آیا پایش فعال بدون جراحی در سرطان پروستات زودرس ایمن است؟

در کنگره انجمن اورولوژی اروپا 2014 که اخیراً در سوئد برگزار شد، اعلام گردید پایش فعال در درمان سرطان پروستات زودرس از جراحی ایمن‌تر است.

هرچند سرطان پروستات از شایع‌ترین و مرگ‌بارترین سرطان‌های مردان است، با شناسایی زودرس موفقیت درمان بسیار بالاست. طبیعتاً درمان مانند هر سرطان بر اساس مرحله متفاوت است. در مرحله زودرس گزینه‌های زیادی مانند برداشتن بافت سرطانی با جراحی، پرتودرمانی یا پایش فعال بدون مداخله فوری (پیگیری نزدیک) وجود دارد. اما شوک و استرس پس از تشخیص، پرسیدن همه چیز از پزشک را دشوار می‌کند؛ پس اطلاع‌رسانی و راهنمایی پزشک بسیار مهم است. چون بهترین روش هنوز روشن نیست و فقط برخی مزایا و معایب شناخته شده‌اند، انتخاب بحث‌برانگیز است. بنابراین باید آن‌ها ارزیابی و بیمار و پزشک مشترک تصمیم بگیرند. برای این منظور به‌ویژه پزشکان باید همه پیشرفت‌ها را از نزدیک دنبال و ارزیابی کنند.

در برخی مطالعات قبلی گفته شده است بیمارانی که برای سرطان پروستات مرحله زودرس جراحی شده‌اند، مرگ کمتری از سرطان پروستات و مدت بقای طولانی‌تری داشته‌اند. اما شواهد در این زمینه بسیار ناکافی است؛ زیرا مطالعاتی هم وجود دارند که می‌گویند چنین وضعیتی وجود ندارد.

در مطالعه اعلام‌شده در کنگره انجمن اورولوژی اروپا، 993 مرد مبتلا به سرطان پروستات زودرس بیش از 20 سال با پایش فعال زیر نظر بودند. در این روش تا نیاز نباشد درمان و تا نشانه پیشرفت نباشد مداخله نمی‌شود. در نتیجه فقط 15 بیمار از سرطان پروستات مردند و در 7 بیمار گسترش به بافت دوردست ایجاد شد.

نتایج این طولانی‌ترین پیگیری تاکنون نشان می‌دهد با پایش فعال سرطان پروستات زودرس، مرگ سرطان پایین است. همچنین به علت نبود عوارض جراحی و کیفیت زندگی بالاتر، انجمن اورولوژی اروپا پیگیری نزدیک را ایمن‌تر می‌داند. تصور می‌شود این رویکرد از درمان غیرضروری و عوارض دائمی محافظت می‌کند.

در نتیجه هیچ‌یک از این مطالعات هنوز حرف آخر درباره درمان ایده‌آل پروستات زودرس نزده‌اند، اما هرکدام راهنما هستند. وظیفه پزشکان دنبال کردن نزدیک همه پیشرفت‌ها و ارائه گزینه‌ها با همه مزایا و معایب شناخته‌شده به بیمار است.