ایمنی‌درمانی در ملانوم پیشرفته قابل جراحی؛ پیش از جراحی یا پس از آن؟
در این مقاله
ملانوما، تهاجمی‌ترین نوع سرطان پوست و در عین حال سرطانی است که ایمنی‌درمانی در آن بیشترین اثر را دارد. بر اساس آمار جهانی سرطان، در 2020، 4% موارد سرطان پوست جهان ملانوما بودند.
ملانوم‌ها بر اساس مرحله و ویژگی‌های ژنتیکی مشخص دسته‌بندی می‌شوند. ملانوم مرحله 3 به بافت زیر پوست یا غدد لنفاوی گسترش یافته، اما به اندام‌های دور نرسیده است. درمان استاندارد، جراحی برای برداشت تومور و سپس برداشتن غدد لنفاوی است. مرحله 4، مرحله‌ای است که تومور به بخش‌های دیگر بدن متاستاز داده، یعنی منتشر شده است.
مفهومی تازه برای ملانوما: پری‌ادجوانت
در بیماران تحت درمان ملانوم مرحله 3 و 4 که با جراحی قابل برداشت است، در رویکرد پری‌ادجوانت، یعنی آغاز پیش از جراحی و ادامه پس از آن، ایمنی‌درمانی پمبرولیزومب می‌تواند در مقایسه با ادجوانت (پس از جراحی) پمبرولیزومب به‌تنهایی، نتایج بهتری فراهم کند. این نتایج در New England Journal of Medicine در 2 مارس 2023 منتشر شدند.
این رویکرد تازه، ترکیب ایمنی‌درمانی نئوادجوانت و ادجوانت است.
در این مطالعه، فرضیه‌ای آزموده شد که اگرچه ایمنی‌درمانی ادجوانت پس از جراحی در ملانوم مرحله 3 یا 4 سودمند است، استفاده پیش از جراحی می‌تواند سلول‌های T ضدتومور بیشتری را فعال کند.
پژوهشگران مشاهده کردند بیماران دریافت‌کننده پمبرولیزومب پری‌ادجوانت نسبت به گروه ادجوانت، بقای بدون رویداد (EFS) طولانی‌تری داشتند.
اصطلاح «olaysız sağkalım» در ترکی، معادلِ event free survival (EFS) است و به مدت بقای بدون بیماری پس از درمان یا مداخله اشاره دارد؛ یعنی زمان از آغاز درمان تا بازگشت بیماری یا مرگ بیمار. این معیار برای ارزیابی میزان موفقیت بیمار از نظر اثربخشی درمان استفاده می‌شود.
مطالعه SWOG S1801
در این کارآزمایی بالینی برچسب‌باز فاز 2، تعداد 313 بیمار دارای ملانوم مرحله IIIB-IVC قابل برداشت جراحی شرکت داشتند.
- 154 بیمار به دریافت 3 دوز پمبرولیزومب نئوادجوانت (پیش از جراحی) و 15 دوز ادجوانت، یا
- 159 بیمار به دریافت فقط 18 دوز پمبرولیزومب ادجوانت، به‌طور تصادفی در یکی از دو گروه تخصیص یافتند.
در 14,7 ماه پیگیری، بقای بدون رویداد در گروه پری‌ادجوانت به‌طور معناداری طولانی‌تر بود (P = 0,004).
میزان بقای بدون رویداد 2 ساله در گروه پری‌ادجوانت 72% و در گروه فقط ادجوانت 49% بود.
بقای بدون رویداد 2 ساله در همه زیرگروه‌ها به نفع پری‌ادجوانت بود.
در گروه پری‌ادجوانت، 50 بیمار همه دوره‌های ادجوانت را کامل کردند و هیچ‌یک عود بیماری نداشتند. در گروه ادجوانت، 38 بیمار همه دوره‌ها را کامل کردند و 4 نفر از آنها (11%) عود داشتند.
در زیر، تحلیل دقیق بقای بدون رویداد بر اساس زیرگروه بیماران دیده می‌شود.
در هر دو گروه بیشتر بیماران جراحی شدند: 88% گروه پری‌ادجوانت و 95% گروه فقط ادجوانت. در گروه پری‌ادجوانت، 10 بیمار هنگام تحلیل هنوز پمبرولیزومب نئوادجوانت دریافت می‌کردند.
علت‌های جراحی نشدن در گروه پری‌ادجوانت، پیشرفت بیماری (12 بیمار)، پس گرفتن رضایت شرکت در کارآزمایی (2 بیمار)، سمیت (1 بیمار) و بیماری همراه (1 بیمار) بود. همچنین گزارش شد یک بیمار دارای پاسخ کامل بالینی، جراحی را نپذیرفت و پس از 31,5 ماه پیگیری همچنان بقای بدون رویداد داشت.
در گروه فقط ادجوانت، پس گرفتن رضایت (7 بیمار) و مشکلات زمان‌بندی (1 بیمار) از علت‌های جراحی نشدن بودند.
در گروه پری‌ادجوانت، 19 عارضه درجه 3-4 (جدی) به درمان نئوادجوانت و 7 عارضه جدی به ادجوانت نسبت داده شد؛ در گروه فقط ادجوانت، 11 عارضه جدی به ادجوانت نسبت داده شد. در هیچ‌یک از دو گروه مرگی منتسب به پمبرولیزومب رخ نداد.
در نتیجه، این مطالعه نشان می‌دهد پمبرولیزومب پری‌ادجوانت از ادجوانت مؤثرتر است. نتایج، فایده ترکیب ایمنی‌درمانی نئوادجوانت و ادجوانت در ملانوم مرحله 3 و 4 قابل جراحی را نشان می‌دهند. اما عوارض درمان نیز باید در نظر گرفته شوند. مطالعه همچنین نشان می‌دهد زمان‌بندی ایمنی‌درمانی می‌تواند اثری مهم بر پیامد بیماران داشته باشد.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.