در پژوهش بزرگ با 3 هزار بیمار، آسپرین در درمان سرطان پستان مؤثر نبود
در این مقاله
آسپرین دارویی رایج برای درمان و پیشگیری از بیماری‌های بسیار در طول تاریخ است. به‌ویژه با آثار مثبت بر بیماری‌های قلبی‌عروقی و بعضی سرطان‌ها شناخته می‌شود. سود احتمالی آن در بیماری شایع و جدی مانند سرطان پستان با مطالعات مشاهده‌ای پشتیبانی شده، اما به تأیید آینده‌نگر نیاز دارد. در این زمینه، در مطالعه‌ای که در JAMA منتشر شد، اثر آسپرین بر بقای بدون بیماری در سرطان پستان پرخطر غیرمتاستاتیک (مراحل اولیه) بررسی شد. نتایج، یافته‌های مهمی در پرسش از اثربخشی این روش ارائه می‌کنند.
جزئیات مطالعه
تحلیل میانی فاز III Alliance A011502 به سرپرستی دکتر Wendy Y. Chen و تیمش، منتشرشده در JAMA، نشان داد آسپرین ادجوانت در سرطان پستان پرخطر غیرمتاستاتیک، نسبت به دارونما سودی برای بقای بدون بیماری تهاجمی ندارد. مطالعه به‌علت بی‌فایدگی زود متوقف شد.
ادجوانت، درمان اضافی برای پشتیبانی از درمان اصلی و افزایش اثربخشی آن است. در سرطان، داروهای پس از جراحی، شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی درمان ادجوانت نام دارند.
بقای بدون بیماری تهاجمی، مدت زنده ماندن بیمار بدون گسترش سرطان به نقاط دیگر بدن (بدون تهاجمی شدن) را بیان می‌کند. این معیار برای ارزیابی اثربخشی درمان سرطان استفاده می‌شود.
یافته‌های مهم
- ساختار مطالعه: از ژانویه 2017 تا دسامبر 2020، تعداد 3020 بیمار از مراکز آمریکا و کانادا تصادفی برای آسپرین روزانه 300 mg (1510 نفر) یا دارونما (1510 نفر) انتخاب شدند. همه درمان موضعی و شیمی‌درمانی را تمام کرده بودند و ادامه درمان اندوکرین مجاز بود. معیار اصلی، بقای بدون بیماری تهاجمی بود.
- نخستین تحلیل میانی: کمیته پایش داده و ایمنی پس از عبور نسبت خطر (HR) بقای بدون بیماری تهاجمی از مرز تعیین‌شده بی‌فایدگی، توقف را در نخستین تحلیل میانی توصیه کرد. با میانه پیگیری 33.8 ماه (بازه = 0.1–72.6 ماه)، رویدادها در 141 نفر آسپرین و 112 نفر دارونما رخ داد (HR = 1.27، 95% فاصله اطمینان [CI] = 0.99–1.63، P = 0,06).
- داده‌های بقا: تفاوت رویدادهای بقای بدون بیماری تهاجمی بین آسپرین و دارونما معنادار نبود. مرگ در 63 بیمار آسپرین و 52 بیمار دارونما رخ داد (HR = 1.19، 95% CI = 0.82–1.72، P = 0,36). از 81 مرگ مرتبط با سرطان پستان، 46 در آسپرین و 35 در دارونما بودند.
- عوارض: در آسپرین، 9.3% و در دارونما، 10.2% عارضه درجه ≥ 3 داشتند. شایع‌ترین عارضه هر دو گروه، رویداد عروقی بود (1.8% در برابر 1.5%). کاهش دوز به‌علت عارضه (به 100 mg) در آسپرین 2.3% و در دارونما 2.2% رخ داد.
نتیجه
پژوهشگران گفتند آسپرین روزانه در بیماران پستان پرخطر غیرمتاستاتیک، طی پیگیری اولیه خطر عود یا بقا را بهبود نداد. بنابراین با وجود رایج و در دسترس بودن، نباید برای درمان ادجوانت سرطان پستان توصیه شود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.