ایمنی‌درمانی نیولوماب برای ملانوم مرحله IIB-C تأیید FDA را دریافت کرد
در این مقاله
برای درمان ادجوانت ملانوم مرحله IIB و IIC که با جراحی کاملاً برداشته شده است (درمان پس از جراحی برای کاهش خطر عود سرطان)، نیولوماب (Opdivo، Bristol-Myers Squibb) به‌عنوان داروی ایمنی‌درمانی در 13 اکتبر 2023 تأیید FDA (سازمان غذا و داروی ایالات متحده) را دریافت کرد.
این پیشرفت برای درمان ادجوانت بیماران در این وضعیت، دومین تأیید FDA است. پمبرولیزوماب (Keytruda) برای همین اندیکاسیون، در سال 2021 توسط FDA تأیید شده بود.
ملانوم مرحله IIB/C به چه معناست؟
ملانوم نوعی تهاجمی از سرطان پوست است که 5% سرطان‌های پوستی را تشکیل می‌دهد. مرحله‌بندی ملانوم برای درک میزان پیشرفت بیماری استفاده می‌شود. مراحل IIB و IIC نسبت به مراحل اولیه ملانوم پیشرفته‌ترند، اما هنوز به اندام‌های دور گسترش نیافته‌اند.
ملانوم مرحله IIB
- ضخامت تومور معمولاً میان 2,01–4,0 mm است.
- زخم‌شدگی (زخم باز سطحی) وجود ندارد یا حداقل است.
- تومور به‌صورت موضعی رشد کرده، اما هنوز به غدد لنفاوی یا اندام‌های دور گسترش نیافته است.
ملانوم مرحله IIC
- ضخامت تومور 4,0 mm یا بیشتر است.
- زخم‌شدگی معمولاً واضح است.
- در اینجا نیز بیماری به‌صورت موضعی رشد کرده و به غدد لنفاوی یا اندام‌های دور گسترش نیافته است.
تأیید FDA بر پایه مطالعه CHECKMATE-76K
اثربخشی نیولوماب در مراحل IIB و IIC با مطالعه بالینی تصادفی‌سازی‌شده و دوسوکور CHECKMATE-76K (NCT04099251) ارزیابی شد.
در این مطالعه، 790 بیمار مبتلا به ملانوم مرحله IIB/C شرکت کردند.
بیماران با نسبت 2:1 برای دریافت 480 mg نیولوماب داخل‌وریدی یا دارونما هر 4 هفته یک‌بار، تا عود بیماری، بروز سمیت غیرقابل‌قبول یا حداکثر 1 سال تصادفی‌سازی شدند.
شرکت در مطالعه مستلزم برداشت کامل ملانوم اولیه، حاشیه‌های جراحی منفی و غده لنفاوی نگهبان منفی تا 12 هفته پیش بود. همچنین وضعیت عملکردی ECOG باید 0 یا 1 می‌بود.
بیماران دارای ملانوم چشمی/یووه‌آ یا مخاطی، بیماری خودایمنی، نیاز به درمان سیستمیک با کورتیکواستروئید یا دیگر داروهای سرکوبگر ایمنی، و افراد دارای سابقه درمان ملانوم (به‌جز جراحی) وارد مطالعه نشدند.
نتایج
معیار اصلی پیامد اثربخشی، بقای بدون عود بود که به‌صورت زمان تا نخستین رویداد تعریف شد؛ رویدادها شامل عود بیماری (موضعی، منطقه‌ای یا متاستاز دور)، ملانوم اولیه جدید یا مرگ به هر علت بودند.
میانه بقای بدون عود نه در بازوی نیولوماب (95% CI: 28,5، به‌دست‌نیامده) و نه در بازوی دارونما (95% CI: 21,6، به‌دست‌نیامده) به دست نیامد؛ بااین‌حال، مشخص شد استفاده از نیولوماب خطر عود سرطان یا مرگ را 58% کاهش می‌دهد (نسبت مخاطره=0,42 [95% CI: 0,30، 0,59]؛ مقدار p=<0,0001).
شایع‌ترین عوارض جانبی
شایع‌ترین عوارض مشاهده‌شده (در 20% یا بیشتر بیماران)، خستگی، درد اسکلتی‌عضلانی، بثورات، اسهال و خارش بودند.
دوز توصیه‌شده
دوز توصیه‌شده نیولوماب برای بیماران با وزن 40 kg یا بیشتر، 240 mg هر 2 هفته یک‌بار یا 480 mg هر 4 هفته یک‌بار تا پیشرفت بیماری یا بروز سمیت غیرقابل‌قبول است. برای بیماران کودک با وزن کمتر از 40 kg، دوز توصیه‌شده 3 mg/kg هر 2 هفته یک‌بار یا 6 mg/kg هر 4 هفته یک‌بار تا پیشرفت بیماری یا بروز سمیت غیرقابل‌قبول است.
همکاری و بررسی بین‌المللی
این بررسی در چارچوب Project Orbis، ابتکار مرکز انکولوژی FDA، انجام شد. Project Orbis چارچوبی برای ارائه و بررسی هم‌زمان داروهای انکولوژی میان شرکای بین‌المللی فراهم می‌کند. FDA برای این بررسی با اداره کالاهای درمانی استرالیا (TGA)، Health Canada، وزارت بهداشت اسرائیل (IMoH) و Swissmedic سوئیس همکاری کرد. بررسی دیگر نهادهای تنظیم‌گر ادامه دارد.
مقایسه Opdivo و Keytruda در درمان ادجوانت ملانوم مرحله IIB و IIC
میزان اثربخشی:
- نیولوماب با مطالعه CHECKMATE-76K تأیید شد و خطر عود را 58% کاهش داد.
- پمبرولیزوماب با مطالعه KEYNOTE-716 تأیید شد و خطر عود را 35% کاهش داد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.