با فناوری Crispr-cas9، هدف جدیدی برای ایمنی‌درمانی سرطان کشف شد

یکی از مهم‌ترین کشف‌های قرن 21، یعنی فناوری ژنتیکی CRISPR/CAS9علاوه بر ارائه درمان‌های مؤثر علیه سرطان، به پژوهش‌های مربوط به نشانگر زیستی و هدف دارویی در سرطان نیز کمک می‌کند. در پژوهشی با این هدف، کشف شد که پروتئینی به نام TPN2اثربخشی مهارکننده‌های نقاط وارسی سیستم ایمنی، یعنی نسل جدید ایمنی‌درمانی‌ها، را تعیین می‌کند.

مهارکننده‌های نقاط وارسی سیستم ایمنی، نوعی از ایمنی‌درمانی‌هاهستند که پس از سال 2011 به درمان سرطان وارد شدند و به‌جای کشتن مستقیم سلول‌های سرطانی، سیستم ایمنی را برای حمله به سرطان فعال می‌کنند.

در ژوئیه 2017، Natureپژوهش قابل توجهی منتشر کرد که در آن هزاران ژن توموری با استفاده از cripsr اضافه یا حذف شدند و کارکرد آن‌ها در محیط آزمایشگاه بررسی شد. در مطالعه روی موش‌ها، در سلول‌های سرطان پوست از نوع ملانوما تعداد 2.368 ژن به‌طور نظام‌مند با crispr خاموش شد تا مشخص شود کدام ژن اثربخشی داروهای ایمنی‌درمانی را کاهش می‌دهد.

بر اساس نتایج پژوهش؛

• مشاهده شد هنگامی که فعالیت ژن PTPN2، پروتئین تیروزین فسفاتاز، مهار می‌شود، اثر داروهای ایمنی‌درمانی افزایش می‌یابد.
• PTPN2 باعث می‌شود سلول‌های سرطانی در برابر ایمنی‌درمانی‌ها مقاومت نشان دهند.
• PTPN2 در مسیرهای رشد سلولی پروتئینی با نقش فعال است. این پروتئین در مسیرهای رشد، تمایز و سرطانی شدن سلول نقش دارد.

این مطالعه از نظر بالینی چه معنایی دارد؟

• با CRISPR می‌توان ژن‌ها را به‌سرعت غربال کرد و وظایفشان را شناخت و در نتیجه، اهداف دارویی جدیدی کشف کرد.
• یکی دیگر از علت‌های سود نبردن برخی بیماران از ایمنی‌درمانی مشخص شد. با هدف قرار دادن PTPN2 می‌توان اثربخشی ایمنی‌درمانی را افزایش داد.
• با ساخت نسل جدید مهارکننده‌های PTPN2 می‌توان درمان مؤثرتری برای سرطان ارائه کرد.
• با این روش توسعه‌یافته می‌توان کل ژنوم در دیگر انواع سرطان را به‌سرعت غربال کرد و علت تفاوت‌ها در پاسخ به درمان را شناسایی کرد.