتند.
-
بهبود مقاومت به انسولین و نشانگرهای متابولیک را تجربه کردند.
همچنین، مطالعه بزرگ دیگری درباره رژیم غذایی و سرطان, تأکید کرد که حتی کاهش وزن خفیف در زنان بالای 50 سال، خطر سرطان پستان را کاهش میدهد .
نتیجه: پیشگیری از افزایش وزن ممکن است از کاهش وزن مهمتر باشد
کنترل وزن پس از سرطان پستان فقط مسئلهای ظاهری نیست، بلکه عاملی حیاتی در سیر بیماری است. این یافتههای جدید پیام روشنی دارند:
👉 افزایش وزن شدید پس از تشخیص، بهویژه در زنان دارای وزن سالم یا اضافهوزن، خطر مرگ را افزایش میدهد.
ازاینرو بیماران و متخصصان سلامت نباید در دوره پس از درمان، پیگیری تغذیه، فعالیت جسمی و سبک زندگی را نادیده بگیرند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.