رفتن به محتوا
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · متخصص انکولوژی پزشکی
تماس+90 (538) 677 60 18

آیا سرطان واگیردار است؟ پزشک رامبرانت، نیکولاس تولپ، و خطای تراژیک تاریخ پزشکی

آیا سرطان واگیردار است؟ پزشک رامبرانت، نیکولاس تولپ، و خطای تراژیک تاریخ پزشکی
در این مقاله

روز 51 (مجموعهٔ تاریخ سرطان در 365 روز)

داستان اینکه روشنگری علمی، که با کشف مایعات لنفاوی آغاز شد، چگونه به هیستری تاریکِ «واگیری» تبدیل شد.

در نوشتهٔ پیشین (روز 50)، بررسی کردیم که چگونه گاسپاره آسلی، کالبدشناس ایتالیایی، با کشف «رگ‌های شیری» (دستگاه لنفاوی)، شاهراه پنهانی را یافت که سرطان در بدن در آن سفر می‌کند. این کشف تحول‌آفرین باور 1500 سالهٔ جالینوس به «صفرای سیاه» را فروریخت و جای آن را به این اندیشه داد که سرطان بیماری‌ای است که با مایعات بدن (لنف) منتشر می‌شود؛ همان «نظریهٔ لنف». اما تا میانهٔ قرن 17، این یافتهٔ تازهٔ پزشکی در آستانهٔ آن بود که با استنباطی نادرست یکی از هولناک‌ترین بحران‌های اجتماعی تاریخ سرطان‌شناسی را برانگیزد: اگر سرطان با این مایعات درون ما منتشر می‌شود، آیا می‌تواند مانند طاعون یا جذام به دیگران نیز سرایت کند؟

آن پزشک مشهور در نقاشی رامبرانت

بی‌گمان یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار تاریخ هنر، نقاشی سال 1632 رامبرانت، نقاش هلندی، با عنوان «درس کالبدشناسی دکتر نیکولاس تولپ» را دیده‌اید. در آن نقاشی، پزشک کلاه‌به‌سر، بااعتمادبه‌نفس و پرجذبه‌ای که بازوی جسدی را تشریح می‌کند و کالبدشناسی عضلات و تاندون‌ها را به جراحان گردآمده نشان می‌دهد، دکتر نیکولاس تولپ است (1593-1674).

دکتر تولپ نه‌فقط مشهورترین پزشک آمستردام، بلکه شهردار آن شهر نیز بود. او سال‌ها سوابق پزشکی بیمارانش را با دقت فراوان ثبت کرده بود و در 1641 اثر مشهور خود، مجموعهٔ موارد نادر با عنوان Observationes Medicae (مشاهدات پزشکی)، را منتشر کرد. داستان اندوهباری که قرار بود تاریخ سرطان‌شناسی را برای سده‌ها به بیراهه ببرد و وحشتی گسترده ایجاد کند، در صفحات همین کتاب قرار داشت.

یک مادر، یک کودک و شیر مرگبار

دکتر تولپ در کتابش مورد زنی را شرح می‌داد که سرطان پستان پیشرفته، زخم‌شده (باز به بیرون) و خونریزی‌دهنده داشت. در شیوه‌های پزشکی آن زمان، برای کاهش فشار آبسه‌ها و ورم‌های پستان یا تخلیهٔ مایع انباشته‌شده، ممکن بود از روش «مکیدن پستان» استفاده شود.

لحظهٔ تولد خطای تاریخی

بنا بر ثبت‌های دکتر تولپ، پسر خردسال این زن که از او شیر می‌مکید (یا بنا بر برخی اسناد تاریخی، خدمتکاری در خانه)، اندکی بعد دچار توموری عظیم و کشنده در فک و دهان شده بود. وقتی دکتر تولپ این دو رویداد مستقل را به هم پیوند داد، نتیجه‌ای خطرناک در ذهنش شکل گرفت: سرطان فک کودک به‌دلیل مکیدن مایع سرطانی از پستان مادر به وجود آمده بود! تولپ با زبانی قاطع این حکم را در کتابش نوشت: «سرطان می‌تواند مانند زهر از بدنی به بدن دیگر منتقل شود؛ سرطان واگیردار است!» (نظریهٔ واگیری).

بی‌هیچ تفاوتی با «طاعون»: تولد نظریهٔ واگیری

دکتر نیکولاس تولپ در این اندیشه تنها نبود. پزشک مشهور پرتغالی دیگری که در همان دوران زندگی می‌کرد، زاکوتوس لوزیتانی (1575-1642)، نیز مشاهده کرده بود که در خانواده‌ای سه‌فرزندی ساکن یک خانه، همه به‌ترتیب به سرطان مبتلا شده‌اند (احتمالاً یک سندرم ژنتیکی) و ادعا کرده بود سرطان به‌شدت واگیردار است.

لوزیتانی و تولپ خطاب به تمام جراحان و پزشکان اروپا اعلام کردند مایعات خارج‌شده از زخم بیماران دارای سرطان باز و زخم‌شده بسیار سمی‌اند و افراد سالم باید حتماً از این بیماران دور بمانند.

توضیح پزشکی نوین

امروز به‌کمک زیست‌شناسی مولکولی می‌دانیم که سرطان قطعاً واگیردار نیست . تودهٔ ایجادشده در فک کودک در مورد دکتر تولپ، احتمالاً توموری دوران کودکی ناشی از ویروس اپشتین–بار (مانند لنفوم بورکیت) یا عفونت باکتریایی ساده‌ای بود که شدید شده بود.

آغاز هیستری اجتماعی

در قرن 17، این «نظریهٔ واگیری» نادرست از حد مقاله‌ای پزشکی فراتر رفت و به هیستری اجتماعی بدل شد. اگر سرطان مانند جذام یا طاعون واگیردار بود، پس بیماران سرطانی میان افراد سالم چه می‌کردند؟

در نوشتهٔ 52، یکی از تاریک‌ترین صفحات «سرطان‌شناسی اجتماعی» تاریخ را خواهیم گشود: تراژدی بیماران سرطانی رانده‌شده از بیمارستان‌ها و طردشده از جامعه همچون مبتلایان به جذام، و تأسیس نخستین «خانه‌های جداگانهٔ سرطان» اروپا را خواهیم خواند.

شفا یعنی بتوان بیمار را در جامعه نگه داشت

تاریخ سرطان تنها تاریخ سلول‌ها و داروها نیست؛ تاریخ ترس‌ها، خطاها و انگ‌زنی (استیگما) نیز هست. تصور نادرست «واگیری»، که حتی درخشان‌ترین ذهن‌های دوران مانند دکتر نیکولاس تولپ نیز گرفتار آن شدند، رنجی بسیار بیشتر از خود بیماری به بیماران سرطانی تحمیل کرد و آن‌ها را سده‌ها از عزیزان و جامعه جدا ساخت.

آنچه امروز در سرطان‌شناسی «راهنمایی دقیق» می‌نامیم، تنها تجویز داروی درست نیست. بلکه رهاکردن بیمار از بارهای روانی کهنه و تاریکی است که به او احساس «طاعون‌زدگی» می‌داد، و فراهم‌کردن بازسازی اجتماعی در کنار بازسازی زیستی. سرطان واگیردار نیست؛ تنها چیز واگیردار، امید و مهربانی‌ای است که اطلاعات درست به همراه می‌آورد.

منابع تاریخی و علمی

  • 1. Tulp, N. (1641). Observationes Medicae. آمستردام: Lodewijk Elzevir.
  • 2. Faguet, G. B. (2015). تاریخ کوتاه سرطان: نقاط عطف دیرینه در بنیان پایگاه دانش کنونی ما. International Journal of Cancer.
  • 3. Mukherjee, S. (2010). امپراتور همهٔ بیماری‌ها: زندگی‌نامهٔ سرطان. Scribner.
  • 4. Scholl, J. et al. (2021). واگیری سرطان. در: تاریخ سرطان‌شناسی.
هوش مصنوعی DROZDOGAN

این مقاله را با هم بررسی کنیم

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

هوش مصنوعی DROZDOGAN

دستیار Drozdogan

آیا سرطان واگیردار است؟ پزشک رامبرانت، نیکولاس تولپ، و خطای تراژیک تاریخ پزشکی

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

اطلاعات گفت‌وگو و حریم خصوصی

این گفت‌وگو را دستیار Drozdogan پاسخ می‌دهد. مدیران مجاز سایت ممکن است آن را برای بررسی کیفیت بازبینی کنند. اطلاعات شخصی را به اشتراک نگذارید.

پاسخ‌ها با زیرساخت OpenAI تهیه می‌شوند. پرسش‌ها و پاسخ‌ها در آن سرویس پردازش می‌شوند؛ سوابق گفت‌وگو در سایت ما ذخیره می‌شوند. اطلاعات هویتی، تماس یا سلامت شخصی را به اشتراک نگذارید.

0 / 1000

فقط برای اطلاع‌رسانی است؛ تشخیص شخصی یا توصیه درمانی ارائه نمی‌شود.

مقاله‌های مرتبط

مقاله‌های دیگر درباره این موضوع را بخوانید.

از تازه‌ها باخبر بمانید

مقاله‌های تازه و پیشرفت‌های علمی را از طریق ایمیل دریافت کنید.

Google Analytics در صفحات عمومی مستقل از این پنجره کار می‌کند و ممکن است از کوکی‌های تحلیلی استفاده کند. انتخاب شما در اینجا فقط خدمات خارجی را کنترل می‌کند.