ایمنی‌درمانی در سرطان دهانه رحم موضعی پیشرفته پرخطر مؤثر یافت شد

سرطان سرویکس (دهانه رحم) از سرطان‌های مهم زنان در جهان است و اگرچه با تشخیص زودهنگام درمان‌پذیر است، در مراحل پیشرفته نیاز زیادی به تولید درمان‌های مؤثر برای آن وجود دارد. راهبردهای درمانی تازه می‌توانند طول عمر و کیفیت زندگی بیماران را افزایش دهند. مطالعه KEYNOTE-A18 امکان پر کردن این خلأ و ارائه رویکردهای امیدوارکننده جدید در درمان سرطان دهانه رحم را دارد.

یافته‌های مطالعه KEYNOTE-A18

داده‌های ارائه‌شده در کنگره ESMO 2023 برای نخستین بار نشان می‌دهند که ایمنی‌درمانی‌های رده مهارکننده‌های نقاط وارسی ایمنی می‌توانند پیامدها را در سرطان دهانه رحم موضعی پیشرفته پرخطر بهبود دهند.

در زیر طرح مطالعه دیده می‌شود:

در مطالعه KEYNOTE-A18، در بیماران دریافت‌کننده ترکیب پمبرولیزوماب و شیمی‌پرتودرمانی هم‌زمان (KRT)، خطر پیشرفت سرطان در مقایسه با بیماران دریافت‌کننده دارونما و KRT، 30% کمتر بود (HR 0,70؛ CI ‏95%، ‏0,55–0,89؛ p=0,0020).

بهبود معنی‌دار بقای بدون پیشرفت

اگرچه داده‌های بقای کلی هنوز کامل نشده‌اند، گرایش مطلوبی در بازوی پمبرولیزوماب گزارش شد (HR 0,73؛ CI ‏95%، ‏0,49–1,07). همچنین نشان داده شد که ترکیب پمبرولیزوماب و KRT نمایه ایمنی قابل‌مدیریتی دارد.

این، از سال 1999 در زمینه سرطان دهانه رحم موضعی پیشرفته، نخستین مطالعه مثبت است و باز شدن دریچه‌ای تازه برای استفاده از ایمنی‌درمانی در این بیماری را نشان می‌دهد.

امیدها و راهبردهای آینده

در نتیجه، اهمیت اساسی ایمنی‌درمانی در درمان سرطان دهانه رحم قطعی شده است. می‌بینیم که در موارد متاستاتیک، عودکرده یا مقاوم به درمان، هم در خط اول و هم خط دوم مؤثر است و در سرطان‌های موضعی پیشرفته همراه شیمی‌درمانی و پرتودرمانی به‌طور مؤثر عمل می‌کند. برای بیمارانی که با روش‌های استاندارد سرطانشان کنترل نمی‌شود، فوراً به گزینه‌های درمانی تازه نیاز داریم. کونژوگه‌های آنتی‌بادی–دارو که مولکول‌های ویژه سطح سلول سرطان دهانه رحم، مانند فاکتور بافتی یا HER2، را هدف می‌گیرند، راهبردهای جدید امیدوارکننده‌ای هستند.