رفتن به محتوا
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · متخصص انکولوژی پزشکی

از زگیل تا سرطان دهانهٔ رحم: فرضیهٔ سور هاوزن و ردپای HPV، ۱۹۷۶

از زگیل تا سرطان دهانهٔ رحم: فرضیهٔ سور هاوزن و ردپای HPV، ۱۹۷۶
در این مقاله

 

از زگیل تا سرطان دهانهٔ رحم: فرضیهٔ سور هاوزن و ردپای HPV، ۱۹۷۶

دوره: 1972-2008 (از جست‌وجوی HSV-2 و فرضیهٔ 1976، از طریق یافته‌های HPV-16 و HPV-18 در 1983-84، تا جایزهٔ نوبل 2008)
مکان: ارلانگن-نورنبرگ و فرایبورگ (آلمان)؛ نمونه‌های بیوپسی از آلمان، برزیل و کنیا (یک منبع آن‌ها را «آفریقا» هم می‌نامد)

در روز ۱۶۰ دیدیم یک ژن سرطانی نه از ویروس، بلکه از درون خود سلول آمده بود. امروز نگاه را برمی‌گردانیم: آیا یک ویروس DNA که از بیرون می‌آید می‌تواند علت سرطان دهانهٔ رحم باشد؟ جبهه‌های این بیماری را کنار هم نگه داریم: در روز ۹۳ درمان را با ورتهایم و در روز ۱۰۳ تشخیص زودهنگام را با پاپانیکولائو روایت کردیم، و در روز ۱۰۶ به پاپیلوماویروس خرگوش شوپ نگاه کردیم. امروز جبههٔ سوم می‌آید: علت. همان‌طور که در بخش «فردا»ی دیروز قول دادم، کار هارالد سور هاوزن در دههٔ ۱۹۷۰ (مشخصات و تاریخ)، یافته‌های بعدی دربارهٔ HPV-16 و HPV-18 و استدلال جایزهٔ نوبل ۲۰۰۸ را در منابع وارسی کردم و فرضیه را از شاهد جدا نگه داشتم.

— مظنون نادرست، پرسش درست —

بازگشت به زگیل در جست‌وجوی هرپس

در دههٔ ۱۹۷۰ مظنون اصلی علت احتمالی سرطان دهانهٔ رحم ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۲ (HSV-2) بود؛ صفحهٔ «Advanced information» کمیتهٔ نوبل در ۲۰۰۸ آن را «فرضیهٔ غالب HSV-2» آن زمان می‌خواند. بر پایهٔ گاه‌شمار پروژهٔ ASU Embryo، سور هاوزن در مؤسسهٔ ویروس‌شناسی بالینی ارلانگن-نورنبرگ با دورگه‌سازی اسید نوکلئیک در نمونه‌های دهانهٔ رحم دنبال DNA ویروس HSV-2 گشت و بارها آن را نیافت؛ منبع این کارها را به ۱۹۷۲-۱۹۷۷ می‌برد. این نتایج منفی او را به سویی دیگر برگرداند: در زگیل‌های تناسلی DNA ویروس HPV یافت شده بود. صفحهٔ نوبل همچنین یادآور می‌شود که پیوند زگیل تناسلی با دگرگونی بدخیم از دیرباز شناخته شده بود.

در اینجا یک تمایز مهم است. فرضیه شاهد نبود، نشانی جهت بود: پیشنهاد نگاه کردن به جایی که کسی نگاه نمی‌کرد. و جایی که باید نگاه می‌شد، حتی با معیارهای آن روز هم آسان نبود. بر پایهٔ صفحهٔ نوبل، سور هاوزن معیاری به فرضیه‌های کخ افزود؛ در خلاصهٔ پروژهٔ ASU Embryo این معیار چنین است که تومور سرطانِ برخاسته از ویروس باید DNA ویروسی داشته باشد. یعنی شاهد باید از یافتن ردپای ژنتیکی ویروس درون تومور می‌گذشت. این را از دو صفحهٔ دست‌دوم که با ابزار خلاصه‌ساز خواندم منتقل می‌کنم.

1976 (فوریه، بر پایهٔ یک منبع دست‌دوم)

«Condylomata acuminata and human genital cancer»

فرضیه در ۱۹۷۶ در Cancer Research با عنوان «Condylomata acuminata and human genital cancer» منتشر شد (جلد ۳۶، صفحهٔ نخست ۷۹۴؛ صفحهٔ پروژهٔ ASU Embryo فقط صفحهٔ نخست و ماه انتشار را فوریهٔ ۱۹۷۶ می‌دهد که آن را در منبعی دیگر نتوانستم تأیید کنم). بر پایهٔ آنچه صفحهٔ نوبل منتقل می‌کند، سور هاوزن در این نوشته می‌گفت عامل زگیل تناسلی تا آن زمان در پژوهش‌های همه‌گیرشناختی و سرم‌شناختی دربارهٔ سرطان دهانهٔ رحم و دیگر سرطان‌های تناسلی کاملاً نادیده مانده بود (خلاصهٔ مفهومی). در خلاصهٔ پروژهٔ Embryo پیشنهاد او این بود: زگیل‌های تناسلیِ ناشی از HPV می‌توانند به سرطان دهانهٔ رحم بینجامند و تومور سرطانِ برخاسته از ویروس باید DNA ویروسی داشته باشد. خود مقاله را نخواندم؛ فقط روایت این دو صفحهٔ دست‌دوم را خواندم.

در همان سال‌ها حرفه‌ای دیگر به همان در نزدیک می‌شد: سیتولوژیست‌ها. بر پایهٔ نوشتهٔ کاری سیریانن در ۲۰۱۷ در Acta Cytologica، مقالهٔ مایسلز و فورتین در ۱۹۷۶ (جلد ۲۰، ۵۰۵-۵۰۹) و مقالهٔ پورولا و ساویا در ۱۹۷۷ (جلد ۲۱، ۲۶-۳۱) سلول‌های کوئیلوسیتوتیک را در اسمیرهای پاپ بازشناختند و، به تعبیر منبع، نخستین کسانی بودند که دریافتند دیسپلازی‌های دهانهٔ رحم منشأ ویروسی دارند. همان نوشته، با تکیه بر شهادت کاس، گزارش می‌دهد مقالهٔ پورولا و ساویا در ۱۳ مه ۱۹۷۵ و مقالهٔ مایسلز و فورتین در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۵ به مجله رسید، اما ترتیب در انتشار وارونه شد. این از یک منبع دست‌دوم است؛ مقاله‌های اصلی را ندیدم. این مسیر موازی لحظه‌ای نادر است که آزمون تشخیص زودهنگامِ روز ۱۰۳ برای پرسش علت شاهد فراهم کرد.

نوع HPV (ژنوتیپ)

پاپیلوماویروس انسانی (HPV) یک ویروس واحد نیست، خانواده‌ای با انواع بسیار است؛ انواع بر پایهٔ ردیف DNA شماره‌گذاری می‌شوند. انواع در این‌که با کدام بافت و چه نوع ضایعه‌ای همراه‌اند فرق دارند. در این داستان دو دسته مهم‌اند: HPV-6 و HPV-11 که در زگیل‌های تناسلی یافت می‌شوند، و HPV-16 و HPV-18 که در سرطان‌های دهانهٔ رحم بسیار یافت می‌شوند. این تعریفی ساده‌شده است که خط اصلی را می‌دهد.

رسیدن شاهد: ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴

حدس نخست تا حدی نادرست درآمد. بر پایهٔ پروژهٔ ASU Embryo، میان ۱۹۸۰ و ۱۹۸۲ سور هاوزن و گروهش (گیسمان، دورست، بوشارت، ایکنبرگ، واگنر) در مؤسسهٔ ویروس‌شناسی دانشگاه فرایبورگ دو نوع را در زگیل‌های تناسلی، HPV-6 و HPV-11، شناسایی کردند؛ اما این انواع در تومورها کم‌یاب بودند. پس فرض نخست «ویروس زگیل همان ویروس سرطان است» برقرار نماند. آنچه درست ماند جهت جست‌وجو بود. بر پایهٔ صفحهٔ نوبل، کاوشگرهای مبتنی بر HPV-11 با برخی سرطان‌های دهانهٔ رحم دورگه‌سازی متقاطع ضعیف اما پایدار نشان دادند؛ این DNA همسانه‌سازی و HPV-16 نامیده شد. مشخصات چنین است: دورست، گیسمان، ایکنبرگ و سور هاوزن، PNAS ۱۹۸۳، جلد ۸۰، صفحه‌های ۳۸۱۲-۳۸۱۵ («A papillomavirus DNA from a cervical carcinoma and its prevalence in cancer biopsy samples from different geographic regions»).

بر پایهٔ آنچه پروژهٔ Embryo منتقل می‌کند، بیوپسی‌های دهانهٔ رحم بیماران آلمانی، برزیلی و کنیایی بررسی شد؛ HPV-16 در بیش از نیمی از بیوپسی‌های آلمانی و در کمتر از نیمی از بیوپسی‌های برزیلی و کنیایی یافت شد. این خلاصه‌ای کیفی از یک منبع دست‌دوم است؛ اعداد را خودم وارسی نکردم. یک سال بعد، در ۱۹۸۴، دورگه‌سازی با سخت‌گیری پایین و کاوشگر آمیختهٔ HPV-9/10/11 به همسانه‌سازی HPV-18 انجامید (بوشارت و همکاران، EMBO J ۱۹۸۴، جلد ۳، صفحه‌های ۱۱۵۱-۱۱۵۷؛ مشخصات را از فهرست منابع صفحهٔ نوبل و از گاه‌شمار گرفتم و محتوای مقاله را نخواندم).

این نمونه‌ای است از اینکه چگونه یک یافته به شاهد علیت بدل می‌شود. یافتن DNA ویروسی در تومور یک ارتباط را نشان می‌دهد؛ برای نشان دادن اینکه ارتباط علّی است گام‌های بیشتری لازم بود. فهرست منابع صفحهٔ نوبل گزارش شوارتس و همکاران را در Nature در ۱۹۸۵ می‌آورد که DNA ی HPV در ژنوم سلول‌های سرطان دهانهٔ رحم ادغام (اینتگراسیون) می‌شود و آنجا خوانده می‌شود (رونویسی)؛ خود این جزئیات را نخواندم. سپس همه‌گیرشناسی آمد: والبومرز و همکاران در ۱۹۹۹ در Journal of Pathology ۶۶ مورد را که در مطالعه‌ای پیشین HPV-منفی درآمده بودند دوباره بررسی کردند؛ با کنار گذاشتن نمونه‌های ناکافی، دو مطالعه با هم شیوع جهانی HPV را ۹۹٫۷ درصد در کارسینوم‌های دهانهٔ رحم گزارش کردند. عنوان مقاله HPV را «علت لازم» سرطان تهاجمی دهانهٔ رحم اعلام می‌کند؛ این نتیجه‌گیری خود نویسندگان است.

در ۲۰۰۸ نیمی از جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی به سور هاوزن رسید با استدلال «برای کشف ویروس‌های پاپیلومای انسانی که سرطان دهانهٔ رحم ایجاد می‌کنند». نیم دیگر برای کشف HIV به بارسینوسی و مونتانیه رسید. همان صفحهٔ نوبل در حالی که می‌نویسد واکسن‌ها در کارآزمایی‌های فاز III بیش از ۹۰ درصد حفاظت داده‌اند (اینکه از چه چیز محافظت می‌کردند در متن خوانده‌شده نیامده است)، آشکارا می‌نویسد اینکه واکسن‌ها واقعاً سرطان دهانهٔ رحم و از دست رفتن جان ناشی از آن را پیشگیری می‌کنند یا نه به داده‌های همه‌گیرشناختی دهه‌های آینده بستگی دارد. به بیان دیگر، حتی هنگام اعطای جایزه پرسش یکسره بسته نشده بود.

حدود و بها

فرضیه با یک جزئیات نادرست آغاز شد: انواع زگیلی که نخست مظنون بودند (HPV-6 و HPV-11) در سرطان کم‌یاب بودند؛ انواعی که در سرطان فراوان‌اند، HPV-16 و HPV-18، بعدتر یافت شدند. یافتن ویروس هم هیچ بیماری را درمان نکرد؛ واکسن‌ها و برنامه‌های غربالگری به زمانی بسیار پس از این یافته تعلق دارند. هشدارهای خود صفحهٔ نوبل ۲۰۰۸ هنوز قابی معتبر می‌کشد: مدت حفاظت واکسن نامطمئن است و معلوم نیست انواع دیگر در آینده اهمیت پیدا کنند یا نه. فراوانی HPV-16 هم بسته به منطقه فرق می‌کرد (نمونه‌های آلمانی، برزیلی و کنیایی)، یعنی توزیع انواع می‌تواند بسته به جغرافیا متفاوت باشد.

یک تمایز دیگر: نتیجهٔ مثبت HPV تشخیص سرطان نیست. این دانشی عمومی در پزشکی است که منابع این نوشته جداگانه به آن نمی‌پردازند. برای تفسیر نتایج و تصمیم‌های غربالگری و درمان باید به پزشک مراجعه کرد.

آنچه ماند
  • اینکه سرطان دهانهٔ رحم برخاسته از ویروس است و انواع معینی از HPV (به‌ویژه ۱۶ و ۱۸) با این سرطان ارتباط دارند
  • جست‌وجوی DNA ویروسی در تومور با دورگه‌سازی، به‌عنوان یک نوع شاهد در بحث علیت
  • این اندیشه که جلوگیری از یک عفونت می‌تواند از یک سرطان پیشگیری کند
آنچه افتاد یا محدود شد
  • فرض نخست «ویروس زگیل همان ویروس سرطان است» (HPV-6 و HPV-11)
  • این دیدگاه که HSV-2 مظنون اصلی سرطان دهانهٔ رحم است (DNA ی HSV-2 یافت نشد)
  • این برداشت که یک نوع ویروس در هر جغرافیا سهمی یکسان دارد
شوپ: پاپیلوماویروس خرگوش (۱۹۳۳)سور هاوزن: فرضیه، Cancer Research (۱۹۷۶)سیتولوژیست‌ها: مایسلز-فورتین، پورولا-ساویا (۱۹۷۵-۱۹۷۷، بازه)گروه فرایبورگ: HPV-۶ و HPV-۱۱ در زگیل تناسلی (۱۹۸۰-۱۹۸۲، بازه)HPV-۱۶: دورست و همکاران، PNAS (۱۹۸۳)HPV-۱۸: بوشارت و همکاران، EMBO J (۱۹۸۴)والبومرز و همکاران: شیوع HPV ٪۹۹٫۷ (سپتامبر ۱۹۹۹)جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی: سور هاوزن (۲۰۰۸)۱۹۳۰۱۹۴۵۱۹۶۰۱۹۷۵۱۹۹۰۲۰۰۵تاریخی که فقط سالش معلوم است در میانهٔ سال رسم شده؛ میله‌ها بازه‌اند؛ محور: سال

از پاپیلوماویروس تا نوبل: ۱۹۳۳-۲۰۰۸. محور از ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۰ می‌رود. نشانه‌های سبز تاریخ‌هایی‌اند که در چند ثبت یا در ثبت اصلی تأیید شده‌اند؛ نشانه‌ها و نوارهای آبی به یک منبع تکیه دارند یا بازه‌اند. تاریخ‌هایی که فقط سالشان معلوم است در میانهٔ سال گذاشته شده‌اند.

— دیدگاه ترکیه —

جست‌وجوی HPV در یک برنامهٔ ملی غربالگری

میان سور هاوزن و ترکیه پیوند وارسی‌شده‌ای نیافتم و چنین پیوندی نمی‌سازم. وضع امروز موضوع را در ترکیه از گزارش Euronews Türkçe در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ (نویسنده: چاغلا اورن) منتقل می‌کنم؛ این متنی خبری است، نه پژوهشی اصیل، و اعداد همان مقادیری‌اند که گزارش منتقل می‌کند. بر پایهٔ گزارش، ترکیه در ۲۰۱۴ غربالگری سرطان دهانهٔ رحم را به آزمون HPV-DNA تغییر داد؛ به زنان ۳۰-۶۵ ساله هر پنج سال یک آزمون رایگان پیشنهاد می‌شود. در داده‌های برنامهٔ ملی در ۲۰۱۸ برای نخستین یک میلیون زن، مثبت بودن HPV ۳٫۵ درصد و در ۲۰۲۰ در ۴ ۰۹۹ ۲۳۰ زن ۴٫۳۹ درصد (حدود ۱۸۰ هزار زن) نقل شده است. توزیع انواع در زنان HPV-مثبت چنین فهرست شده است: HPV-16 با ۲۰٫۷ درصد، HPV-51 با ۱۰٫۸ درصد، HPV-31 با ۸٫۷ درصد، HPV-52 با ۷٫۱ درصد و HPV-18 با ۵٫۱ درصد. گزارش همچنین نقل می‌کند یک مطالعهٔ بیمارستانی در استانبول در ۲۰۱۸-۲۰۲۰ مثبت بودن ۳۶٫۳ درصد را یافت و یادآور می‌شود این گروهی را نشان می‌دهد که به بیمارستان مراجعه کرده‌اند، نه جمعیت عمومی را.

بر پایهٔ گزارش، یادداشت ICO/IARC دربارهٔ ترکیه حدود ۶۷٫۶ درصد سرطان‌های تهاجمی دهانهٔ رحم را به HPV-16 یا HPV-18 نسبت می‌دهد؛ گزارش می‌نویسد در جهان این دو نوع مسئول حدود سه‌چهارم سرطان‌ها دانسته می‌شوند (حدود ۷۶ درصد، تحلیل WHO/IARC در ۲۰۲۴). همین گزارش می‌نویسد تا ۱۸ اوت ۲۰۲۶ واکسن HPV جزو برنامهٔ ملی ایمن‌سازی نبود («Aşılama programı halen başlatılmadı»، برنامهٔ واکسیناسیون هنوز آغاز نشده است)؛ سخنان وزیر بهداشت در ۱۵ اوت را هم نقل می‌کند که بحثی دربارهٔ افزوده شدن آن به برنامهٔ ملی برانگیخت. این نوشته ارزیابی سیاست واکسیناسیون نیست؛ تحولات بعدی را وارسی نکردم.

— خط زمانی —

از ۱۹۳۳ تا امروز

1933
شوپ. پاپیلوماویروس خرگوش (روز 106). منابع این نوشته کار سور هاوزن را به شوپ تکیه نمی‌دهند.
1972-1977
جست‌وجوی HSV-2. در ارلانگن-نورنبرگ DNA ی HSV-2 در نمونه‌های دهانهٔ رحم یافت نشد (پروژهٔ ASU Embryo).
1975-1977
سیتولوژیست‌ها. مایسلز-فورتین (1976) و پورولا-ساویا (1977) کوئیلوسیت‌ها را در اسمیرهای پاپ بازمی‌شناسند؛ تاریخ رسیدن به مجله 1975 (سیریانن 2017، منبع واحد).
1976
سور هاوزن. «Condylomata acuminata and human genital cancer»، Cancer Research 36:794 (ماه انتشار: فوریه، منبع دست‌دوم واحد).
1980-1982
گروه فرایبورگ. HPV-6 و HPV-11 در زگیل‌های تناسلی (پروژهٔ ASU Embryo؛ منبع دست‌دوم واحد).
1983
دورست، گیسمان، ایکنبرگ، سور هاوزن. HPV-16، PNAS 80:3812-3815.
1984
بوشارت و همکاران. HPV-18، EMBO J 3:1151-1157.
1985
شوارتس و همکاران. ادغام و رونویسی DNA ی HPV در سلول‌های سرطان دهانهٔ رحم، Nature (فهرست منابع صفحهٔ نوبل؛ مقاله خوانده نشد).
Sep 1999
والبومرز و همکاران. J Pathol: شیوع HPV برابر 99.7 درصد در کارسینوم‌های دهانهٔ رحم (صفحهٔ چکیده؛ فهرست نویسندگان و مشخصات صفحه در آن نبود).
2008
جایزهٔ نوبل. سور هاوزن، «برای کشف ویروس‌های پاپیلومای انسانی که سرطان دهانهٔ رحم ایجاد می‌کنند» (نیمی از جایزه).
BUGÜN — 161
از زگیل تا سرطان. جبههٔ سوم سرطان دهانهٔ رحم، علت، با یک فرضیه گشوده شد و شاهد آن هشت سال بعد رسید، با یک حدس که نادرست درآمد و جهت جست‌وجو که درست ماند.
— یادداشت‌های fact-check —

آنچه تأیید شد و آنچه نامطمئن ماند

  • روز ۱۵۸: کوهلر و میلشتاین هنوز نوشته نشده‌اند؛ قول بخش «فردا»ی روز ۱۵۷ اجرا نشده است.
  • مشخصات و تاریخ: zur Hausen، «Condylomata acuminata and human genital cancer»، Cancer Research 1976;36:794. سال را دو منبع می‌دهند (صفحهٔ «Advanced information» نوبل، پروژهٔ ASU Embryo)؛ فقط شمارهٔ صفحهٔ نخست هست. ماه فوریه فقط از پروژهٔ Embryo است. سیریانن (۲۰۱۷) می‌نویسد فرضیه در انتشارات ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ سور هاوزن صورت‌بندی شد و کامل‌ترین شکلش در یک مرور در ۱۹۷۷ (Curr Top Microbiol Immunol 1977;78:1-30) آمد. پس ۱۹۷۶ در برنامه سال انتشار شناخته‌شدهٔ فرضیه است، اما گفته می‌شود ایده به ۱۹۷۵ می‌رسد.
  • استدلال نوبل: «for his discovery of human papilloma viruses causing cervical cancer»، نیمی از جایزه (صفحهٔ خلاصهٔ جایزهٔ نوبل). صفحهٔ بیانیهٔ مطبوعاتی باز نشد؛ صفحهٔ «Advanced information» با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد و عنوان خود صفحه «The discoveries of human papilloma viruses that cause cervical cancer and of human immunodeficiency virus» است.
  • HPV-6/11 و HPV-16: کار زگیل ۱۹۸۰-۸۲ و کم‌یابی HPV-6/11 در تومورها از پروژهٔ ASU Embryo است (منبع دست‌دوم واحد)؛ همان صفحه ناسازگاری‌هایی دارد: عنوان ۱۹۷۷-۱۹۸۷ می‌گوید، کار ارلانگن ۱۹۷۲-۱۹۷۷ است، مقاله‌ای از ۱۹۸۴ در J Invest Dermatol برای کار ۱۹۸۰-۸۲ آمده است؛ در ۱۹۸۳ «کنیایی» و در ۱۹۸۴ «آفریقایی» گفته می‌شود. اعداد فراوانی HPV-16 بر پایهٔ منطقه را استفاده نکردم و فقط خلاصهٔ کیفی نوشتم. مشخصات دورست ۱۹۸۳ در سه منبع همخوان است (صفحهٔ نوبل، پروژهٔ Embryo، کتاب‌شناسی تاریخ پزشکی)؛ چکیدهٔ مقاله به‌سبب مانع تأیید در PubMed و PMC خوانده نشد.
  • HPV-18: مشخصات بوشارت ۱۹۸۴ از گاه‌شمار و فهرست منابع صفحهٔ نوبل است؛ محتوا مستقیم خوانده نشد. صفحهٔ نوبل سال را در متن نمی‌آورد، فقط در فهرست منابع.
  • درصدها متناقض به نظر می‌رسند، متناقض نیستند اما نتوانستم آن‌ها را سازگار کنم: در صفحهٔ نوبل ۲۰۰۸ HPV-16 و HPV-18 در ۸۲ درصد بیماران مبتلا به سرطان تهاجمی دهانهٔ رحم‌اند؛ در Euronews حدود ۷۶ درصد در جهان (WHO/IARC ۲۰۲۴) و ۶۷٫۶ درصد برای ترکیه (ICO/IARC)؛ در والبومرز همهٔ انواع HPV با هم ۹۹٫۷ درصد. این‌ها مجموعه‌داده‌ها، دوره‌ها و تعریف‌های گوناگون‌اند؛ آن‌ها را به هم برنگرداندم.
  • والبومرز ۱۹۹۹: از صفحهٔ چکیده خوانده شد (qxmd)؛ فهرست نویسندگان، جلد و صفحه‌ها در صفحه نبود، پس ننوشتم. «علت لازم» عنوان مقاله است؛ ۹۹٫۷ درصد با کنار گذاشتن نمونه‌های ناکافی و ادغام دو مطالعه محاسبه شده است.
  • سیتولوژیست‌ها: مشخصات مایسلز-فورتین و پورولا-ساویا، تاریخ رسیدن به مجله (شهادت کاس) و توصیف «نخستین کسانی که دریافتند» از یک منبع دست‌دوم‌اند (سیریانن، Acta Cytol 2017;61:316-337)؛ مقاله‌های اصلی دیده نشد، پس ادعای «نخستین» را به منبع نسبت دادم.
  • شوپ: منابعی که به‌کار بردم فرضیهٔ سور هاوزن را به شوپ تکیه نمی‌دهند؛ صفحهٔ «Advanced information» نوبل از شوپ نام نمی‌برد. پیوند با روز ۱۰۶ را فقط باید به‌صورت ردیفی درون خانوادهٔ پاپیلوماویروس‌ها خواند، نه زنجیرهٔ تأثیر.
  • اثربخشی واکسن: «بیش از ۹۰ درصد حفاظت در کارآزمایی‌های فاز III» جملهٔ صفحهٔ نوبل ۲۰۰۸ است؛ نقطهٔ پایانی که به آن مربوط است در متن خوانده‌شده نبود، پس کاهش مطلق و نسبی داده نشد.
  • ترکیه: گزارش Euronews (۱۸ اوت ۲۰۲۶) متنی خبری است؛ داده‌های برنامه در ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ و ارجاع‌های ICO/IARC و WHO/IARC در منابع اصلی وارسی نشد. وضع برنامهٔ واکسیناسیون به تاریخ گزارش است.
  • منابع ناخواندنی: PubMed، PMC و PNAS (یادنامهٔ سور هاوزن) به‌سبب موانع دسترسی خوانده نشد؛ به‌کار نرفت.
فردا — روز ۱۶۲

داروی محور هورمونی: تاموکسیفن، ۱۹۷۷

امروز دنبال یک ویروس رفتیم؛ فردا به محور هورمونی برمی‌گردیم. در روز ۹۱ برداشتن تخمدان‌ها توسط بیتسون و در روز ۱۰۵ آزمایش لاکاسان با استروژن و تومور را روایت کردیم. در برنامه تاموکسیفن ۱۹۷۷ آمده است. پیش از نوشتن تاریخ‌های سنتز مولکول و نخستین کاربرد بالینی، اینکه ۱۹۷۷ تاریخ چه چیزی است (یک انتشار، یک تأیید یا یک نقطهٔ عطف بالینی) و اینکه سازوکار اثر کی فهمیده شد را وارسی می‌کنم؛ شیمی را از شاهد بالینی جدا نگه می‌دارم.

یادداشت نویسنده: در این نوشته مهم‌ترین دغدغه‌ام این بود که فرضیهٔ ۱۹۷۶ را از شاهد ۱۹۸۳-۸۴ جدا نگه دارم و آشکارا بگویم حدس نخست (انواع زگیل) نادرست و جهت جست‌وجو درست درآمد. دغدغهٔ دوم این بود که جزئیات متکی به یک منبع دست‌دوم (ماه انتشار، فراوانی‌های منطقه‌ای، ادعای تقدم سیتولوژیست‌ها) را به همان منبع نسبت دهم و در بخش‌های واکسن و ترکیه حکمی صادر نکنم.

منابع و خوانش بیشتر

  1. zur Hausen H. Condylomata acuminata and human genital cancer. Cancer Res 1976;36:794 (مشخصات از صفحهٔ «Advanced information» نوبل و پروژهٔ ASU Embryo؛ خود مقاله خوانده نشد).
  2. Dürst M, Gissmann L, Ikenberg H, zur Hausen H. A papillomavirus DNA from a cervical carcinoma and its prevalence in cancer biopsy samples from different geographic regions. Proc Natl Acad Sci USA 1983;80:3812-3815 (مشخصات از یک کتاب‌شناسی تاریخ پزشکی و صفحه‌های دیگر؛ چکیده خوانده نشد).
  3. Boshart M, Gissmann L, Ikenberg H و همکاران. EMBO J 1984;3:1151-1157 (مشخصات از گاه‌شمار و فهرست منابع صفحهٔ نوبل؛ مقاله خوانده نشد).
  4. The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2008. nobelprize.org: صفحهٔ خلاصهٔ جایزه (استدلال و سهم‌ها) و صفحهٔ «Advanced information» (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
  5. ASU Embryo Project Encyclopedia. Harald zur Hausen's Experiments on Human Papillomavirus Causing Cervical Cancer (1976-1987). embryo.asu.edu (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد؛ منبع دست‌دوم؛ صفحه ناسازگاری‌هایی دارد).
  6. Syrjänen KJ. Two landmark studies published in 1976/1977 paved the way for the recognition of human papillomavirus as the major cause of the global cancer burden. Acta Cytol 2017;61(4-5):316-337, karger.com (با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد؛ منبع دست‌دوم).
  7. Walboomers JMM و همکاران. Human papillomavirus is a necessary cause of invasive cervical cancer worldwide. J Pathol، سپتامبر 1999 (صفحهٔ چکیده، qxmd.com؛ فهرست نویسندگان و مشخصات صفحه در صفحه نبود).
  8. Üren Ç. Kanser yapan türler ve dağılımları: Türkiye'nin HPV profili gerçekten farklı mı? Euronews Türkçe، 18 اوت 2026، tr.euronews.com (گزارش خبری؛ با ابزار خلاصه‌ساز خوانده شد).
  9. Mukherjee S. The Emperor of All Maladies: A Biography of Cancer. New York: Scribner؛ 2010 (زمینهٔ کلی؛ بخش مربوط برای این نوشته دوباره خوانده نشد).

این نوشته روز ۱۶۱ از مجموعهٔ «تاریخ سرطان در ۳۶۵ روز» است و فرایند شناخته شدن HPV به‌عنوان علت سرطان دهانهٔ رحم را به‌عنوان یک خوانش تاریخی ارائه می‌کند. محتوایی تاریخی-عمومی است؛ توصیهٔ تشخیصی یا درمانی نیست. برای تصمیم‌های درمانی و غربالگری با پزشک خود مشورت کنید. منابع راستی‌آزمایی شده‌اند؛ جزئیاتی که فقط به یک منبع دست‌دوم، فقط به یک چکیده یا به متنی خوانده‌نشده تکیه دارند در یادداشت‌های fact-check مشخص شده‌اند.

درخواست نوبت

هوش مصنوعی DROZDOGAN

این مقاله را با هم بررسی کنیم

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

هوش مصنوعی DROZDOGAN

دستیار Drozdogan

از زگیل تا سرطان دهانهٔ رحم: فرضیهٔ سور هاوزن و ردپای HPV، ۱۹۷۶

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

اطلاعات گفت‌وگو و حریم خصوصی

این گفت‌وگو را دستیار Drozdogan پاسخ می‌دهد. مدیران مجاز سایت ممکن است آن را برای بررسی کیفیت بازبینی کنند. اطلاعات شخصی را به اشتراک نگذارید.

پاسخ‌ها با زیرساخت OpenAI تهیه می‌شوند. پرسش‌ها و پاسخ‌ها در آن سرویس پردازش می‌شوند؛ سوابق گفت‌وگو در سایت ما ذخیره می‌شوند. اطلاعات هویتی، تماس یا سلامت شخصی را به اشتراک نگذارید.

0 / 1000

فقط برای اطلاع‌رسانی است؛ تشخیص شخصی یا توصیه درمانی ارائه نمی‌شود.

مقاله‌های مرتبط

مقاله‌های دیگر درباره این موضوع را بخوانید.

از تازه‌ها باخبر بمانید

مقاله‌های تازه و پیشرفت‌های علمی را از طریق ایمیل دریافت کنید.

Google Analytics در صفحات عمومی مستقل از این پنجره کار می‌کند و ممکن است از کوکی‌های تحلیلی استفاده کند. انتخاب شما در اینجا فقط خدمات خارجی را کنترل می‌کند.