موارد سرطان در جوانی افزایش می‌یابد – آیا پیری شتاب‌یافته می‌تواند علت مهمی باشد؟

مطالعات اخیر نشان می‌دهند تشخیص سرطان در افراد زیر 50 سال، نه‌فقط در آمریکا بلکه در جهان، افزایش یافته است. پژوهش‌های بین 1990 و 2019 نشان می‌دهند بروز سرطان‌های با شروع زودهنگام به میزان 79%  افزایش یافته و میزان مرگ به سطح 28%  رسیده است.

در مطالعه آینده‌نگری ارائه‌شده در نشست سالانه 2024 انجمن پژوهش سرطان آمریکا (AACR)، در نسل‌های جوان رابطه میان بیشتر بودن سن زیستی از سن تقویمی (پیری شتاب‌یافته) و افزایش جهانی بروز سرطان‌های با شروع زودهنگام بررسی شد (چکیده 846).

پژوهشگران دریافتند پیری شتاب‌یافته در گروه‌های متولد سال‌های اخیر، به‌عنوان عامل خطر سرطان‌های توپر با شروع زودهنگام، به‌ویژه ریه، گوارش و رحم، شایع‌تر است.

وقتی سن زیستی از سن تقویمی بیشتر می‌شود...

پیری شتاب‌یافته نشان می‌دهد سن زیستی فرد چقدر با سن تقویمی تفاوت دارد. اگر سن زیستی بیشتر باشد، پیری شتاب‌یافته نام می‌گیرد؛ یعنی بدن نسبت به سن تقویمی سریع‌تر پیر می‌شود. برعکس، کمتر بودن سن زیستی، پیری آهسته نام دارد و یعنی سرعت پیری بدن نسبت به سن تقویمی کمتر است.

سن زیستی فرد با روش Klemera & Doubal (KDM) محاسبه می‌شود. این روش، داده‌های فرد را با جمعیت عمومی هم‌سن مقایسه می‌کند و از مقادیر نشانگر زیستی متناسب با سن زیستی در یک مجموعه داده مرجع بهره می‌گیرد.

• سن زیستی فرد: معیاری است که نشان می‌دهد فرد در مقایسه با سن تقویمی، یعنی سن بر اساس تاریخ تولد، چقدر سالم و سرحال است.
• روش Klemera & Doubal (KDM): یک روش برآورد سن زیستی بر پایه مدل ریاضی است. این مدل با استفاده از مجموعه‌ای از مقادیر مانند فشار خون و سطح کلسترول و سایر نشانگرهای زیستی عمل می‌کند.
• جمعیت عمومی: تمام گروه افرادی است که پژوهش روی آنان انجام می‌شود.
• نشانگر زیستی: اندازه‌گیری‌هایی است که سلامت کلی فرد را بازتاب می‌دهد؛ مانند فشار خون، کلسترول، قند خون و عملکرد دستگاه ایمنی.
• مجموعه داده مرجع: مجموعه داده انسانی برای آموزش مدل KDM است. شامل افرادی با سن زیستی معلوم و نشانگرهایی است که مدل KDM می‌تواند پیش‌بینی کند.

مثال:

فرض کنیم می‌خواهیم سن زیستی فرد 40 ساله را محاسبه کنیم. مدل KDM نشانگرهایی مانند فشار خون و کلسترول او را می‌سنجد و با مقادیر افراد 40 ساله جمعیت عمومی مقایسه می‌کند. اگر مقادیر نشانگرهای فرد بالاتر از میانگین باشد، سن زیستی او از سن تقویمی بیشتر است.

روش‌شناسی مطالعه

پژوهشگران اطلاعات پایگاه Biobank بریتانیا را برای 148724 شرکت‌کننده 37 تا 54 ساله بررسی کردند تا رابطه میان پیری شتاب‌یافته و خطر سرطان توپرِ تشخیص‌داده‌شده پیش از 55 سالگی ، یعنی سرطان با منشأ بافت یا عضو، را بررسی کنند.

نتایج

پژوهشگران بر افزایش خطر پیری در گروه‌های متولد سال‌های اخیر نسبت به سن تقویمی تأکید کردند.

متولدان 1965 و پس از آن، در مقایسه با متولدان 1950 تا 1954، 17% خطر بالاتر پیری شتاب‌یافته داشتند.

پس از تعدیل متغیرهای متعدد، دیده شد پیری زیستی شتاب‌یافته خطر ایجاد سرطان با شروع زودهنگام را افزایش می‌دهد.

در مقایسه با گروه کمترین خطر پیری شتاب‌یافته، یعنی یک‌سوم پایین، افراد گروه دارای بیشترین خطر پیری شتاب‌یافته در یک‌سوم بالا، این خطرها را داشتند:

• سرطان ریه 2 برابر،
• سرطان گوارشی 1,6 برابر،
• سرطان رحم 1,8 برابر.

پژوهشگران مطالعه را با این جمله به پایان رساندند: «فراوان‌تر شدن چشمگیر پیری شتاب‌یافته در متولدان سال‌های اخیر، به‌ویژه برای سرطان‌های ریه، گوارش و رحم، ممکن است عامل خطر تشکیل سرطان توپر زودرس باشد».

معنای این مطالعه برای کار بالینی چیست؟

Ruiyi Tian، پژوهشگر مطالعه، گفت: «نتیجه ما مطرح می‌کند مداخله برای کند کردن پیری زیستی ممکن است راه تازه پیشگیری از سرطان باشد و تلاش غربالگری جوانان دارای نشانه‌های پیری شتاب‌یافته به شناسایی زودهنگام سرطان کمک کند.».

چگونه می‌توان از پیری شتاب‌یافته پیشگیری کرد؟

بر اساس پژوهش‌ها، برای به تأخیر انداختن پیری زیستی،

• فعالیت / ورزش،
• وزن مطلوب،
• سیگار نکشیدن،
• مصرف نکردن الکل،
• خواب منظم،
• رژیم مدیترانه‌ای و پیروی از الگویی با سلامت اثبات‌شده، همراه
• با عادت متعادل نگه داشتن کل غذای روزانه، و ادامه این عادت‌ها در صورت وجود، پیری زیستی را کند می‌کند.

پژوهشگران معتقدند برای شناسایی سازوکارهای پیری شتاب‌یافته و سرطان‌های زودرس، به پژوهش بیشتر نیاز است تا توسعه راهبردهای دقیق پیشگیری و درمان سرطان را هدایت کند.