درمان با سلول بنیادی دیابت نوع 1 را معکوس کرد؛ نمونهای تحولآفرین از یک بیمار در چین

در این مقاله
آیا با درمان سلول بنیادی، راهی برای درمان دیابت پیدا میشود؟
دیابت نوع 1 بیماریای خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به سلولهای تولیدکنندهٔ انسولین در پانکراس حمله میکند و بدن نمیتواند انسولین تولید کند. این وضعیت موجب افزایش کنترلنشدهٔ قند خون میشود و میتواند مشکلات جدی سلامت ایجاد کند. اما درمان با سلول بنیادی که بهتازگی در چین انجام شد، نشان داد گامی تحولآفرین در درمان این بیماری مزمن برداشته شده است. در یک مطالعهٔ موردی، بیمار زنی 25 ساله پس از درمان با سلولهای جزیرهای مشتق از سلول بنیادی توانست بدون نیاز به تزریق انسولین به زندگی ادامه دهد. این موضوع پیشرفتی امیدبخش برای میلیونها بیمار دیابتی در جهان دانسته میشود.
سفر سلولهای جزیرهای در درمان دیابت
دیابت نوع 1 بیماریای خودایمنی است که تولید انسولین بدن را متوقف میکند و سالهاست روشهای مختلف درمان آن بررسی میشوند. یکی از امیدبخشترین رویکردها در این روند، پیوند سلولهای جزیرهای تولیدکنندهٔ انسولین بوده است. ریشهٔ پیوند این سلولها به قرن 19. برمیگردد؛ Charles Pybus، جراح انگلیسی، نخستین پژوهشهای آزمایشی پیوند پانکراس را آغاز کرد. اما پیوند سلولهای جزیرهای به مفهوم مدرن، در دههٔ 1960 با جداسازی این سلولها توسط Paul Lacy با استفاده از آنزیم کلاژناز توسعه یافت. این پیشرفت، بنیان پژوهشهای آزمایشگاهی و کاربردهای بالینی را تشکیل داد.
نخستین پیوند موفق سلولهای جزیرهای در انسان در 1990 در دانشگاه Pittsburgh انجام شد. در سال 2000 نیز پروتکل Edmonton، ساختهشده توسط دکتر James Shapiro، موفقیت گستردهتری در پیوند این سلولها فراهم کرد. با این پروتکل، بیماران بیشتری از انسولین مستقل شدند و این روش در مراکز پیوند جزایر پانکراس جهان به استاندارد تبدیل شد. اما چون پیوند سلولهای جزیرهای همچنان به مصرف داروهای قوی سرکوبگر ایمنی نیاز دارد، با خطر عوارض همراه است.
FDA در سال 2023 با تأیید Lantidra، حاوی سلولهای جزیرهای پانکراس بهدستآمده از اهداکنندگان درگذشته، دریچهٔ دوران تازهای را در این حوزه باز کرد. اما این درمان همچنان به داروهای سرکوبگر ایمنی نیاز دارد و در گروههای محدودی از بیماران قابل اجرا است. بهعنوان گامی تازه، هدف از استفاده از سلولهای جزیرهای مشتق از سلول بنیادی خود بیمار، دستیابی به نتایج ایمنتر و ماندگارتر بود. در اینجا درمان مبتنی بر سلول بنیادی انجامشده در چین، نوآوری تحولآفرینی در روند تاریخی پیوند سلولهای جزیرهای ارائه میکند.

درمان یک بیمار زن با سلولهای جزیرهای تولیدشده از سلولهای خودش
این مطالعهٔ موردی تحولآفرین در بیمارستان Tianjin First Central انجام شد. پژوهشگران، سلولهای چربی گرفتهشده از ناحیهٔ شکم بیمار را با روشهای شیمیایی به سلولهای بنیادی پرتوان تبدیل کردند. سلولهای بنیادی پرتوان قابلیت تبدیلشدن به انواع مختلف سلول بدن را دارند و پژوهشگران آنها را به سلولهای جزیرهای تولیدکنندهٔ انسولین تبدیل کردند. این سلولها که بهطور طبیعی در پانکراس قرار دارند، هورمون انسولین را تولید میکنند که گلوکز خون را تنظیم میکند. اما در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، سیستم ایمنی این سلولها را تخریب میکند.
بیمار پیشتر دو پیوند کبد و یک پیوند پانکراس انجام داده بود، اما این درمانها شکست خورده بودند. در این درمان، سلولهای جزیرهای تولیدشده از سلولهای خود بیمار، میان پوست و عضلات شکم تزریق شدند. در تحلیلهای پس از درمان مشاهده شد که این سلولها با موفقیت در بدن بیمار جای گرفته و ساختارهای عروقی خود را ایجاد کردهاند.
زندگی مستقل از انسولین: نتایجی باورنکردنی
پژوهشگران گزارش کردند که بیمار حدود 75 روز پس از درمان، دیگر به تزریق انسولین نیاز نداشت. با وجود گذشت یک سال از درمان، بیمار همچنان به تزریق انسولین نیاز ندارد. مدت ماندن قند خون بیمار در محدودهٔ هدف، که پیش از درمان 43,18% بود، پس از چهار ماه به 96,2% افزایش یافت. همچنین سطح هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، نشاندهندهٔ کنترل بلندمدت قند خون، به سطح فرد بدون دیابت کاهش یافت.
این موفقیت نهتنها کیفیت زندگی بیمار را بهطور چشمگیری افزایش داد، بلکه ظرفیت این درمان را نیز نشان داد. بدن بیمار با تولید انسولین خود، بدون نیاز به انسولین مکمل از بیرون، قند خون را کنترل کرد.
دیگر کارآزماییهای درمان با سلول بنیادی: پیشرفتها در جهان
اگرچه این مطالعهٔ موردی تحولآفرین نخستین نمونهٔ نشاندهندهٔ ظرفیت این درمان نوآورانه با سلول بنیادی برای دیابت است، کارآزماییهای مختلف دیگری نیز در سراسر جهان ادامه دارند. در ژوئن 2024، شرکت دارویی Vertex نتایج کارآزمایی بالینی استفاده از سلولهای جزیرهای تولیدکنندهٔ انسولین مشتق از سلول بنیادی برای درمان دیابت نوع 1 را اعلام کرد. در این مطالعه که در نشستهای علمی 84. انجمن دیابت آمریکا ارائه شد، اثرات مثبت این سلولها در 12 بیمار مشاهده شدند.
پیشرفت مهم دیگر این حوزه از مطالعهای در کانادا آمد که ایمنی سلولهای اندودرم پانکراس مشتق از سلول بنیادی را بررسی میکرد. دادههای آن در سال 2021 در مجلهٔ Cell Reports Medicine منتشر شدند. پروفسور James Shapiro، نویسندهٔ ارشد مطالعه، گفت سلولهای تولیدکنندهٔ انسولین، دیابت را در موشها معکوس کردهاند و پیشرفتهای مهمی برای دستیابی به نتایج مشابه با سلولهای انسانی حاصل شده است.
گامهای بعدی: چالشهای درمان با سلول بنیادی
با وجود این پیشرفتهای امیدبخش، هنوز چالشهای زیادی برای کاربرد گستردهٔ درمان با سلول بنیادی باید حل شوند. پروفسور Shapiro تأکید کرد که پرسشهای مربوط به گسترش و سرعتبخشیدن این فرایند برای بیماران بیشتر هنوز بیپاسخ هستند. همچنین هنوز روشن نیست که آیا در بیماران مبتلا به بیماریهای خودایمنی مانند دیابت نوع 1، پس از درمان برای سرکوب واکنش سیستم ایمنی به داروهای سرکوبگر ایمنی نیاز خواهد بود یا نه.
دکتر Hongkui Deng، نویسندهٔ ارشد پژوهش، نیز بیان کرد که برای سود بالینی سلولهای جزیرهای مشتق از سلول بنیادی در بیماران بیشتری، باید راهبردهای مناسب تعدیل ایمنی توسعه یابند. همچنین تولید مؤثر این سلولها با هزینهٔ مناسب، چالش مهم دیگری است.
نتیجهگیری: آیندهای امیدبخش
این پیشرفتهای تحولآفرین درمان با سلول بنیادی در بیماریهای مزمن مانند دیابت نوع 1، ظرفیت تغییر اساسی زندگی میلیونها نفر را دارند. این روشها که میتوانند کیفیت زندگی بیماران وابسته به تزریق انسولین را افزایش دهند، خطر عوارض را کاهش دهند و مدیریت بیماری را آسانتر کنند، ممکن است در آینده به رویکرد استاندارد درمان دیابت تبدیل شوند. اما برای استفادهٔ گسترده از آنها، کارآزماییهای بالینی بیشتر و دادههای نتایج بلندمدت لازم است.
درمانهای سلول بنیادی نهتنها برای دیابت، بلکه برای بسیاری از بیماریهای مزمن ظرفیت ایجاد تحول دارند. موفقیتهای آیندهٔ این مطالعات میتوانند نویدبخش دورانی تازه در پزشکی باشند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.