بالاترین میزان پاسخ کامل با ایمنی‌درمانی–شیمی‌درمانی در سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله
در این مقاله
برای بیماران مبتلا به سرطان مثانه گسترش‌یافته به لایه عضلانی مثانه، درمان استاندارد معمولاً سیستکتومی رادیکال، یعنی برداشتن کامل مثانه است؛ اما بسیاری از بیماران به‌دلیل نگرانی از افت شدید کیفیت زندگی این عمل را نمی‌خواهند. این مطالعه در همین زمینه راه‌های درمانی جدیدی را بررسی می‌کند که ممکن است مثانه را حفظ کنند.
یافته‌های اصلی مطالعه
دکتر Matthew Galsky و همکارانش در Nature Medicine در 2 اکتبر 2023 نتایج مطالعه فاز II چندمرکزی به نام HCRN GU 16–257 را منتشر کردند. در این مطالعه، درمان نئوادجوانت (کوچک‌کننده) با شیمی‌درمانی دوگانه جمسیتابین و سیس‌پلاتین و ایمنی‌درمانی نیولوماب پس از TURBT (برداشت تومور مثانه از راه مجرای ادرار)، در بیماران مبتلا به سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله، در 43% بیماران پاسخ کامل بالینی (kTY) ایجاد کرد. ارزیابی پاسخ بالینی به شناسایی بیمارانی که به‌ویژه ممکن بود پیامد مطلوبی داشته باشند کمک کرد و امکان حفظ مثانه را فراهم ساخت.
نشانگرهای زیستی ژنومی، تصویربرداری و ایمنی‌شناختی می‌توانند این رویکرد درمانی را اختصاصی‌تر کنند؛ اما در این زمینه به پژوهش بیشتری نیاز است.
سیستکتومی رادیکال و مشکلات آن
سیستکتومی رادیکال امروزه درمانی استاندارد برای سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله است؛ اما به‌دلیل نیاز به تغییر مسیر ادرار، عملی تغییردهنده زندگی است و خطر مرگ 90 روزه آن ممکن است تا 6-8% برسد. شیمی‌درمانی نئوادجوانت مبتنی بر سیس‌پلاتین می‌تواند بقا را در این گروه افزایش دهد. اگرچه هدف شیمی‌درمانی نئوادجوانت حذف بیماری میکرومتاستاتیک است، شیمی‌درمانی مبتنی بر سیس‌پلاتین پس از TURBT در حدود 30% بیماران هنگام سیستکتومی، پاسخ کامل پاتولوژیک (pTY) ایجاد می‌کند. به‌طور متناقض، pTY فقط پس از برداشت جراحی مثانه قابل‌تعیین است.
موضوع مرتبط: درمان بدون جراحی، جایگزینی مؤثر در سرطان مثانه گسترش‌یافته به لایه عضلانی
رویکردهای تازه و چالش‌ها
چالش‌های کاربرد گسترده این الگوی درمان شامل کم بودن مطالعات آینده‌نگر، نبود رویکرد استاندارد برای اندازه‌گیری و تعریف پاسخ کامل بالینی (kTY) و رژیم‌های درمان سیستمیک غیربهینه هستند.
درمان‌های تک‌دارویی و ترکیبی
مهار تک‌دارویی نقطه وارسی ایمنی PD-1/PD-L1 برای درمان سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله، پس از سیستکتومی میزان pTY برابر با 30-40% ایجاد کرده است. در مطالعات فاز II موضوع این نوشته، جمسیتابین، سیس‌پلاتین و مهار PD-1/PD-L1 (نیولوماب) به‌صورت نئوادجوانت، میزان pTY برابر با 40-50% نشان داده‌اند و موجب آغاز چند مطالعه فاز III شده‌اند.
نتایج تحلیل ژنومی
تغییرات ژن‌های مشخص (ATM، RB1، FANCC و ERCC2) یا افزایش بار جهشی تومور (TMB)، در ایجاد ارزش پیش‌بینی مثبت برای پاسخ کامل بالینی مؤثر نبودند. همچنین بررسی‌های اکتشافی با سیتومتری جرمی خون محیطی و تحلیل پروتئین‌های محلول، ارتباطی میان وضعیت دستگاه ایمنی پیش و حین درمان و پیامدهای بالینی نشان دادند.
نتیجه‌گیری
در این مطالعه فاز II، بیماران مبتلا به سرطان مثانه گسترش‌یافته به لایه عضلانی پس از دریافت چهار چرخه جمسیتابین، سیس‌پلاتین و نیولوماب، دوباره از نظر بالینی ارزیابی شدند. هدف اصلی این بود که آیا پاسخ کامل بالینی (kTY) می‌تواند بیمارانی را که به سیستکتومی فوری نیاز ندارند، با ایمنی شناسایی کند یا نه. در مجموع 76 بیمار وارد مطالعه شدند؛ 33 نفر به kTY رسیدند و برای 32 نفر از این بیماران، سیستکتومی فوری لازم نبود.
نویسندگان گفتند این مطالعه یکی از نخستین مطالعات آینده‌نگر است که TURBT و شیمی‌درمانی مبتنی بر سیس‌پلاتین را برای حفظ مثانه در سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله می‌آزماید. همچنین برای نخستین بار ویژگی‌های عملکردی kTY ارزیابی‌شده و تعریف‌شده به‌صورت یکسان را به‌عنوان ابزار انتخاب بیمار برای این راهبرد توصیف و ایمنی‌درمانی را در این رویکرد ادغام می‌کند. مطالعه نشان می‌دهد kTY با تعریف دقیق با پیامدهای مطلوب مرتبط است و در گروه بزرگی از بیماران مبتلا به سرطان مثانه گسترش‌یافته به عضله، با پاسخ kTY به TURBT و درمان جمسیتابین، سیس‌پلاتین به‌علاوه نیولوماب، زندگی طولانی‌مدت با حفظ مثانه ممکن است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.