خطر سرطان دوم پس از نخستین سرطان؛ اثر اضافه‌وزن و چاقی
در این مقاله
دورهٔ بقا پس از درمان سرطان، برای افزایش کیفیت زندگی بیماران و پیشگیری از عود، یعنی بازگشت بیماری، یا سرطان‌های اولیهٔ دوم اهمیت زیادی دارد. با این حال، وزن بدن می‌تواند عامل خطر مهمی در این روند باشد. در 17 سپتامبر 2024، JAMA Network Open مطالعه‌ای منتشر کرد که Bodelon و همکارانش انجام داده بودند و نشان داد بیماران سرطانی دارای اضافه‌وزن یا چاقی، به‌ویژه از نظر سرطان‌های اولیهٔ دوم مرتبط با چاقی، در معرض خطر بیشتری هستند. این یافته‌ها بر ضرورت پایش و مدیریت وزن بدن پس از درمان سرطان تأکید می‌کنند.
جزئیات مطالعه
مطالعه داده‌های کوهورت Cancer Prevention Study II Nutrition را بررسی کرد که 21 ایالت ایالات متحده را در بر می‌گرفت. پژوهش شامل بیماران سرطانی بود که بین سال‌های 1992 و 2015 برای نخستین بار یک نوع سرطان گسترش‌نیافته (غیرمتاستاتیک) در آن‌ها تشخیص داده شده بود. شاخص تودهٔ بدنی (VKİ) این بیماران در زمان تشخیص نخستین سرطان ثبت شد. تشخیص سرطان‌ها با پرسش‌نامه‌های هر دو سال یک بار و مقایسهٔ سوابق پزشکی بیماران با ثبت‌های سرطان ایالتی تأیید شد.
یافته‌های اصلی
در مجموع 26894 بیمار با تشخیص سرطان اولیهٔ غیرمتاستاتیک در مطالعه حضور داشتند. میانگین سن در نخستین تشخیص سرطان، 72.2 ± 6.5 سال محاسبه شد. هنگام تشخیص، 11497 نفر (42.8%) از شرکت‌کنندگان دارای اضافه‌وزن و 4684 نفر (17.2%) چاق توصیف شدند.
VKİ (شاخص تودهٔ بدنی) از تقسیم وزن (بر حسب kg) بر مربع قد (بر حسب متر) محاسبه می‌شود: VKİ = وزن (kg) / [قد (m)]². این مقدار برای ارزیابی کم‌وزنی، وزن طبیعی، اضافه‌وزن یا چاقی فرد به کار می‌رود.
در مطالعه، افراد دارای اضافه‌وزن کسانی بودند که VKİ آن‌ها بین 25 و 29.9 kg/m² بود. افراد دارای VKİ برابر با 30 kg/m² یا بیشتر در گروه چاق طبقه‌بندی شدند.
میانهٔ مدت پیگیری 7.9 سال (دامنهٔ بین‌چارکی = 3.4–13.6 سال) ثبت شد. در این مدت، در 3749 بیمار (13.9%) سرطان اولیهٔ دوم تشخیص داده شد و در 1243 نفر (33.2%) از این بیماران، سرطان‌های اولیهٔ دوم مرتبط با چاقی شناسایی شدند.
VKİ و خطر سرطان اولیهٔ دوم
در مقایسه با بیماران دارای VKİ طبیعی (18.5-24.9 kg/m²)، در افراد دارای اضافه‌وزن (25-29.9 kg/m²)، خطر ایجاد سرطان اولیهٔ دوم 15% افزایش یافت (نسبت خطر تعدیل‌شده [HR] = 1.15، فاصلهٔ اطمینان 95% [CI] = 1.07–1.25).
در افراد چاق (≥ 30 kg/m²)، این خطر برجسته‌تر بود: 34% افزایش (HR = 1.34، 95% CI = 1.21–1.48).
به‌ویژه از نظر سرطان‌های دوم مرتبط با چاقی ، در حالی که خطر در افراد دارای اضافه‌وزن 40% افزایش یافت (HR = 1.40، 95% CI = 1.22–1.61)، در افراد چاق این خطر به 78% رسید (HR = 1.78، 95% CI = 1.51–2.11).
نتایج و توصیه‌های مطالعه
پژوهشگران نتایج مطالعه را این‌گونه خلاصه کردند: «در این مطالعهٔ کوهورت مشخص شد که سالمندان بهبودیافته از سرطان، که هنگام تشخیص نخستین سرطان دارای اضافه‌وزن یا چاقی بودند، در معرض خطر بیشتر ایجاد سرطان دوم، به‌ویژه سرطان مرتبط با چاقی، قرار دارند. با توجه به شیوع اضافه‌وزن و چاقی میان بهبودیافتگان از سرطان، اجرای راهنماهای مراقبت دوران بقا که مدیریت وزن را ترویج می‌کنند و افزایش آگاهی پزشکان و بهبودیافتگان دربارهٔ سرطان‌های دوم، مهم است.»
نتیجه‌گیری و گام‌های آینده
این مطالعه اثر وزن اضافی بدن پس از درمان سرطان بر ایجاد سرطان اولیهٔ دوم را به‌روشنی نشان می‌دهد. مدیریت وزن میان بهبودیافتگان از سرطان نه‌تنها کیفیت زندگی را افزایش می‌دهد، بلکه ظرفیت کاهش خطر سرطان دوم را نیز دارد. گنجاندن راهبردهای مدیریت وزن در مراقبت دوران بقا، برای بهبود پیامدهای بلندمدت سلامت این بیماران اهمیت زیادی دارد. بنابراین هم بیماران و هم متخصصان سلامت باید در این زمینه آگاه شوند و برنامه‌های درمانی مناسب تدوین شود.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.