پیشرفتی مهم در درمان خط 3 سرطان روده بزرگ و راست روده مقاوم به درمان

پیشرفتی مهم در درمان سرطان روده بزرگ و راست روده در مرحله 4 رخ داده است. یک کارآزمایی بالینی با نام SUNLIGHT نشان داد که در درمان سرطان کولورکتال مقاوم به درمان و متاستاتیک (مرحله 4)، به عنوان استانداردی جدید، افزودن بواسیزوماب به trifluridine/tipiracile، بقا را افزایش می دهد.

بر اساس نتایج پژوهش، افزودن بواسیزوماب در مقایسه با بیمارانی که تنها trifluridine/tipiracil (Lonsurf) دریافت می کردند، میانه زمان بقا را به 10,8 ماه رساند؛ در حالی که این زمان برای دریافت کنندگان فقط Lonsurf، برابر 7,5 ماه بود و خطر مرگ را 49% کاهش داد (نسبت خطر، 0.61؛ P < 0,001). همچنین مشخص شد که افزودن بواسیزوماب خطر عوارض جانبی جدی یا رویدادهای منجر به قطع درمان را افزایش نمی دهد. متخصصان انکولوژی نتایج این پژوهش را پیشرفتی می دانند که رویکرد درمان سرطان کولورکتال را تغییر خواهد داد.

این پژوهش چشمگیر در 21 ژانویه در سمپوزیوم سرطان های دستگاه گوارش 2023(2023 ASCO GICS) ارائه شد.

بیماران دارای سرطان کولورکتال مرحله 4 که پیش تر 2 خط درمان سیستمیک دریافت کرده و سرطانشان پیشرفت کرده بود، در این مطالعه وارد شدند.

تا پیش از این مطالعه، درمان استاندارد خط 3 سرطان کولورکتال متاستاتیک شامل داروهای منفرد Lonsurf یا Stivarga (رگورافنیب) بود. نمی دانستیم افزودن عامل دیگری مانند بواسیزوماب به این داروها، در یک کارآزمایی بالینی گسترده فاز III چه نتیجه ای خواهد داشت.

بواسیزوماب یک عامل ضدسرطان شناخته شده است که فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) را هدف می گیرد و رگ زایی (تشکیل رگ های جدید) را مهار می کند.

در مطالعه SUNLIGHT تعداد 492 بیمار وارد شدند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در هر دو گروه، بیشتر بیماران (72%) پیش تر بواسیزوماب دریافت کرده بودند.

جدول 1. خلاصه ویژگی های شرکت کنندگان در آغاز مطالعه

در 6 ماه، میزان بقای کلی با درمان ترکیبی 77% و با درمان کنترل 61% بود. پس از 12 ماه، میزان بقای کلی به ترتیب 43% و 30% بود.

میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه ترکیبی 5,6 ماه و در گروه کنترل 2,4 ماه بود (HR, 0,44; P < 0,001). بقای بدون پیشرفت در 6 ماه به ترتیب 43% و 16% و در 12 ماه 16% و 1% بود.

جدول 2. خلاصه بقای کلی و بقای بدون پیشرفت بیماری

از نظر عوارض جانبی، هیچ مرگ مرتبط با درمان گزارش نشد و میزان عوارض جانبی جدی در هر دو گروه مشابه بود. به طور کلی، عوارض جانبی در هر دو گروه مشابه بودند، به جز میزان اندکی بالاتر پرفشاری خون (10% در برابر 2%)، تهوع (37% در برابر 27%) و نوتروپنی (62% در برابر 51%) در گروه بواسیزوماب به علاوه Lonsurf.