Lonsurf و بواسیزوماب در خط 3 درمان سرطان کولورکتال متاستاتیک تأیید FDA گرفتند

سرطان کولورکتال در سراسر جهان، هم در مردان و هم در زنان، سومین نوع شایع سرطان، یعنی رتبه 3، است و معمولاً هنگام تشخیص در مراحل پیشرفته، گزینه‌های درمانی محدودی دارد. از این رو، یافتن روش‌های تازه و مؤثرتر درمان اهمیت حیاتی دارد. در این زمینه، تأیید ترکیب درمانی تازه توسط FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا)، پیشرفتی امیدبخش است.

در تاریخ 2 اوت 2023، FDA برای سرطان کولورکتال متاستاتیک (مرحله 4) (mKRK) که قبلاً با شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان، درمان زیستی anti-VEGF و در صورت نوع وحشی RAS، درمان anti-EGFR درمان شده بود، تریفلوریدین / تیپیراسیل (LONSURF، Taiho Oncology, Inc.) را همراه با بواسیزوماب به صورت ترکیبی تأیید کرد.

FDA در سال 2015، Lonsurf با مواد مؤثره تریفلوریدین / تیپیراسیل را به صورت تک‌درمانی برای بیماری متاستاتیک تأیید کرده بود. تریفلوریدین/تیپیراسیل همچنین برای آدنوکارسینوم متاستاتیک معده یا محل اتصال معده و مری پس از دست‌کم دو خط درمان، تأیید FDA دارد. با این حال، این دارو هنوز در ترکیه مجوز وزارت بهداشت ترکیه را نگرفته است و در صورت قصد استفاده، باید «رضایت خارج از اندیکاسیون» از وزارت بهداشت ترکیه گرفته و از طریق اتحادیه داروسازان ترکیه (TEB) تهیه شود.

تریفلوریدین/تیپیراسیل چیست و سازوکار اثر آن چگونه است؟

تریفلوریدین/تیپیراسیل با نام تجاری LONSURF، داروی شیمی‌درمانی خوراکی برای درمان برخی سرطان‌های پیشرفته، از جمله سرطان کولورکتال متاستاتیک و سرطان معده است. این دارو معمولاً گزینه درمانی بعدی برای بیمارانی است که به درمان‌های دیگر پاسخ نداده‌اند یا به آن‌ها مقاوم شده‌اند.

تریفلوریدین/تیپیراسیل در واقع دو جزء فعال دارد: تریفلوریدین و تیپیراسیل. ترکیب این دو جزء، اثربخشی دارو را افزایش می‌دهد و از رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کند.

تریفلوریدین یک آنالوگ نوکلئوزید است و از کپی کردن DNA و در نتیجه تکثیر سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کند. اما تریفلوریدین به‌سرعت در بدن تجزیه می‌شود و این امر اثربخشی آن را کاهش می‌دهد.

در اینجا تیپیراسیل وارد عمل می‌شود. تیپیراسیل مهارکننده تیمیدین فسفریلاز است و تجزیه تریفلوریدین در بدن را کند می‌کند. این کار باعث می‌شود تریفلوریدین مدت بیشتری فعال بماند و در نتیجه مدت طولانی‌تری بر سلول‌های سرطانی اثر کند.

ترکیب این دو جزء با مهار رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی، افزایش طول عمر بیماران و کاهش نشانه‌های بیماری را هدف دارد. اما اثربخشی و عوارض تریفلوریدین/تیپیراسیل ممکن است از بیماری به بیمار دیگر متفاوت باشد؛ بنابراین درمان باید به طور فردی توسط متخصص سرطان ارزیابی شود.

تأیید FDA با کارآزمایی بالینی SUNLIGHT

تأیید ترکیب تریفلوریدین/تیپیراسیل با بواسیزوماب بر کارآزمایی بالینی SUNLIGHT استوار بود. این پژوهش قابل توجه در 21 ژانویه، در سمپوزیوم سرطان‌های دستگاه گوارش 2023 در رویداد (2023 ASCO GICS) ارائه شده بود و جزئیات آن را در این نوشته خود به اشتراک گذاشته بودیم.

این کارآزمایی، تک‌درمانی تریفلوریدین/تیپیراسیل را با این ترکیب در 492 بیمار KRK متاستاتیک مقایسه کرد که آخرین درمان را تحمل نمی‌کردند یا سرطانشان پس از حداکثر دو خط رژیم شیمی‌درمانی قبلی پیشرفت کرده بود.

جدول 1. خلاصه ویژگی‌های اولیه شرکت‌کنندگان

• در 6 ماه، میزان بقای کلی با درمان ترکیبی 77% و با درمان شاهد 61% بود و پس از 12 ماه، میزان بقای کلی 43% در برابر 30% بود.
• میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در بازوی ترکیبی 5,6 ماه و در بازوی شاهد 2,4 ماه بود (HR، 0,44؛ P < ,001). بقای بدون پیشرفت در 6 ماه به‌ترتیب 43% در برابر 16% و در 12 ماه 16% در برابر 1% بود.

جدول 2. خلاصه بقای کلی و بقای بدون پیشرفت

عوارض جانبی نشان دادند که مرگ مرتبط با درمان گزارش نشد و میزان عوارض جدی در هر دو گروه مشابه بود. در مجموع، عوارض در دو گروه مشابه بودند، جز میزان کمی بالاتر فشار خون بالا (10% در برابر 2%)، تهوع (37% در برابر 27%) و نوتروپنی (62% در برابر 51%) در بازوی بواسیزوماب به همراه Lonsurf.

برای تریفلوریدین/تیپیراسیل، دوز توصیه‌شده 35 mg/m2 خوراکی، دو بار در روز همراه با غذا، در روزهای 1-5 و 8-12 هر چرخه 28 روزه است.

جدول 3. برنامه دوز آغازین Lonsurf